Meander
log
Meander >

Meander Magazine >

Klassiekers >

 
  Publiceer je gedicht in Meander en bereik duizenden lezers
 
De liefde voor Het Tafelblad
alle bijdragen
reageer!
directe link voor dit item:
meandermagazine.net/l/?txt=317
door Klarijn, de kantinejuffrouw van Meander op 29-12-2004
Vanmiddag zat de gevoelige dichter Olaf Korder hier in de kantine een glaasje sap te drinken.
"Nog nieuws?" vroeg ik hem.
"Jajaja ...," zei hij. "Er staan gedichten van mij in dit tijdschrift."
Hij stopte me een blad in handen. Ik bladerde er wat in en zag dat er heel veel gedichten in stonden. Bekende namen van mensen die ik hier regelmatig in de kantine zie. Ik noem Annet Lemaire, voor wie ik altijd kruidenthee moet inschenken, Pommetje Wolf, die alleen appelsap drinkt en Erwin Vogelezang die meestal een spa'tje blauw neemt. En meer van dat soort lieden. Daarnaast ook nogal wat onbekende namen. 'Het Tafelblad' bleek het tijdschrift te heten en de prijs voor een los nummer is 3 euro.
Op de eerste pagina stond een foto van de maker van het blad. Een man met een snorretje die me vrolijk toelachte. Chris van de Ven, alias de Stapschrijver, bleek hij te heten.
Ik vertelde er mijn dikke Meanderbaas over en die vond dat ik deze concurrent van Meander maar eens aan de tand moest gaan voelen.


Ha Chris! Leuk je te ontmoeten! Hoe vaak verschijnt het Tafelblad?
In de beginjaren was er al snel een heel jaar om, eer er weer een editie echt af was. Sinds 2002 verschijnt het steeds drie keer per jaar, te weten in de lente en de herfst en ook nog ergens daar tussendoor met veel gedichten en soms een enkel kort verhaal. Het streven is om er vier stuks van te maken, met ook een proza-editie vanaf deze winter Zo krijgen ook de verhalen een mooie kans. Voortaan dus meer kans voor de schrijvers. Elk seizoen wat.

Hoe ben je op de naam gekomen?
Ik wou als schrijver een blad voor op tafel... De naam lag voor de hand.

Ja, vond ik ook hoor, maar ik moet even op gang komen met mijn vragen ...
De inspiratie kwam via het veelvuldig bezoeken van literaire podia. Zo kreeg dus een idee dat al jaren lag te rijpen, in het jaar 2000 dan toch vorm.

Zet je het helemaal zelf in elkaar?
Ik verzamel alles via het bezoeken van literaire podia of sites op internet en uit bundels. Via de mail of ouderwets per post. Ik krijg het live binnen of op verzoek.
Als alles af is, er genoeg copy is voor weer een editie, mail ik dit alles in een bijlage aan een goede vriend die de vormgeving doet. Het aardige is dat het nog rijmt ook: Joop Wever- (grafisch) Vormgever. Als deze zijn taak heeft volbracht printen we alles uit en eenmaal goedgekeurd gaat alles naar de copieerzaak die de mooie oplage maakt in tijdschriftvorm; 200 stuks met gekleurde dikkere omslag.
Eerder was er ook een gewone witte versie die ik zelf maakte via het wachten bij het copieerapparaat. Thuis kwan de niettang er aan te pas.
Dit was dan de Geniet-versie. Heden maak ik die alleen nog voor eigen gebruik en ook wel om te tonen aan het volk, ter inzage te leggen.

Je hebt het er maar druk mee, maar je verdient er zeker ook wel grof aan?
Nummer 11 is net af met 66 deelnemers en een kostprijs van 455 euro. Wat dan nog zonder verzendkosten is. Omdat alle deelnemers recht hebben op een gratis exemplaar levert het dus niet veel op. Zelfs niet als ik de oplage die resteert gewoon verkoop. Dit keer zou ik bij verkoop van alle 200 stuks, met alle onkosten, niets verdienen.
Er zijn wat adverteerders, maar dat is ook geen vetpot tot nu toe. En neem de reiskosten voor het beleven van al die literaire momenten of de kosten van de aangeschafte bundels. Die tel ik niet eens mee.
Ach het gaat me ook om het samenzijn en het bereiken van de deelnemers aan Het Tafelblad. Juist daarom gaf en geef ik het altijd weg. Dat was het streven en dat zal het altijd blijven. Het versterkt alleen maar de onderlinge band.

