aflevering 251 * 10 oktober 2004 * verschijnt om de twee weken op zondag
meander is gratis, maar vrijwillige financiële
bijdragen zijn nodig *
kopij is welkom
reageren, abonneren, opzeggen, adres wijzigen, zie: meandermagazine.net/service
Gedichten
JA
had ik dit land verlaten
als ik van haar bestaan
geweten had
het gaat per uur nu
harder jij
wat is dat toch
ik zoek een mens van mens gemaakt
die mij de bodem
uit de hel laat schreeuwen
en die dan nog
ja dan nog naast me ligt
en als mond van tederhout
zou ik wijken voor je woorden
zou ik?
misschien is ja
het mooiste woord
Pom Wolff
auteurspagina Pom Wolff
reageer op dit gedicht
Bovenstaand gedicht van Pom Wolff,
is
Meanders Gedicht van de maand oktober 2004.
Zie Uitgelicht
Plots - drie kortverhalen
één
het huis stond
de boom in het gras
en de man die de vrouw
en het kind dat de hond
en de man zei de vrouw zei
het kind keek de hond leek
te lijken
toen de wekker het bed
trok de lakens uiteen
de man weg de ene
de andere nam
op de bank
bleek de hond
vroeg het kind
naar een plot
aan de boom
vervangbaar
twee
de steiger stond
de ladder de regen
en de baas die de knecht
en de kop die het hart
en het hart zei de kop zei
de donder de hand leek
te glijden
toen de tegels het bloed
op de maandagse stoep
het hart stil het ene
het andere schrok
van de kop
vroeg de baas
bij het bed
naar een plot
aan de knecht
herstelbaar
drie
de kraan lekt
een bromvlieg een late
de was naast de manden
de schuld in de bus
en de draad die de bel
het signaal dat het mens
is gebroken
toen de pillen de hand
zonder glas naar de mond
en het mens slaapt het ene
het andere vindt
en de dokter
het zweet
op zijn rug
vroeg het bloed
naar een plot
aan het mens
onzegbaar
Ellen Joris
auteurspagina Ellen Joris
reageer op dit gedicht
Het eiland
Ik draag het eiland altijd op m’n rug.
In nood is het een plek om naar te vluchten,
waar luide leugens dempen tot geruchten.
Ik open achter mij de ophaalbrug.
Er staat een oude hut om in te schuilen.
Verborgen tussen luchtig wuivend riet
ontdooien m’n gevoelens. Onbespied
betast ik daar m’n schrammen en m’n builen.
Omgeven door een metersbrede sloot,
ben ik in staat de dagen te verdragen.
Ik vind er weer de antwoorden op vragen.
Voor even waant het schuwe kind zich groot.
Daan de Ligt
auteurspagina Daan de Ligt
reageer op dit gedicht
De Tango
Een meisje huppelt op het naakte strand;
de golven in haar haren dansen mee
wanneer de passen van haar tango met de zee
hun maten schrijven op het blad van zand.
Getuigen zijn de duinen aan de rand
van haar bestaan. Ze hebben geen idee
van wat zich afspeelt aan de waterkant
die steeds weer wijkt en terugkomt als haar twee
gewaagde benen schijnbaar vrolijk spelen
onder een geel geamuseerde maan.
Ze heeft haar allerbeste schoenen aan
waarmee ze binnenkort de zee zal delen.
Mozaisch mooi muzeert ze rond de vele
contrapunten van de dans. Halve, hele.
Tom van Haerlem
auteurspagina Tom van Haerlem
reageer op dit gedicht
jan arends
Hoe hij vloog weet hij alleen.
Als er een lijn was,
dan was hij mager,
geschreven in de aarde met één vinger.
Zaaide ik er blad.
Er is geen lijn, wel tijd.
De herfst gaf hem een ogenblik
te snijden.
Met zwaarte de grootste kracht
zwijgt de opvlieger.
Een kwart stilte;
misschien een zucht.
Eén vinger.
Vanuit het raam een loodrechte stam.
Olierood waar het jaar stopte,
we schrijven punt
Ook ik had het graag ijl,
maar mijn mond is vol van zaad.
Ik heb een woekerend litteken.
Femke van der Wijk
auteurspagina Femke van der Wijk
reageer op dit gedicht
Stembanden
Vaders aangetaste stembanden werden
in het Leids Academisch verwijderd -
Later, met een praatapparaat in de vorm
van een pijp leerde hij spreken, bidden
deed hij niet meer, tussen twee letter-
grepen drukte hij met zijn wijsvinger op
een knopje dat aan de zijkant van de kop
zat, al luisterend leerde ik er liplezen bij
Sprakeloos was ik en hij had zoveel
te vertellen, maar als hij huilde huilde
hij niet en als hij lachte lachte hij niet,
als hij sprak kwam uit zijn mond geen
geluid - Papa is altijd vrolijk als hij huilt,
zei ik, totdat hij ook dat niet meer was en
hij op een vrijdag voor de herfstvakantie
stierf - Hij was zijn tijd ver vooruit
Herbert Mouwen
auteurspagina Herbert Mouwen
reageer op dit gedicht
advertentie
verbeter je schrijftalent via e-mail bij
WRITERS
@T
HOME
thuis in literatuurworkshops
klik
hier
voor meer informatie
|
Uitgelicht
JA
had ik dit land verlaten
als ik van haar bestaan
geweten
had
het gaat per uur nu
harder jij
wat is dat toch
ik zoek een
mens van mens gemaakt
die mij de bodem
uit de hel laat schreeuwen
en
die dan nog
ja dan nog naast me ligt
en als mond van tederhout
zou
ik wijken voor je woorden
zou ik?
misschien is ja
het mooiste woord
Pom Wolff
Pom Wolff, die een enthousiast 'slammer' is,
deelt over zijn dichterschap mee: 'Ik schrijf elke dag wel een stukje,
noem het een gedicht. Ik plaats deze flarden op de gedichtensites.
De stemming van de dag kleurt de woorden in en wat is overleefd; dat
nooit weer morgen is in ander licht is mij te zeer bekend. Voor het
slammen orden ik teksten, herschrijf en combineer, neem binnen een
thema die stukken tekst die voor een gedacht publiek het meest indringend
zijn. En verraad pleeg ik niet als ik vijf minuten voor ik op moet
gelet op waar ik ben en op de sfeer een andere selectie maak, het is
mijn werk waaruit ik kies. Zo is ook dit gedicht
JA tot stand gekomen:
een resultaat van flardenschrijven en herschrijven tot een geheel en
dan die tekst een plaats geven in een optreden. Blijkt het eenvoudig
mooi want dat is steeds mijn streven gesproken heel dichtbij geschreven.'
