Wanneer kwam je op het idee gedichten te gaan schrijven en hoe kwam dat? Schrijven doe ik al lang. Maar lezen nog langer. Bij mijn ouders thuis steunt het dak op de boekenkasten. Ik las dus veel romans en poëzie. Ook de gedichten van mijn vader. Rond mijn achttiende wilde ik denk ik meer dan alleen 'egogedichten'. Op mijn 21ste werd mijn eerste gedicht gepubliceerd in Passionate. Die publicatie was een grote stimulans.

Heeft de middelbare school je liefde voor poëzie vergroot of juist niet? De middelbare school heeft mijn liefde voor poëzie niet vergroot, integendeel. Op een gegeven moment ben ik naar een docent Nederlands gegaan met wat eigen gedichten voor commentaar. Hij antwoordde: "Dan moet je niet bij mij zijn, want ik hou niet van poëzie." Ik was met stomheid geslagen. We moesten namelijk wel voortdurend gedichten analyseren in de klas.

Hoeveel verzen heb je geschreven ten gevolge van een ongelukkige liefde? Ontelbare gedichten naar aanleiding van ongelukkige liefdes. Gelukkige liefdes zijn moeilijker te beschrijven. Maar de meeste van die verzen over zo'n ongelukkige liefde waren oninteressant en zijn in de prullenbak verdwenen.

Welke dichters bewonder je en waarom? Bernlef, Gerlach, Kopland, Vasalis en Vroman. Bernlef, omdat hij met weinig woorden heel veel kan zeggen. Gerlach heeft hele eerlijke poëzie. Kopland heeft ook vaak iets met de waarheid van het dagelijkse, dat spreekt me erg aan. En Vasalis en Vroman bewonder ik allebei ondanks de verschillen in hun poëzie, vanwege het samengaan van klank, ritme en rijm. Vroman is mijn grootste favoriet. In zijn gedichten staat vaak geen woord te veel en alle woorden in een gedicht passen bij elkaar... 'klinken samen'.

Zijn er mensen die je met een scheef oog aankijken omdat ze weten dat je gedichten schrijft? Sla je hen heel erg hard? Genoeg mensen die je scheef aankijken. Als ik ze allemaal ga slaan, heb ik daar een dagtaak aan. Er zijn ook genoeg mensen die het waarderen dat ik schrijf... daar concentreer ik me maar op... en op de voldoening die het mezelf geeft, als ik schrijf!




Op welke plek zou je nog wel eens een gedicht van jezelf geplaatst willen zien? Ik zou het wel leuk vinden om een gedicht te kerven in het hout van een bankje op de boulevard van Scheveningen.

Voel je ervoor je gedichten op een podium voor te dragen? Doe je dat al? Ik draag graag gedichten voor aan publiek. Doe dat ook al wel eens op open podia enzo. Het levert me vaak iets op. Bijvoorbeeld dat ik merk dat een gedicht niet werkt, of nog niet af is.Gedichten gaan op het podium leven.

Wat is de grootste passie in je leven? Als het niet schrijven is dan wel zingen... op dit moment. Maar ooit wilde ik niets liever dan in musicals spelen en tapdansen. Maar ik vermoed dat naast de passies die er ineens zijn en dan weer verdwijnen... schrijven echt altijd een 'noodzaak' blijft.

Naar welke muziek zou men bij het lezen van je gedichten moeten luisteren? Dat is niet te beantwoorden. Coldplay, The Corrs, Randy Newman. Welke muziek? Dat ligt aan het gedicht. Achter een melancholisch gedicht heb ik liever geen Red Hot Chili Peppers, maar andere gedichten die over vervreemding gaan kunnen die muziek misschien wel hebben. Aimee Mann mag zeker bij een aantal gedichten gedraaid worden. Zelf luister ik vaak naar Spaanstalige muziek, als ik schrijf.

Wat lees je naast poëzie? Essays, geschiedenisboeken, tijdschriften van Amnesty International, soms het NRC, alles van Arthur Japin en nu op dit moment de nieuwste roman van Louis de Bernières.

Wat is het meest gedurfde dat je ooit hebt gedaan? Ik ben geen lefgozer. Het enige gedurfde dat ik ooit doe is: soms zeggen wat ik vind, ook al vindt iedereen iets anders.

Waar val je bij in slaap behalve dan bij deze vragenlijst? Bij het progamma van Andries Knevel.

Maak af: De westerse cultuur is ... bestaat eigenlijk niet. In Engeland heeft die een andere vorm dan bijvoorbeeld in Frankrijk.

Waar ben je berucht om? ... om een koppig enthousiasme.

Zou je in een ander land willen wonen? Waar dan en waarom? In Mexico, maar dan bovenal in Oaxaca-stad, vanwege de overdonderende hoeveelheid aan kleuren als je door de straten loopt. In Barcelona zou ik kunnen wonen, omdat de stad vol mooie vreemde gebouwen staat. En soms in Indonesië, omdat een deel van mij daar thuis is.

Wie zou je nog wel eens willen ontmoeten en waarom? Als ik echt mag kiezen en het niet uitmaakt dat hij bijna zeventig jaar geleden is vermoord... zou ik Frederico Garcia Lorca zeggen. Hem had ik wel willen kennen. Ik vind het een heel fascinerenede schrijver. Maar eigenlijk heb ik geen wensen meer. Mijn grootste voorbeeld (Vroman) heb ik een keer totaal onverwacht ontmoet en gesproken in de universiteit van Tilburg.

Wat is belangrijker in poëzie: de vorm of de inhoud? Het ligt aan het specifieke gedicht of de vorm dan wel de inhoud het belangrijkste is. Bij het een is de vorm ineens subliem, bij het andere de inhoud verrassend. De nadruk verschilt ook per dichter.
Ik denk dat in mijn gedichten de vorm uiteindelijk wel vaak afhankelijk van èn ondergeschikt aan de inhoud is.Maar dat levert niet automatisch de beste gedichten op!

Van welke jonge dichters zou Meander eens werk moeten plaatsen (behalve dan van jou)? Benne van der Velden, van Krakatau.