Epicurus



                                                                Zijn wij er, Dood is er niet.
                                                                Is Dood er, ontbreekt het aan ons.

                                                                (Vrij naar Epicurus)


Dood, om maar iemand te noemen,
hoeft ons geen angst aan te jagen:
zijn wij er, hij kan er niet zijn dan,
is hij er, ontbreekt het aan ons.
We sluiten elkaar prachtig uit.

Dit is, E. te A., slim bedacht
en het helpt - tot op heden - nog ook
om de angst voor het eigen weg moeten
in eigen hoofd te houden.
Er is dus al heel wat gewonnen.

Maar ook liefsten zijn sterveling;
niet zelden neemt Dood hun plaats in.
Heb je daar ook al wat op gevonden,
hoe ik dat geen ramp hoef te vinden?

Want je weet, doodgaan is pas echt erg
voor wie juist met z'n drieën nog was:
Dood, Wie-er-mee-moet en Blijver.

Voor Dood is het maar zichzelf.
Voor Wie-mee-moet is het maar doodgaan.
Maar Blijver is lang heel erg leeg.

'Epicurus' verscheen eerder in De Gids (januari 2000). Het gedicht is ook te zien in Watou, waar het wordt gecombineerd met een kunstwerk van Thierry de Cordier.
© 2000 Anton Korteweg