In
een ander licht is 'nooit' gewoon weer 'morgen', zegt Wolff. Altijd
is alles dus anders, en hoe je tegen heden en verleden aankijkt is
niet meer dan een kwestie van stemming. Soms weet je: 'Nee heb je,
ja kun je krijgen', om even later, of misschien zelfs wel tegelijkertijd
te beseffen: 'Ja heb je, maar nee zul je krijgen.' In
JA zoekt de dichter
naar 'een mens van mens gemaakt', maar al op voorhand verwijdert hij
zich maximaal - 'harder jij', lijkt hij tegen zichzelf te zeggen -
van deze onkenbare ('jij/ wat is dat toch'), die hem in de ruimte van
het volledig leven tot mens zou kunnen maken. En hoe, als hij zich
de onbestaanbare voorstelt, dat 'wijken' op te vatten? Is het een zwichten
en daarmee de bestemming vinden, of is het een zich verwijderen en
daarmee toch weer afstand nemen? Hoe vervreemdend is de mogelijkheid
van verlangen... Ja, wellicht is in een liefdesgedicht 'misschien'
wel het mooiste woord.
Pom Wolff (Amsterdam, 1953) studeerde Nederlands
aan de Universiteit van Amsterdam en Rechten aan de Vrije Universiteit.
Hij werkt als juridisch adviseur in de hoofdstad, is bestuurslid van
De School der Poëzie in Amsterdam en adviseur van het Cornelis
Vreeswijk Genootschap.
Zijn gedichten werden behalve in Meander o.a.
gepubliceerd in en op Rottend Staal, Poetry Alive, Schrijfnet, Krakatau,
Beeldspraak/Opspraak en in veel bloemlezingen, waaronder
Netwerk,
Voorbij
de Poort en
Dichters in de Prinsentuin. Wolff won o.a. de publieksprijs
Helmers in 2002, was winnaar Zaans dichtersfestival Dichters op de
Dam 2003 en landelijk slamfinalist 2003 en 2004. Met Karlijn Groet,
Tom Zinger, Lucas Laherto Hirsch en Mohs Volke vormt hij het dichtersgenootschap
'De Residentie'.
Xpom.wollff@wolmail.nlX (de letters X uit dit adres verwijderen!)
(advertentie)
Handboek voor schrijvers het complete schrijftraject in vijf stappen gouden-gids-gedeelte: uitgebreide adreslijsten |
|
bestellen en informatie: www.schrijven.org |
|
Ook de site van Meander is het lezen waard.
meander.italics.net
- De exclusieve voorpublicatie van een nieuw, weer heel bijzonder gedicht van Astrid Lampe.
- Een
interview
met Vrouwkje Tuinman
- Een impressie
van de presentatie van de Windroosreeks in het Letterkundig Museum.
- Wat voor nieuwe
ontwikkelingen ziet Sven Ariaans bij de podiumpoëzie?
- Annette van den Bosch bezocht het avondvullende programma
GrondTonen 1 in de Brakke Grond in Amsterdam.
BEL 0909 4334248 OF 0909GEDICHT
U hoort dan gedichten die worden gelezen door professionele acteurs, door de dichters zelf en bij speciale gelegenheden door bijzondere Nederlanders.
Er is elke dag een nieuwe keuze van gedichten.
In de maand oktober kunt u onder toets 1 elke dag een gedicht
uit Meander horen.
Win boeken en wijn door mee te doen aan onze
feestwedstrijd!
Recensies
De tweede van Holtrigter
door Bert van Weenen
Twee jaar geleden
besprak ik het debuut van
Juliën Holtrigter (pseudoniem van
Henk van Loenen) in Meander 185. De bundel
Omwegen, in 2001 verschenen
bij Uitgeverij Mozaïek, karakteriseerde ik toen als 'een stevige,
doordachte bundel', waarin bezinning, verbeelding en religie een centrale
rol vervullen. In mei van dit jaar verscheen bij De Harmonie Holtrigters
tweede dichtbundel,
Het verlangen te verdwalen. Fraai uitgegeven, met
een raadselachtig schilderij van Vilhelm Hammershøi op het omslag en
een keur aan verzen die naadloos aansluiten bij bundel één.
Het
verlangen te verdwalen opent en besluit met twee paginavullende gedichten
die veel weg hebben van poëtisch proza. Aan het begin drijft
de dichterlijke ik zijn gedachten bijeen; in het laatste gedicht staat
de ikfiguur voor het raam, met achter zich zijn vrouw op bed, en mijmert:
Wat
ik bewaar, die paar zinnen, ze zijn als haar ogen
zoals zij ze ziet
in de spiegel als zij ze opmaakt voor
iemand, voor mij.
Maar het
zijn haar ogen niet meer.
Zo zijn het mijn woorden niet meer.
Een
melancholiek slot van een bundel waarin sprookjesachtige verzen worden
afgewisseld met gedichten waarin de ik verwonderd zijn gedachten laat
gaan over de mechanisering van onze wereld. Met al die nieuwe techniek
kan de romantische Holtrigter zo te lezen maar moeilijk uit de voeten.
Maar zijn reactie is niet iets sentimenteels, wel een milde vorm van
engagement: 'Ik zie op mijn polstelevisie kinderen sterven als vliegen.
/ De beelden liegen want wat is waarheid?'
Weer andere gedichten
in
Het verlangen te verdwalen – zoals 'Vannacht weer eens opgestaan',
'Een schoentje' en 'Autospiegel' – doen mij denken aan droomtoestanden.
Soms zijn ze eng, soms van een geheimzinnige luciditeit die je alleen
in dromen aantreft. Maar eigenlijk is heel deze bundel doortrokken
met deze mysterieuze helderheid. Een bijzonder fraai voorbeeld is het
gedicht 'Een vliegtuig van luchtblauw papier' (let op: niet 'lichtblauw'
maar veel mooier: 'luchtblauw'):
Vader, voor jou is dit vliegtuig
van luchtblauw papier,
voor jou die met wijdopen ogen niet zag
hoe
groot hij wel was met die dwaasheid van God.
Hoe gek je was, hoe
idioot je de dood speelt,
nog steeds, vermomd als een man in een donker
kostuum,
een piloot van Panamarenko.
Je kist kwam over, hing boven mijn hoofd,
bijna stil,
gedragen door luchtlagen, leegte.
Tussen vodden van
wolken danste de maan.
Totdat het licht werd, bleef je daar zweven.
Juliën
Holtrigter combineert overrompelende beeldspraak met een natuurlijk
taalgebruik (bijna spreektaal soms) en heel precieze formuleringen.
Een mix die aan de lopende band sterke en ontroerende verzen oplevert.
Zoals 'Zeeën van licht', met de knappe strofe:
In al die
straten daar diep beneden: duizenden lijven.
Allemaal ikken verwikkeld
geraakt
in bedrijven, in opties, offertes,
contracten, beloften,
lawaai.
Of twee bladzijden verder 'Gelukkig waren we arm': een gedicht
over godsdienst dat het verdient om vaak en veel te worden geciteerd.