Even voor de lezers die het niet door hebben: natuurlijk snap ik ook wel dat Chris er geld op moet toeleggen, maar ik wilde 'm dat nog eens duidelijk laten zeggen. Zo!
Waar kan je blad kopen? Kan je je ook abonneren?

Het is nu te koop in negen steden waar ik geregeld kom voor een literaire middag of avond of waar ik toch eens familie of bekenden wil (moet) bezoeken.
* Den Bosch ( Heinen) * Breda * Nijmegen (A Priori) * Eindhoven * Utrecht * Amsterdam * Rotterdam * Groningen en uiteraard Tilburg. Ik noem hier de twee boekhandels met de eigen leeshoek bij naam. Het streven is om op meer plaatsen in de verkoop te komen. Een abonnement kan ook en het lukt in principe om per zending twee edities voor vijf euro op een postadres te krijgen.
Vanzelfsprekend is het Tafelblad ook bij mij te koop, bij alle literaire momenten waar ik kom. Er komt spoedig ook een digitale versie voor wie wel eens wil weten wat men kan verwachten. Een verkorte versie van nr 11 kan spoedig verwacht worden. Wie dan alles uit dat nummer wil lezen, kan dus dan dit bestellen.

Ik heb er zo eens wat in gebladerd. Naast uitstekende gedichten die zo in Meander zouden kunnen, zag ik ook wel wat slappe versjes. Plaats je alles wat je wordt aangeboden?
Ik plaats in principe alles mits het door de beugel kan, kortom wat beschaafd is; niet te schunnig en nooit discriminerend zijn de enige eisen.

Ach, bij Meander zijn we ook zo beschaafd hè. Vreselijk beschaafd gewoon. Maar ga door, jongen!
Een ieder verdient een kans. Sinds kort staan de korte als ook grappige dingen bijeen in een speciale rubriek Theatelier. Dit is een verzonnen woord, te weten een samensmelting van Theater en Atelier.

Ja, snap ik.
Het stond voor een podium waar men zoiets kon voordragen naast de heuse gedichten en alles wat verder op een literair podium past. En tsja, smaken verschillen.

Hoe bedoel je?
Wat de een prachtige pure Poezië vindt spreekt een ander niet aan en dat geldt ook voor de slappe versjes of de grappig bedachte, dus bedoelde, dingen.
Het podium Theatelier is in het echt allang vervlogen zelfs het atelier van de kunstenaar Antoine alias Ton van Boxtel (uit Tilurg) die ooit die kans bood is weg. Voluit was de naam Theatelier Christophe & Antoine, want ik deed mee in het opzetten. Ook daarom gebruik ik nu bij optredens, alsook in Het Tafelblad de naam Christophe. Dit is ook weer een samensmelting, want het dient gelezen te worden als Chris Is Top He. Een extra reden om dit tot artiestennaam te maken is dat ik in de familie al zes neven heb met de naam Chris van de Ven.

Ik kende vroeger een postzegelhandelaar met die naam! Liet me wel eens zijn mooiste stukken zien.
En weet dat er in Tilburg op zich al meer zijn met die naam. Voor de duidelijkheid is het nu vaak Christophe Stapschrijver.

In de rubriek 'Tafellied Lieddicht' zie ik teksten van Huub van der Lubbe en Jeroen van Merwijk. Weten die wel dat je hun teksten plaatst? Bart FM Droog ligt namelijk altijd op de loer om te kijken of je auteursrechten schendt!
Ik ken ze van hun optredens en ze kennen mij ook, want ik geef ze bij die gelegenheid Het Tafelblad. Zo kreeg ik in ruil van Jeroen al eens een cd en/of bundel. Ook van Huub de dvd van Concordia. "Voor bewezen diensten", zoals de zanger van de Dijk zelf zei.
Voorts schrijf ik mijn impressies op, dus ik maakte ook wel aantekeningen tijdens de voorstelling van Jeroen. Zo had ik ook mijn invloed daarop. Jeroen reageerde erop. Hij zei tegen het publiek dat ik alles opschreef of vroeg of ik het allemaal kon bijhouden, enzovoorts.
Dit verklaart meteen mijn naam De Stapschrijver: ik ga op stap en schrijf er later over. Zo geef ik die impressies onder de naam Stapvolk ook uit. Dit is mijn eigen ding en ergens is Het Tafelblad de aanvullende kans voor iedereen om mee te doen.
Bart Droog vroeg ik om toestemming om van hem wat te plaatsen toen hij in Tilburg optrad rond de benoeming van de Tilburgse Stadsdichter. Ik was ook in de race, maar mijn naamgenoot Jace van de Ven werd winnaar in augustus 2003. Ook via de mail kreeg ik de vereiste toestemming van Bart Droog, om het eens mooi uit te drukken.

