Dus ik ben

Hij stapte uit en voelde voor de zekerheid
nog één keer, nee, lege zakken zeiden veel
- geen OV meer, geen pin, geen ID -
maar geen idee hoe dat moest voelen,
geen bewijs dat hij bestond.

Er was onrust in de wolken,
blauw verdween in laag gegrom,
gedonder, het schreeuwde: “"Naar binnen!
Ieder die zich kan identificeren,
kruip voor de kachel, vertel elkaar
verhalen en verlies jezelf
in speculaas en koffie!"

Hij - administratieftechnisch dood als hij was -
ging liggen. Toen hij zeker wist
dat niemand naar hem keek en
de wind niet meer zou stoppen,
rolde hij zich op,
begroef zich onder bladeren,
nam afscheid,
en vertrok.


Jelmer Soes



Tijd

Trouwens,
alles wat je aanhoudt nu
is goed,
genoeg
en zekerheid.
De kleuren van je huid
op akoestiek
en jazztapijt,
een nieuwe herfst brengt
oude bladeren,
vertrapt,
vergaan,
de tijd
is geen verhaal of zo
maar staat gewoon
te tikken naast ons bed.

Van mij mag alles koud zijn,
blijf wel binnen
als jij broodjes haalt.


Jelmer Soes