Omwegen,
de eerste bundel van Juliën Holtrigter, vond ik mooi, zijn
tweede bundel is misschien nog wel beter. In de gedaante van zijn alter
ego Holtrigter zette Henk van Loenen zijn dwaaltocht over de wereld
voort en keek opnieuw goed om zich heen. Een stuk of veertig prachtige
gedichten leverde het op. Ik kom eerlijk gezegd niet vaak bundels tegen
die op 48 bladzijden zoveel kwaliteit vertonen. Holtrigters poëzie
behoort tot de top.
Juliën Holtrigter - Het verlangen
te verdwalen
Uitg. De Harmonie, Amsterdam 2004
48 blz.; €
13,50
ISBN 90-616-9715-8
Zuid-Afrikaans
In die tyd van uile
Chris Coolsma bespreekt een droombundel uit Zuid-Afrika
De debuutbundel
van Sarina Dönges is voor een belangrijk deel de uitkomst
van een zorgvuldige verkenning, zowel speels als ernstig, van het wezen
van de droom. De verkenning strekt zich uit tot het gebied van halfbewustzijn
en onbewustzijn, ja zelfs van de dood. Dönges doet verslag
van gevoelig en aandachtig kijken, van zorgvuldig onderzoek. Ze knoopt
aan het dichterstapijt voort door de vele verwijzingen, citaten en
commentaren. Deftiger gezegd: de bundel is rijk aan intertekst. Niet
alleen omdat ik de bundel wilde bespreken droeg ik haar een tijd met
me mee. Dönges bereikt wat je als schrijver altijd hoopt te
bereiken: het boeien van de lezer. Misschien is het een bundel die
vooral vrouwen zal aanspreken. Dat zou jammer zijn, want er valt juist
door mannen veel uit op te steken.
In het gedicht 'Drome' tast
ze de betekenis en aard van dromen af. In mijn vertaling:
een laksheid
van de poortwachter
van de rede.
een cryptografie.
de taal van de
nacht
met schetsen uit de
privaatste mythologie
van het onbewuste.
een
amulet tegen realiteit.
bevrijdt de verbeelding
van de ketenen van
het bewustzijn.
sleutel tot een voorraadkast
vol verboden snoepgoed
en wijn.
onzichtbare valdeur
waardoor ons bestaan verdwijnt.
Plato
zei het al: 'vooroefening van het sterven'.
slaap is het theater:
dromen verschijnen
als acteurs die het naakte ik uitspelen.
In
de daarop volgende gedichten voegt ze er vele originele gezichtspunten
en vondsten aan toe.
Lees
verder op de site van Meander.
Poëzie Kort
door Joop Leibbrand
In het titelgedicht
van haar debuut
Vitrine schrijft
Vrouwkje Tuinman: 'Ik ben/ en wat
ik niet vastleg is niet gebeurd.' In het slotgedicht gebruikt de hoofdpersoon
de wachttijd voor de '1 uur service' om zich voor te stellen wat de
'tijdcapsule' die ze heeft ingeleverd zichtbaar gaat maken van de vakantie
die zij met haar geliefde heeft doorgebracht. Zij denkt daarbij: 'Dat
je/ nooit weet wat je registreert –', dat zij nooit weet 'of wat ik/
vastleg is wat ik vast wil houden.' Voor de ikfiguur in de gedichten
van Tuinman is kijken, waarnemen, observeren en het geziene bewaren
een noodzakelijke levenshouding, maar zij verkeert in voortdurende
onzekerheid over waarde en betekenis ervan. Het gedicht eindigt met
'neem ik/ ons mee naar huis, uit zicht' en dat is een keuze die de
dichteres graag maakt: zij wil zich tonen, maar zich daaraan tevens
onttrekken, eigenlijk precies zoals het in en voor de etalage of voor
en in de uitstalkast gaat. Het is kijken en bekeken worden, maar in
een intimiteit die op afstand blijft.
De bundel opent met 'Ik ben
volkomen naakt voortaan', een gedicht dat voor het eerst te lezen viel
in de begin dit jaar bij Passage verschenen bloemlezing
Kutgedichten:
Ik ben volkomen naakt voortaan
'In Brussel laat je mij
je kut zien,'
schrijf je. Lees ik in mijn veilige bed.
Vijf weken
zijn we nu en ik bedek mij
trek mijn wijdste broeken aan.
Maak het
donker weet dat jij
niet zult vergeten. Je pakt mijn arm
en ik
plak vast – aaneengekleefd gaan wij
van straat naar straat. Hotelkamer
vol
met spiegels wil ik het licht uit
tast jij toe val ik uiteen.
Je
legt me neer en spreidt.
Pelt me open kijkt, ziet duizend
gezichten
waar ik maar één – lelijk -
dacht. Je neemt
de hele nacht.
's Ochtends mag het licht weer aan.
Wonderlijk
hoeveel meerwaarde een gedicht kan krijgen in een nieuwe context, zo
programmatisch als het voor de bundel als geheel is: het ingenieuze
spel met de verbeelding, de tegenstellingen tussen openheid en geslotenheid,
zichtbaarheid en onzichtbaarheid, vrijmoedigheid en kuisheid. En als
belangrijkste de preoccupatie met het beeld dat de ikfiguur van zichzelf
heeft, een kernthema dat nooit solipsistisch maar altijd in relatie
tot anderen wordt uitgewerkt, o.a. in enkele prachtige gedichten over
de overleden vader. We hebben er een dichteres van formaat bij.
Vrouwkje
Tuinman - Vitrine
Uitg. Nijgh & Van Ditmar, Amsterdam
2004
54 blz.; € 14,95
ISBN 90 388 7433 2
www.vrouwkje.com
Zie het
interview
met Vrouwkje Tuinman
Ingmar Heytze bundelde in
Nietzsche schrijft een
laatste vers zijn gedichten over filosofen, op een uitzondering na
eerder verschenen in
Filosofie Magazine, maar voor opname in de bundel
in vrijwel alle gevallen herzien. In zijn toelichting ('Waarom ik geen
filosoof ben') legt Heytze uit dat het verschil tussen filosofie en
poëzie niet alleen het verschil is tussen het gebruik van
de taal als middel en als doel, maar dat de filosoof er altijd op uit
is iets helder te krijgen, een conclusie te bereiken, terwijl een dichter
pas tevreden is als hij onherstelbaar is verdwaald. Omdat filosofie
in dichtvorm volgens Heytze de slechtst denkbare poëzie oplevert,
namelijk poëzie die iets moet 'bewijzen', heeft hij in zijn
gedichten over de grote denkers – van Thales, Pythagoras en Boeddha
tot Adorno en Sloterdijk – geen poging gedaan filosofische theorieën
te verwoorden. Hij zocht het 'denkvoer' door in de huid van de filosoof
te kruipen en de wereld door diens ogen te bekijken, waarbij het hem
steeds meer om de persoonlijke dramatiek ging dan om het denken als
zodanig. Om er mensen van vlees en bloed van te maken haalde hij sommigen
van hen nogal hardhandig naar de moderne tijd. Confucius komt op het
Arbeidsbureau, Plato koopt een GSM, Aristoteles stuurt een fax, Socrates
loopt rond bij de Schoenenreus, Erasmus stuurt een ansichtkaart. Die
oneerbiedigheid werkt, ook waar geen spel met de tijd gespeeld wordt
– het is máákwerk in de beste betekenis en prikkelend
genoeg om er compendia en monografieën op na te slaan, want
de informatie over de groten van de geest is wel erg summier.
