Wanneer kwam je op het idee gedichten te gaan schrijven en hoe
kwam dat? In 1988 vroeg juffrouw Cecile ons om een sigarenkistje mee
te brengen naar de klas. Daarin verzamelden we dat jaar een heleboel
woordjes zoals 'tak', 'muur', 'jan' en 'an'. Zo is het begonnen en
niet anders.
Heeft de middelbare school je liefde voor poëzie
vergroot of juist niet? Niet meteen. Op school bestudeer je vooral
de vormelijke kenmerken van poëzie: rijm, metrum, alliteraties,
strofenbouw, enz. Ik herinner me nog hoe we daar allemaal de kriebels
van kregen. Wij stelden ons vragen als: wat wil die dichter(es) hier
eigenlijk zeggen en waarom moet dat zo ingewikkeld? Waarom moeilijk
als het makkelijk kan?
Zijn er mensen die je met een scheef oog
aankijken omdat ze weten dat je gedichten schrijft? Sla je hen heel
erg hard?
Er zijn maar weinig mensen die weten dat ik gedichten schrijf.
Dat is maar goed ook: de ene helft vindt het dan allemaal prachtig
en de andere helft heeft vast te veel kritiek.
Op welke plek zou
je nog wel eens een gedicht van jezelf geplaatst willen zien? In de
luchthaven. Op de borden van vertrek of aankomst. Stel je voor, dat
razendsnelle geklik van die plaatjes. Iedereen kijkt op en bam, een
gedicht!
afstand
hij, man op stoel, gekruiste benen.
en ik. meisje. met opgetrokken knieën
op een krukje.
hij kijkt wel,
maar wat ziet hij?
je haren, zegt hij dan, zo wild.
mijn stem klinkt schor wanneer
ik ‘tja’ zeg en zijn keurig gepoetste
schoenen zie.
en op mijn jurk zit een vlek.
hij schonk me koffie in een kopje
dat even later brak.
je hand, fluister ik,
het was je hand.
maar hij – verveeld -:
nee, de wetten
van de zwaartekracht.
Odile's gedicht in de eerste wedstrijdronde
Wat is het meest gedurfde dat je ooit hebt gedaan? 20 woorden
gegeven aan de jongen die later de liefde van mijn leven bleek te zijn.
Maak
af: De westerse cultuur is ... niet meer.
Waar ben je berucht om?
Om mijn schunnige taal, zwakke one-liners en alcoholmisbruik.
Zou
je in een ander land willen wonen? Waar dan en waarom? Ik zou best
wel in Italië willen wonen. Dan open ik een hotel in de bergen
met zicht op zee waar al mijn vrienden uit België elke zomer komen
logeren.
Wat wilde je vroeger later worden? Architecte. Ik wou kathedralen
bouwen met toppen die reikten tot aan de wolken. (Dat had vooral te
maken met de Troetelbeertjes...)
Wie zou je nog wel eens willen
ontmoeten en waarom? Wim Opbrouck, omdat hij zó beminnelijk
is.
Wat is belangrijker in poëzie: de vorm of de inhoud?
De inhoud. De vorm moet nederig zijn: ik hou niet van gekunsteldheid.
Van
welke jonge dichters zou Meander eens werk moeten plaatsen (behalve
dan van jou)? Van alle dichters die zichzelf en hun werk niet al te
au sérieux nemen.
Wat wil je verder nog vertellen? Dat het
leven zo schoon is, zelfs al heeft een onverlaat mijn autoradio gestolen...
