Meander
log
Meander >

Meander Magazine >

Klassiekers >

 
  Publiceer je gedicht in Meander en bereik duizenden lezers
 
Bezette stad Vlaams Radio Koor
alle bijdragen
reageer!
directe link voor dit item:
meandermagazine.net/l/?txt=565
door Yves Joris op 12-06-2005
Veel onbezette plaatsen

Zestig jaar na het beëindigen van de Tweede Wereldoorlog wil het Vlaams Radio Koor een cross-over bieden waarin muziek, woord en kunst versmelten tot een pleidooi tegen deze waanzin. Aan de ticketbalie werd ons verteld dat de genummerde plaatsen vervangen waren door 'free seating' omdat men dan beter van het geheel kon genieten. In vaktermen is dit meestal een eufemisme voor heel veel lege plaatsen. De zaal liep bij mondjesmaat halfvol (ook dit is een eufemisme) en we konden ons niet van de indruk ontdoen dat er dan nog heel veel familie en vrienden van het koor en de performers in de zaal zaten.

Stipt om 20.15 uur begon het concert met de leden van het Vlaams Radio Koor die volledig in het wit gekleed plaats namen op hun stoelen. We waren op slag gerustgesteld: het aantal mensen in de Arenbergzaal was bijna verdubbeld. Het volgende uur werden we ondergedompeld in een feestelijk spektakel dat afwisselde tussen muziek en woord en waarbij we tegelijkertijd konden genieten van de kinetische schilderijen van Norman Perryman. Het koor bracht werken ten gehore van Schönberg (Friede au Erden), Luc van Hove (Psalm 22), Bo Holten, Rudolf Mauersberger en eindigde in serene schoonheid met het Agnus Dei van Samuel Barber. Ondertussen konden de aanwezigen genieten van een kaleidoscoop van kleuren en beweging die het midden hield tussen het actieve drip-painting van Jackson Pollock en een donkere schreeuw om aandacht voor de waanzin van Samuel Beckett.

Tussen koor en kunst brachten de bekende Vlaamse acteurs Michaël Pas en Tom Van Bauwel fragmenten uit het werk Bezette Stad van Paul Van Ostaijen. We hadden beide acteurs reeds vroeger aan het werk gezien en weer waren we onder de indruk van hun podiumprésence. In een tandem van vuurwerk ratelden ze de verzen van Van Ostaijen over de hoofden in de zaal.


In stampende cadans spuwden ze de verzen uit. Dezelfde cadans waarmee meer dan 90 jaar geleden Duitse soldatenlaarzen door de Antwerpse straten trokken op weg naar de waanzin van de Ijzervlakte. Tom en dan Michaël, soms fluisterend, soms met de megafoon aan de mond, hard, luid en ludiek werd de waanzin in woord gebracht. Die avond bewezen ze dat Paul Van Ostaijen de eerste slamdichter van de Lage Landen was, ook al beweerden critici bij de publicatie van de bundel dat het geheel onleesbaar was. (Een interessant artikel over de poëzie van Paul Van Ostaijen is hier te vinden)



Met de stemmen van het Vlaams Radio Koor en de gedichten van Van Ostaijen nog nazinderend in het achterhoofd trokken we naar de Gounod om over een glaasje wijn na te genieten van het geheel. De vele afwezigen hadden ongelijk, maar ze krijgen nog de mogelijkheid om de volgende weken het optreden te gaan bekijken in Gent en andere Vlaamse steden.