Het is
een gevarieerde bundel, waarin Heytze er goed in slaagt voor ieder
gedicht (de beste zijn die over Nietzsche, Machiavelli, Montaigne,
Kierkegaard en Sloterdijk) een andere invalshoek te kiezen en daarbij
steeds stof tot denken te verschaffen. Zo laat hij Popper schrijven:
'als ik vragen mag: wanneer mijn denken/ hapert – stokt – wat is er
dan nog?' 'Precies', luidt het antwoord, en dat is een ongemeen heldere
samenvatting van Poppers stelling dat je alleen weerlegde uitspraken
met zekerheid kunt afdoen als onwaar, maar dat uitspraken die je niet
kunt weerleggen, waar zouden kunnen zijn. Of zoals in 'Leibniz schrijft
een brief' staat: 'Lieve God,// Waarom is er iets in plaats van niets?/
Laat weten, alsjeblieft!// Leibniz.'
Filosoof Paul Wouters schreef
een vriendelijk voorwoord.
Ingmar Heytze - Nietzsche schrijft een
laatste vers
Uitg. Podium, Amsterdam 2004
64 blz.; € 13,50
ISBN
90 5759 126 X
(advertentie)
nieuw: Meander huiswijn - drink for thought heerlijke rode en witte wijnen speciaal voor Meander-lezers scherp geprijsd!
Ga voor informatie naar www.grooteiland.nl en bestel. |
Prozarecensie
Yusef el Halal - Man zoekt vrouw om hem gelukkig te maken
door Philip Hoorne
Daar zitten ze dan, het verzamelde
kruim van de Nederlandstalige literatuur, of toch een deel ervan. Dat
Yusef-boek is een schitterend idee en allen zijn ze graag bereid hun
steentje bij te dragen. Alleen wat vervelend dat die Utrechtse dichter
er ook bij is, denkt de Vlaming in het gezelschap. Hij vreest dat de
poëzie wat zal detoneren met de rest, maar goed, bij Nijgh
& Van Ditmar zullen ze wel weten wat ze doen zeker?
Toen
ik enige tijd weken geleden besloot om het boek
Man zoekt vrouw om
hem gelukkig te maken van Yusef el Halal te lezen, verkeerde ik nog
steeds in de overtuiging dat de auteur een allochtone schrijver was.
Enige research leerde me al gauw dat Yusef el Halal staat voor enkele
vooraanstaande, hoogst waarschijnlijk allemaal blanke, schrijvers uit
het Nederlandse taalgebied, die hun medewerking verleenden aan de gimmick
om een Marokkaanse jongen een flitsend boek te laten schrijven in bij
wijlen pure Giphart- of Brusselmans-stijl. Wie weet zijn deze twee
genoemde heren ook bij het project betrokken, want tot op heden is
het nog altijd niet helemaal zeker wie wel en wie niet aan het boek
heeft meegeschreven.
Lees
verder
op de site van Meander.
Road
Wiebren Rijkeboer op weg met een popgroep
door Elly Woltjes
Wiebren Rijkeboer
(Terschelling, 1959) schreef eerder
Voorbijland, een boek over Terschelling
en over hoe het is om geboren en getogen eilander te zijn. Naast zijn
werk als BTW-inspecteur bij de Belastingdienst is hij medewerker van
het muziekblad
Heaven. Hij schrijft verhalen, muziekrecensies en interviews.
Zijn passie is popmuziek.
Road is een roman over een fictieve Amerikaanse
popgroep, die eind jaren zestig begin jaren zeventig van de vorige
eeuw furore maakte.
Samen met de journalist Drew en overigens ook
op diens uitnodiging, maakt de popmuzikant Wayne Grady in de jaren
negentig een reis door Amerika. Drew wil een biografie over Wayne maken.
Op de achterbank van de Ford Thunderbird staat een memorecorder en
op de bandjes spreekt Wayne zijn levensverhaal in. Vooral zijn leven
als popmuzikant in de jaren zeventig komt aan de orde.
Lees
verder
op de site van Meander.
Podium
Sven Ariaans
ACG Vianen wees in de vorige aflevering
Sven Ariaans
aan als zijn opvolger in deze rubriek.
Op
www.jambedelft.com/hobbies.html
valt over Sven Ariaans te lezen:
Hij won de eerste Nederlandse poëzieslag in Festina Lente op 14 juli 1998 en in
1999 de jaarlijkse Grande Finale van hetzelfde evenement. Daarna trad hij op
van Alkmaar tot Arnhem en van Groningen tot Gent. Stond in popzalen als
Paradiso, 013, het Paard en Doornroosje, droeg voor op de Uitmarkt, Poetry
International en het Lowlandsfestival. Won poetryslams in o.a. Amsterdam,
Rotterdam, Zaandam, Eindhoven, Arnhem, Nijmegen, Maastricht, Breda en Brussel.
Wat daar niet staat maar wel van belang is:
Ariaans werd op 28 mei van dit jaar Nationaal Poetry Slampioen 2004.
Wil je daar nog iets aan toevoegen, Sven?
Nee, dat klopt wel, zo ongeveer.
It takes two to Tango
Ik zie hoe ze hem haat, verlaat, maar terugkeert op haar schreden
Haar haar strak in een staart, ze staart nog strakker naar beneden
En ik, ik sla haar gade gade, waar zijn benen heengaan
Bepaalt waar zij zodadelijk zal staan, uit steen verrezen
Maar waar de smid het ijzer naar zijn eigen wens kan smeden
Lijkt de man zijn vrije hand thans vast te zijn geketend
Het ritme legt aan banden wat te wild wil gaan bewegen
Het paar een paard gevangen, temperament getemd voor even
Ze zeggen : "dichters dansen niet", maar is wellicht die regel
niet in wezen aan vervanging toe? In ander licht bekeken :
is de tango geen cadans die juist door dichters wordt beleden?
Nee! Arrogant gezwam, door pure afgunst ingegeven
It takes two to tango, een poeet danst trouw allenig
Intussen boven dichter liefst die man en vrouw verenigd.
Wat voor nieuwe ontwikkelingen zie jij op dit moment plaatsvinden in
de podiumpoëzie?
