Möring kijkt uit naar: een onbekende dichter uit Verweggistan

Hoe sta je tegenover dit festival, wat maakt het interessant voor jou om hier te presenteren?
Ik vind Poetry een van de mooiste literaire festivals die ik ken. Die concentratie van inhoudelijkheid en losheid tref je bijna nergens aan.
Voor de dichters moet het ook een bevredigend festival zijn. Het is meer dan voorlezen en wegwezen. Tijdens Poetry is er echt even een gemeenschap van dichters. Als presentator is het vooral interessant omdat je dankbaar werk doet. Een avond zo vormgeven dat een dichter op een presenteerblaadje naar het publiek wordt gebracht, dat is als water naar de dorstigen brengen.

Zie/merk je verschil in aanpak of opzet met andere jaren en zo ja hoe beoordeel je die verschillen?
Ik heb Poetry onder drie directeuren gepresenteerd en voor mij was de grootste verandering toen Tatjana Daan aantrad. Toen is het festival verjongd, meer en beter vormgegeven en transparanter geworden. Hoe het onder de nieuwe leiding is of wordt, weet ik nog niet. Het duurt een jaar of twee voordat de invloed van een nieuwe directie duidelijk is. Maar de basis is er, dus het zal allemaal goedkomen.

Wat is jouw relatie tot het thema van dit jaar?
Ach, voor mij is elk boek heilig.

Waarom vind jij dat mensen/lezers van Meander dit festival zouden moeten bezoeken m.a.w. wat zijn voor jou de hoogtepunten uit het programma?
Dat zou ik niet kunnen zeggen. Mijn ervaring is dat het hoogtepunt soms een mij volslagen onbekende dichter uit Verweggistan blijkt te zijn, zo'n dichter die me na het festival nog maanden bezighoudt. Nee, je moet niet naar Poetry gaan vanwege de hoogtepunten, maar omdat het een week durende onderdompeling in poëzie is. Volgens mij heeft iedere lezer dat een keer per jaar nodig.

Wanneer betitel jij dit festival c.q. jouw presentatie daar als geslaagd?
Het festival is geslaagd als bezoekers er minstens een gedicht of dichter aan overhouden en een presentatie is geslaagd als men vergeet wie de presentator is, maar zich de avond en de gedichten herinnert. En het is altijd meegenomen als het licht niet uitvalt en de presentator niet over zijn eigen voeten struikelt.