Je vertelde er al wat over, maar hoe kom je nou precies aan de teksten voor je blad?
Ik verzamel alles via het bezoeken van literaire podia of sites op internet en zoek ook wat uit aangeschafte bundels. Voorts ontvang ik het een en ander via de mail of ouderwets per post. Krijg het dus live of binnen op verzoek. De dichters die ik zo ken of leer kennen vraag ik steeds om instemming. Als die instemming er is kan ik dus ook iets van de Meandersite plukken.
Dat verklaart mede het aantal bekende namen. Frappant is echter dat ik op de pracbtige Site van de belg Papaver alias Mark Roels, die ook al een paar keer in het Tafelblad stond, ook een bundel zie staan met gastdichters en dat ik daarin veel namen zie van deelnemers aan Het Tafelblad.
Via de sites die ik tegenkom op internet, zoals bij de Poëziehomepages, weet ik velen te bereiken. Zo tel ik nu na elf edities liefst 270 deelnemers tot nu toe.
Aldus vraag ik het de dichters. Soms heeft men niet meer dan een postadres. Er zijn nog dichters en schrijvers zonder een computer en zelfs zonder telefoon. Best frappant in deze tijd.

Hoe ben je hier zo toe gekomen? Kon je niet aan de vrouw geraken en ben je daarom maar hiermee begonnen?
Ik ben nog steeds op zoek naar de ware, dat wel ja... Maar dat was niet de reden om met mijn blad te beginnen. Het gaat om de ontmoetingen en, jawel, de stille hoop blijft dat ik zo ooit de ware ontmoet... Ik leef vanouds nogal sterk in mijn eigen wereldje waarin iemand niet zomaar binnendringt. Lees hier dat ik dan teveel bezig ben met mijn eigen bezigheden. Iets waaruit ik nu en dan poog te ontsnappen door andere aktiviteiten. Buitenshuis doe ik ook veel op mijn eigen plekje, maar ook temidden van de anderen. Ergens is het Tafelblad de onmisbare factor om die anderen te bereiken. Dan weet ik wat ik wil: een bijdrage plus een leuk gesprek.
Op zoek naar de ware weet ik niet goed waar te beginnen. Wil in feite ook gewoon leuk kennismaken en dan zien of meer haalbaar is, het moet vanzelf ontstaan en wederzijds zijn.
Vaak boeit iemand me ook meer als ik mag kijken en luisteren naar diegene.

Wat vind je van het werk van Olaf Korder? Wat een lieve man is dat toch hè. En zo jammer dat ie voor de dames verloren is gegaan.
Om eerlijk te zijn: ik heb eenzelfde voorkeur....

Joh toch. Wat jammer nu toch weer. Maar je had het over Olaf ...
Vond zijn site ook daarom juist al zo mooi. Ik ben eerder dit jaar eens bij hem gaan kijken, dus kon zo mooi kennismaken en mijn blad afgeven. Het was een mooi moment.
Nu zoek ik, na een eerdere tegenslag in de liefde, dus ook in het leven weer het zelfvertrouwen om de ware in eigen regio te vinden. Kortom als het lukt als zeg maar collega's, dan komt het met meer dan dat ook wel goed.
Nogmaals het gaat om het samenzijn met velen op de mooie momenten. Dat telt nog altijd het meeste.

Op welke manier kan men contact met je opnemen?
Door een mailtje te sturen aan mij: Xstapschrijver@planet.nlX (de letters X uit dit adres verwijderen!), of door wat te sturen aan Het Tafelblad = Wilhelminapark 126 = 5041 EH te Tilburg = ten name van Chris van de Ven (alias de Stapschrijver).

Nou bedankt hoor Chris! Succes met Het Tafelblad en in de liefde natuurlijk.