Ik zie een paar dingen. Ten eerste dat de podiumpoëzie zo langzamerhand
volwassen
geworden is. Podiumdichters van het eerste uur, zoals Erik-Jan Harmens en
Tjitske Jansen, hebben bij gerespecteerde uitgeverijen bundels gepubliceerd
die door zowel recensenten als het publiek goed zijn ontvangen. Tegelijkertijd
schieten nieuwe slampodia als paddestoelen uit de grond en is de aanwas
van nieuw talent groter dan ooit. Vroeger kwam je in het slamcircuit telkens
dezelfde dichters tegen. Op zich is dat gezellig. Je leert elkaar kennen
en met sommigen raak je ook daadwerkelijk bevriend. Het had echter ook een nadeel (...)
[Lees verder op de
site]
Picknick in het Vondelpark in de herfst
De wind blaast de thee over tafel
Dat geeft niet, het is wel romantisch
Om hier te ontbijten, het regent, maar wij twee
Doen net of er niks aan de hand is
Het park in de herfst
De tuin van de stad
Bladeren zwerven
Een duif eet patat
Er rijden wat sqeelers
maar niet zo gek veel
Wat joggers, wat fietsers
Voor de rest is het stil
We mijmeren over de zomer, wij twee
toen alles en iedereen feestte
We waren verliefd, en de wereld deed mee
Het park misschien wel het meeste
Want echt, het is 's zomers veel mooier, het park
zo 's avonds, zo net als het schemert
om schetsen van onbezorgd leven te zien
in het zachtste decor van de hemel
En ik vrees dat herfst poëzie is
Een rondreis door melancholie is
Een tijdelijk inzicht, oneindige hoop
Het lijden te licht, de zinnen te groot
Het raadsel verliefdheid door blinden ontknoopt
En ik wil geen ontrafelde maandhoroscoop
Niet dat de liefde verklaard wordt en ook
niet dat verliefdheid die tragisch verloopt
op papier nog eens vertraagd wordt verkloot
Nee, geef me liever een drankje
Voed me op, laat me janken
Geen woorden maar klanken
Schat toon je gevoel!
Maar jij zwijgt en ontspant je
Gelijk heb je, bedankt hoor
Geef toe : "krijg de kanker"
is wat je bedoelt
Mank als twee blanken
Verkwampt op de dansvloer
Dit is je kans hoer
Vat me vet op mijn smoel!
Maar jij zet je tandjes
in nog een croissantje
en noemt de champgne
een tikje te koel
Je zoekt in de mand
mijn verzamelingsbandje
dat ooit als verjaardagscadeau was bedoeld
Een rapcompilatie
die jij even later
met Radio 4 hebt overgespoeld
Je vindt het en draait het
Het klinkt wel dramatisch
Tijdstip en plaats
zijn fantastisch geprikt
Ik weet het : je haat me
en zult me verlaten
maar niet voor je wraak
me voorgoed heeft verstikt
Schat, wou je me vertellen
dat gedempte paukenvellen
zeven sukkels op een cello
en een tutje op viool
ons nou beter kunnen redden
uit de klauwen van de herfst
dan de ouwe trouwe sterren
van de rap en rock & roll?
Schat, ik weet dat de lente je lief was
omdat ik weet dat de lente de dief was
Die jou van verstand en geheugen beroofde
Je kind maakte dat elke leugen geloofde
Liet springen als kleuter in schemeringsrood
Maar nu is het herfst
en regent het zachtjes
De takken vertekenen
dat ze verzwakken
Hun blaadjes vervangen
de bloesem van ooit
met geel en oranje
Geen roze maar rood
En wij zitten hier stom
met een bord op ons schoot
De wind blaast wat blaadjes ons bord op
Dat geeft niet, het is wel romantisch
Broodjes met blaadjes, kaasjes met gaatjes
En doen, of er nix aan de hand is.
Wat zou je het minst kunnen missen? Geld, drank, vrouwen(mannen) of
poëzie?
Zonder geld zou ik liften naar Spanje, gratis een boerderij betrekken in
een van die verlaten spookdorpen, op korte termijn leven van vissen uit
de lokale rivier, bessen uit het plaatselijke bos en na een jaar mijn eigen
groenten verbouwen, brood bakken, wijn bottelen en tabaksplanten oogsten.
Mijn god, wat zou ik gelukkig zijn.
Zonder poëzie zou ik gitaarspelen. En schilderen. En misschien mijn roman
eindelijk eens afschrijven. En iets missen, dat wel.
Ik heb ooit eens 16 jaar zonder drank geleefd. Dat was tijdens mijn gelukkige
jeugd. Tegenwoordig is mijn vloeibare vriendinnetje mij erg lief. Toch is
mijn andere vriendin, Nora, mij nog liever. Dat komt omdat ze zo lief is.
Zelf zegt ze soms van niet, maar ik vind van wel. Ik hou van lief. Lief
zou ik het minst kunnen missen.
Iemand als Ariaans moet je eigenlijk horen. Dat kan: met dank
aan Wouter Pleijsier van het VPRO radioprogramma
Luna Express
is
hier een geluidsopname in mp3. Opgenomen op
Derde Landelijke Finale Poetry Slam Nijmegen. De
tekst
staat hier.
Volgens Sven Ariaans moet de volgende aflevering van Podium gewijd zijn aan Jet Crielaard.
Proza
De jurk
Olaf Korder
Lang geleden was ik met een oudere man een
week in Londen. Op zijn kosten, ik was een arme student. Ik kende hem
pas kort en vroeg me dan ook af of ik niet als een veredelde hoer was
meegenomen. Maar neen, de vriendschap ging dieper en bovendien had
hij met dat geld vele uurtjes liefde kunnen kopen. We stonden laat
op, breakfastten in het hotel of lunchten in de stad. 's Middags gingen
we subway in en uit, bekeken we monumenten, musea en mensen. We dineerden
in dure restaurants - voor het eerst proefde ik slakken en kikkerbilletjes
- of aten van een lopend buffet. Daarna haastten we ons naar een schouwburg
of bioscoop.
Lauren Bacall speelde een loeder in een blijspel van
Coward, ze kreeg open doekjes bij elke opkomst. Ook bij 'Hair' reageerde
het publiek enthousiast. De lofzang van Genet op gevangeniserotiek
'Un chant d' amour' werd gevolgd door een Warholfilm: een mooie jongen
vond zijn tepels onmannelijk en liet ijzerdraad in zijn borst rijgen
om ze weg te snijden. Ik viel bijna flauw en hield minuten lang mijn
ogen dicht.
In een buurtpub traden travestieten op. Ik zat op een
hoge barkruk en kon elke beweging goed zien. In hoog tempo schreden
of schommelden de diva's over het podium. Ze zongen over de liefde,
over matrozen en soldaten. De kleinste gaf goede imitaties van Dietrich
en Piaf. De andere twee schudden ordinair met hun boezem en trokken
scheve bekken. Lonkend en heupwiegend vormden ze een parodie op het
vrouwelijk geslacht. Het optreden duurde een uur. Mijn vriend moest
naar het toilet, ik kreeg een nieuwe pul bier.
De dikste travestiet
kwam achter het gordijn weer te voorschijn. Hij nam plaats op de kruk
naast me. Een goudkleurig gewaad streek zwaar langs mijn lichaam. De
barman schoof een whisky naar hem toe, die als water gedronken werd.
De 'dame' bestelde opnieuw. Die nylons kenden betere tijden, vond ik.
Zweet verkleurde het witte poeder op zijn gezicht, de lippen waren
smerig vetrood. Niet zo staren, dacht ik. Het was al te laat. Achter
waanzinnig grote wimpers loerden varkensoogjes naar me.
De platinablonde
pruik kriebelde tegen mijn hoofd, toen er iets in mijn oor geknauwd
werd. Ik rook een zware parfumgeur. Een hand drukte op mijn knie. Toen
ik die weg wilde duwen, werd mijn rechterarm vastgeklemd. Ik voelde
zijn mollige vingers naar mijn kruis glijden.
Zenuwachtig blozend
probeerde ik me los te wriemelen, maar Marilyn was sterker en kneep
weinig zachtzinnig in mijn jongensvlees. Verzin een list, dacht ik.
Wat kon ik doen? Mijn vriend stond verderop te praten en had niets
in de gaten. Scherpe nagels pulkten aan mijn ritssluiting. Ik keek
wanhopig rond. Er keek niemand naar ons. Ik pakte met mijn linkerhand
mijn glas en goot het leeg in de schoot van mijn belager. Hij vloekte,
liet me los - en sprong op. Onder hoongelach verdween ze, wankelend
op hoge hakken, uit mijn leven. Mijn vriend kwam naar me toe. In het
kroeglawaai kon ik me niet verstaanbaar maken. Buiten vertelde ik wat
er gebeurd was. Voor de verandering waren we vroeg op onze hotelkamer.
We douchten, wreven elkaar warm en droog en kropen in bed. We hadden
nog veel plezier om
de vochtplek op de buik van miss Monroe. Het werd
een vrolijke lange nacht.
Nieuws
Literaire Boeken Top 10
- In Europa - G. Mak
- Emoticon - J. Durlacher
- Ik verbind u door - V. van der Meer
- Grijze zielen - P. Claudel
- De gravin van Parma - S. Marai
- De Joodse messias - A. Grunberg
- Een schitterend gebrek - A. Japin
- Lotte Weeda - M. 't Hart
- Storing - M. Minco
- Zoon uit Spanje - T. de Loo
|
De Boeken Top 10 is gebaseerd op de verkopen van boekhandel 'Het Verboden Rijk' te Roosendaal in de periode 21 september t/m 5 oktober 2004.
|
ZinderZlam!
Op zondag 31 oktober vindt in het theatercafe-restaurant 'Zindering' van de Stadsschouwburg Utrecht vanaf 14.00 uur de eerste
ZinderZlam! plaats.
ZinderZlam! is iedere laatste zondagmiddag van de maand (m.u.v. december). Ervaren slammers kunnen zich met elkaar meten in een heuse slambattle, die zich in drie rondes voltrekt. Naast een vakjury, bestaande uit Ingmar Heytze, Gijs ter Haar en Gina van den Berg, krijgt het publiek een stem. De beste slammer ontvangt een prijs van 100 euro en verdient een plaats in de grote finale op 29 mei 2005. Bij
ZinderZlam! wordt de dichter beoordeeld op zijn inhoud en de manier waarop deze inhoud wordt gebracht. Minder ervaren slammers kunnen zich aanmelden voor de open mic voorafgaand aan de slambattle. Ze kunnen zich dan presenteren aan een geïnteresseerd publiek zonder de competitie te hoeven aangaan. Bij voldoende belangstelling wordt een workshop van een ervaren slammer georganiseerd. Aanmelding kan bij
b.roes@utrecht.nl. Geef duidelijk aan
wie je bent en
waarvoor je je aanmeldt. Als je wilt meedoen met de slambattle voeg dan een motivatie en je cv toe. De organisatie van
ZinderZlam! bepaalt welke dichters worden toegelaten.
Poëziefestival Nijmegen
Nijmegen wordt op woensdag 13 oktober omgetoverd tot een stad die bruist van de poëzie. Dertig dichters dragen voor op tien verschillende locaties. Dit jaar staan onder meer Bernlef, Joost Zwagerman, Anna Enquist, Rutger Kopland en Peter Verhelst op het programma. Op elke locatie zullen een bekende dichter en twee aanstormende talenten driemaal het podium betreden. Eén van die aanstormende talenten is Isaac Rabbotenu van Loven. Hij treedt samen met Anna Enquist op. Zie zijn website
isaacvanloven.cjb.net.
DICHTERbij de Zaan
Het Zaantheater in Zaandam organiseert een dichtwedstrijd voor jongeren tussen de 12 en 25 jaar. Het thema is
Verbeelding. Gedichten moeten voor 18 oktober binnen zijn. De dichters maken kans op mooie prijzen en publicatie. De winnaars van de dichtwedstrijd worden bekendgemaakt tijdens het interactieve jongerenpoëziefestival
DICHTERbij de Zaan dat op woensdag 10 november in het Zaantheater aan de Nicolaasstraat 3 plaatsvindt. Tijdens dit festival zullen de dichters Ruben van Gogh, Tjitske Jansen en Mustafa Stitou voordragen. De organisatie van deze avond is in handen van de vier Zaanse jongeren Ellen Jansen, Paula Jansen, Heleen van Halsema en Stephen Ogden. Zij willen op deze manier andere jongeren in contact brengen met poëzie. Zie voor meer informatie de site
www.dichterbijdezaan.nl. De toegang voor de avond is 10 euro en kaarten kunnen worden besteld bij de kassa van het Zaantheater of e-mail
Xzaantheater@zaantheater.nlX (de letters X uit dit adres verwijderen!).
Dichtersfestival bij Humphrey's
Het Centrum voor de kunsten Fluxus organiseert jaarlijks een dichtersfestival in Zaandam. In tegenstelling tot eerdere jaren speelt het festival zich nu niet af in horecagelegenheden rondom de Zaandamse Dam, maar op één locatie en wel de bovenzaal van het Restaurant Humphrey's aan de Damstraat 2. Het festival vindt plaats op vrijdag 5 november. Aanvang van de avond is tussen 20.00 en 20.30 uur. Er is een jury aanwezig en er zijn boekenbonnen t.w.v. 150 euro en aanmoedigingsprijzen van Fluxus te winnen. Sluitingsdatum is 15 oktober. E-mail:
Xmhofer@fluxus.nlX (de letters X uit dit adres verwijderen!). Het kunstencentrum Fluxus is gevestigd aan de Klaas Katerstraat 7/B, 1501 PL Zaandam. Website:
www.fluxus.nl.
Broer
De roman
Broer is het debuut van Laurens Abbink Spaink (1973), die zich in zijn stijl in veel opzichten schatplichtig toont aan Ronald Giphart, vooral waar het de grapjes en de seksscènes betreft. Het boek is in de eerste plaats een zedenschets, een beschrijving van de wereld van intelligente, goed opgeleide twintigers die door een zekere psychische labiliteit en een predispositie tot onmaatschappelijkheid haast willens en wetens hun mentale en morele verloedering tegemoet gaan. Het is een bestaan dat draait om directe behoeftebevrediging, beheerst door dope en coke, wiet, crack en speed en vooral 'snackies' met mooie namen als Maccies, Stanleys en Smileys, door de hoofdpersoon op haast iedere bladzijde ingenomen. Inbeelding en wanen zijn er het gevolg van en die geven de zoektocht (Utrecht – Lourdes – Barcelona – Glaca) naar een 'gemiste' broer, in wezen een lange voorbereiding op een gemanipuleerde drugsdeal - mooi gecombineerd met een heuse love story - een thrillerachtig slot. 'Wat een wereld', verzucht de oudere lezer aan het eind, maar hij heeft zich niet verveeld. Spaink kan schrijven en het boek is zo verfilmbaar. [J.L.]
Laurens Abbink Spaink -
Broer
Uitg. Podium, Amsterdam 2004
200 blz.; € 15,-
ISBN 90 5759 066 2
Presentatie debuutbundel G.M. Berelaf
Op zondag 10 oktober vindt de presentatie plaats van de bundel
Het Harnas van de Eindhovense dichter G.M. Berelaf. Deze debuutbundel verscheen eind september bij uitgeverij Opwenteling. De titel van de bundel is gekozen als symbool voor wat mensen beschermt, maar tegelijk ook beperkt, zoals de maatschappij, een liefde of het geweten. De gedichten, zowel sonnetten als vrije verzen, onderzoeken en bevechten de grenzen van bescherming en beperking. G.M. Berelaf publiceerde zijn gedichten voornamelijk op internet en droeg ze voor op landelijke podia. In 2002 won hij de finale van de Eindhovense Poetry Slam. Met zijn gedichtencyclus
De tekenen van de hond werd hij genomineerd voor de SNS-Literatuurprijs. Voor de presentatie van
Het Harnas gaat de deur van Café Kraaij en Balder aan de Strijpsestraat 79 te Eindhoven om 15.00 uur open. Rond half vier leiden Willem Fonteijn en Yves Joris de middag in. Behalve G.M. Berelaf zullen de dichters Willem Adelaar, Jan Doornbos, Ronny Dijksterhuis, Vera van der Horst, Arnoud Rigter, roop, Erwin Troost en ACG Vianen deze middag optreden. Aan het eind van de middag is er Open Podium voor dichters die van ver zijn gekomen. De uitgaven van Opwenteling zijn met name gericht op de debuterende schrijver van poëzie en korte verhalen. Zie de website
www.opwenteling.nl.
Expositie beeldende poëzie van Ina Sousa
Ina Sousa is dichter en fotograaf. Zij dicht gedichten in woord en beeld. Sinds ze ook de fotografie ter hand heeft genomen combineert ze foto's met gedichten. Ze heeft regelmatig gepubliceerd. Op haar website
www.inasousa.nl staan diverse links naar publicaties, optredens en exposities. De expositie
Dichter bij de Mens: Beeldende Poëzie is nu een feit geworden. Dertig van haar werken zijn van 4 oktober tot 31 december te zien in Wijkcentrum Het Dok aan de Kajuit 4 te Groningen. E-mail:
Xcontact@inasousa.nlX (de letters X uit dit adres verwijderen!).
Dichten voor het goede doel
Adriaan van Dam (1942), als Koos Haydn naar eigen zeggen een pretentieloos versjesmaker (Poetry Alive!, DichtBoard en Nederlands.nl), maakte onder de titel
Minnen kan -ie een bundeltje 'Pleziergedichten en andere verzen'. Wie de dichter (
Xadrivdam@xs4all.nlX de letters X uit dit adres verwijderen!) meldt € 7,- of meer te hebben overgemaakt naar giro 555 van Unicef Den Haag (actie Darfour), krijgt het boekje in goed vertrouwen thuisgestuurd.
Koos Haydn -
Minnen kan -ie,
Uitg. Woord & Akkoord, Aalsmeer - Schoorl 2004,
44 blz., ISBN 90 9018491 0.
Uw verhaal in de Tweede Kamer?
Met welke boodschap willen Nederlanders hun volksvertegenwoordiging confronteren? Elke Nederlander kan nu een voorstel doen voor een kunsttoepassing voor de Tweede Kamer via
de-dienst.nl. Daar kan ook gestemd worden op voorstellen die gedaan zijn en worden meegewerkt aan voorstellen. De Dienst heeft 16 miljoen eurocenten tot haar beschikking, een eurocent van elke Nederlander. In het Logement, het nieuwe bijgebouw van de Tweede Kamer, inventariseert de Dienst een jaar lang alle voorstellen voor kunsttoepassingen en de reacties. Na een jaar wordt de Dienst opgeheven en worden de 'winnende' voorstellen uitgevoerd. Het voorstelformulier en informatie is te vinden op
de-dienst.nl.
Kinderboekenweek
In het kader van vijftig jaar Kinderboekenweek wordt op zaterdag 16 oktober in een sprookjesachtig versierd Zaantheater aan de Nicolaasstraat te Zaandam een feest met het thema
De Nacht van de 1001 Kinderboeken georganiseerd. In de grote zaal wordt de voorstelling
Buren gluren (vanaf 6 jaar) van Peter Zegveld en De Meekers gespeeld. (
www.peterzegveld.nl) Aanvang 19.45 uur. Een uur eerder begint het Kinderboekenweekfeest. Te gast is Carry Slee; zij leest voor. Verhalenvertellers vertellen Turkse, Molukse, Arabische en Surinaamse verhalen. Kinderen kunnen meedoen aan workshops. Zaanstad, hoofdstad van de Nederlandse Kinderjury, is een van de tien steden die de Kinderboekenweek afsluiten met een groot, multicultureel slotfeest. Kijk voor meer informatie op
www.zaantheater.nl of voor een overzicht van alle activiteiten in de Kinderboekenweek op
www.kinderboekenweek.nl. Vanaf woensdag 6 oktober is in de boekhandel een speciale boekenbon voor kinderen te koop. Het ontwerp voor de bon is gemaakt door Faye Linskey (12 jr.), leerlinge van een basisschool in Woudenberg. Haar ontwerp is gekozen uit meer dan 12.000 inzendingen van kinderen. De waarde van de kinderboekenbon bedraagt vijf euro. De introductie van de bon sluit aan bij het vijftigjarig jubileum van de Kinderboekenweek.
Literaire/muzikale middag bij Jambe
In de serie
Dialoog met de dichter zal Menno Wigman op zondagmiddag 17 oktober in Café Royal aan de Voldersgracht 10 te Delft een optreden verzorgen en zijn nieuwe bundel
Dit is mijn dag presenteren. Na zijn voordracht zal Wigman met het publiek in dialoog gaan en vragen beantwoorden. Andere dichters op het programma zijn Pom Wolff, Froukje van der Ploeg en Keith Armstrong. De muziek wordt verzorgd door het Vayu kwartet. Er is open podium voor drie mensen uit het publiek. Aanvang van de middag is om 14.00 uur en de toegang bedraagt 4 euro. Zie de website
www.jambedelft.com.
Linkeroever gedenkt schrijvers
Op de Linkeroever in Antwerpen zijn een zestigtal straatnamen vernoemd naar schrijvers, dichters en middeleeuwse werken. Op het voetpad voor de voetgangerstunnel werd een bronzen gedenkplaat onthuld voor de schrijver Frederik van Eeden, die zijn naam gaf aan het belangrijkste plein van de Linkeroever. Het Actiecomité Linkeroever (ALO) wil elk jaar een tiental gedenkplaten onthullen. De publicist Hugo de Ridder wil daarmee de Linkeroever op een originele manier opfleuren. De bevolking van de buurt kan door te kiezen uit een vijftal citaten zelf de tekst op de platen bepalen. Na Frederik van Eeden volgen schrijvers als August Vermeylen, Paul Van Ostayen, Willem Elsschot, Ernest Claes, Wolgang Goethe en Gaston Burssens. Voor van Eeden komt er nog een gedenkplaat aan de ingang van het metrostation op het Frederik van Eedenplein. In de nabije toekomst is zo op de Linkeroever een literaire wandeling te maken.
Poëzierapport
Na een ontmoeting op het Boekenbal te Antwerpen, 23 april 2004, ontstond bij Tania Donker, Philip Hoorne en Karel Smits het idee om een poëzierecensiewebsite op te zetten. Op 1 oktober is de site onder de noemer
Poëzierapport van start gegaan met recensies van dichtbundels van Dimitri Verhulst, Wouter Godijn en Kasper Peters. Zie de site
poezierapport.blogspot.com. Mailen kan naar
Xwijrapporteur@skynet.beX (de letters X uit dit adres verwijderen!).
Behoud de Begeerte
Behoud de Begeerte is in de afgelopen twee decennia uitgegroeid tot een spraakmakende organisatie. Dat wordt op zondagavond 31 oktober gevierd. De Singel in Antwerpen staat dan in het teken van het literair verleden en heden van
Behoud de Begeerte. Tientallen schrijvers zijn van de partij waaronder Herman Brusselmans, Erwin Mortier, Bart Moeyart, Connie Palmen, Cornelius Bracke, Paul Mennes, Christophe Vekeman, Josse De Pauw, Tama Janowitz, Jef Geeraerts, Gerrit Komrij, Kees van Kooten, Remco Campert en Hugo Claus. De presentatie is in handen van Jef Lambrecht en Guy Mortier. De entree bedraagt 17 euro. Reserveren via telefoonnummer 03/248 28 28. Zie voor meer informatie
www.begeerte.be.
68ste Boekenbeurs
Vier zalen, samen goed voor achttienduizend vierkante meter, vormen van 29 oktober tot 11 november in de Antwerp Expo het decor van de 68ste editie van de Boekenbeurs. Naast vele boekenstands is er een uitgebreid programma van interviews, gesprekken en lezingen. Er zijn themadagen gepland, bijvoorbeeld over Antwerpen en over de Bijbel. Op de ABC 2004-stand is informatie te vinden over Antwerpen Wereldboekenstad. Ook de volgende Wereldboekenstad Montreal wordt in de schijnwerpers geplaatst. De portrettengalerij Levende Schrijvers van Andy Huysmans is uitvoerig te bewonderen. Op de laatste dag van de Boekenbeurs, donderdag 11 november, stelt Tom Lanoye
Overkant – Moderne verzen uit de Groote Oorlog voor. De 68ste Boekenbeurs is een initiatief van Boek.be. Locatie: Antwerp Expo, Jan Van Rijswijcklaan 191, 2020 Antwerpen. Dagelijks open van 10.00 tot 18.00 uur. Informatie:
www.boek.be.
Het nieuws werd samengesteld door Jan Boonstra en Tine Moniek.
Nieuwsberichten voor Meander 252 van zondag 24 oktober dienen uiterlijk dinsdag 19 oktober in ons bezit te zijn. Stuur geen attachments mee.
Berichten kunnen worden gestuurd aan
Xnieuws@meandermagazine.netX (de letters X uit dit adres verwijderen!)
Colofon
Site: meander.italics.net
E-mailadres: Xinfo@Xmeander.italics.net
(de letters X uit dit adres verwijderen!)
Redactie:
Adelheid Bekaert,
Annette van den Bosch,
Yves Joris,
Gerard Kool,
Joop Leibbrand,
Margo Verbiest,
Rob de Vos
Vaste medewerkers:
Jan Boonstra,
Yvonne Broekmans,
Hans Hamburger,
Milla van der Have,
Tine Moniek,
Elly Woltjes.
Verder werken mee:
Chris Coolsma,
Rutger H. Cornets de Groot,
Edith de Gilde,
Joris Lenstra,
Bert van Weenen,
Atze van Wieren.
De gedichten worden beoordeeld door:
Adelheid Bekaert, Yvonne Broekmans, Hans Hamburger, Yves Joris en Joop Leibbrand.
De verhalen worden beoordeeld door:
Tine Moniek, Margo Verbiest, Rob de Vos en Elly Woltjes.
Financiën:
Meander is gratis, maar ook uw financiële bijdrage is nodig!
Bijdragen vanuit
Nederland kunnen worden overgemaakt op Postbank giro
8941864 t.n.v. G.C. Kool te Delft.
Voor bijdragen vanuit
België: Rekening 402.2004409.95 ten name van
Meander.
Vermeld 'donatie Meander' en uw e-mailadres.
Abonneren, opzeggen en uw adres wijzigen gaat het eenvoudigst op het adres:
http://meandermagazine.net/service
en omslachtiger door gebruik te maken van de volgende e-mailadressen:
Abonneren door een mail aan
Xmeander-request@lists.nl met als onderwerp: subscribe (de letters X uit dit adres verwijderen!)
Opzeggen door een mail aan
Xmeander-request@Xlists.nl met als onderwerp: unsubscribe (de letters X uit dit adres verwijderen!)
(U kunt ook de hele krant aan ons retour zenden met ergens bovenaan de uitroep 'Unsubscibe!' of iets dergelijks, maar dat is de meest onbehouwen manier ...)
Kopij is welkom bij Meander. Zie
http://meandermagazine.net/kopij/
Verdere verspreiding van de in deze uitgave opgenomen
teksten is alleen toegestaan met voorafgaande en
uitdrukkelijke toestemming van de auteur(s)
Zie ook op onze site:
gedichten *
verhalen *
artikelen *
recensies *
interviews *
links *
klassiekers *
archief