Wordt deze mail niet goed weergegeven? Klik dan hier!

zie colofon
Meander

Aflevering 472 * 29 juni 2014
http://meandermagazine.net * http://ezine.meandermagazine.net Steun Meander
Gerry van der Linden      Pieter de Bruijn Kops      Recensies      
Gerry van der Linden

Op het plein zweeft een kind
zwiept met zijn hoofd
eet chips uit een zak

achter haar schouder duikt hij op
wil je tikkertje spelen, mevrouw
waar zijn je vriendjes, vraagt ze

dingen doen, zegt het jongetje
hij heeft lichtrood haar, witte knokkels
een blikje cola

heel wit kijkt hij weg

de wind aait
zijn verwoeste oogopslag
zijn wimpers trillen

hij wacht op de genadeslag





aqueduto da esperança

De kleine werkers in het aquaduct
veegden met hun grote vegers
modder en ratten uit de watergeul

veegden elkaar op de hoop
van Aqueduto da Esperança
dronken van zuurstoftekort

bovengronds nuttigde de bourgeoisie
thee met een smaakje –




Ode aan het tapijt

Op het Perzisch tapijt van moeder
vlechten wij elkaars tenen
bouwen ruggengraat
klein en angstaanjagend horden wij

op de smalle baan
van het tapijt dat niet wil geven
wat wij willen: kleurig geknoopt leven
in onze eigen voetafdruk

vader en moeder en ander getouw
hebben ons gemaakt van garen
vroeg gekiemde mazen
in het nokhoge trapezetapijt

springen we vooruit en duwen
vallen af en spuwen
de een haakt de ander nu
vader allang uitgerangeerd en dood

ooit moeders man en judas jazeker
hitste hij ons modderige kinderen op
het is: moeders Perzisch tapijt bezweren
en alle dingen daarop kapot

niet gemakkelijk wegpoetsen


Uit het interview van Lennert Ras met Gerry van der Linden: Ik wilde naar Portugal vanwege de aquaducten.    *    Ik heb altijd veel elementen in mijn gedichten. Aarde, water, vuur.    *    Als iets me raakt, is dat omdat er iets niet klopt. Het is interessant, als iets die orde verstoort.    *    Soms prooi zijn, soms jager. Dat doen we allemaal om te kunnen door leven.    *    Ik hoorde die Egyptenaar in zichzelf praten met oordopjes op in het Vondelpark. Toen ben ik achter hem gaan fietsen.    *    Ik was als kind erg beschouwend. Ik was wel deel van het gezin, maar stond erbij en keek ernaar.    *    De dood speelt een belangrijke rol in al mijn bundels.    *    De meeste dichters en kunstenaars zijn solitair. Het is niet iets dat je ambieert. Maar het is er gewoon.
lees het interview
 
Gerry van der Linden      Pieter de Bruijn Kops      Recensies      
Pieter de Bruijn Kops

Daar is iets traags in
en dat kan niet moeten
ik veeg mijn voeten
wat ik niet verzin

ik loop naar buiten
en ik loop naar binnen
drink water
veeg iets van mijn neus

de letters heb ik
in mijn zak, de zinnen
denk ik te beginnen
morgen, later, nooit
weet ik wanneer





HEELALLENBAL

Het heelal is zo klein
de eeuwigheid zo kort
het is allemaal te belopen en te befietsen

nergens is een grens
en overal iets te beleven

steeds weer heb ik dit geschreven





Ik sta naast het raam
en staar naar de straat
scheef-schuin door de ruit starend

ha!
er puilt wat huilend geruis
uit m’n snuit
zo koos ik m’n lome zaterdag
te verfomfaaien

nooit meer droom ik hoog
van de toren m’n ivoor te verstrooien

ik hoor juist buiten tussen de koeien te stoeien
die steeds vervaarlijk loeien
alsof zij heimelijke rijmpjes beproeven
tussen d’r snoeten en d’r hoeven

ik hoef óók graag meepraten




Uit het interview van Yvonne Broekmans met Pieter de Bruijn Kops: Ik vind de klank, muzikaliteit, belangrijk.    *    Dat gedicht heeft wel iets weg, vind ik zelf, van een stemmige stadsblues met een jazzy groove.    *    Met betekenis heb ik een ambivalente verhouding. Soms zitten de woordbetekenissen alleen maar in de weg.    *    Voor mij is de ‘ik’ in mijn gedichten, meestal de ‘ik’ die ook meteen iedereen is, of die iedereen zou kunnen zijn.    *    Ons heelal, dat we voor het gemak ‘het’ heelal noemen, is zelfs maar een enkele danser op een dansfeest van heelallen.    *    Zo kijk ik ook tegen de poëzie aan, als iets kleins, iets begaanbaars, iets waar altijd van alles te beleven is, in alle uithoeken, maar maak het niet te groot en belangrijk alsjeblieft!    *    Op veel Facebookpagina’s zie je grote hoeveelheden selfies van ontharste benen, foto’s van zelfgemaakte en inmiddels verorberde maaltijden.
lees het interview
 
(advertentie)

 
 
Gerry van der Linden      Pieter de Bruijn Kops      Recensies      
Recensies

Nul - Edwin Fagel
Alle grenzen uitgewist
Meander
In Nul, zijn derde bundel, wist Edwin Fagel grenzen uit tussen leven en dood, seks en moord, de mens en de duivel en vooral de grenzen die mensen van elkaar scheiden. Daarbij horen ook de grenzen tussen het verhevene en het banale.
lees alles

Hee hoor mij Ho simultaan op de brandtorens - H.H. ter Balkt
Druipend van inkt als de inktzwam
Meander
'Achttienhonderd pagina’s poëtisch avontuur, stilistische brille, weerbarstige vitaliteit, provocerende stellingname. Een monument voor een monumentale dichter', juicht de flaptekst van Hee hoor mij Ho simultaan op de brandtorens, de mooie uitgave - dundruk, dubbel leeslint! - van de verzamelde gedichten van H.H. ter Balkt. Er is geen woord van gelogen, het is het volstrekt unieke werk van de meest eigenzinnige dichter die Nederland kent, een dichter ook die zich graag in een uitzonderingspositie plaatst. als de eenling die boven de anderen uittorent en ziet wat anderen niet zien. Die als de met bijzonder talent begiftigde schaker of dammer simultaan op vele borden tegelijk acteert, evenzeer een vóór allen als een tégen allen, maar dat absolute meteen met de nodige zelfspot - Hee hoor mij Ho - relativeert.
lees alles

Een stem van paardenhaar - Lies van Gasse & Bas Kwakman
Jezelf vinden in den vreemde
Meander
Wanneer je van reizen houdt, en je houdt van lezen, en je houdt van poëzie én van beeldende kunst, dan is dit je boek.
Een stem van paardenhaar neemt je mee naar Mongolië. Dichter/beeldend kunstenaar Lies van Gasse en Bas Kwakman, beeldend kunstenaar/ redacteur en medeoprichter van Tortuca, tijdschrift voor literatuur en beeldende kunst én directeur van Poetry International, reisden daar in 2012 doorheen met een internationale groep dichters, die deelnamen aan het poëziefestival Altan Guruus, dat niet alleen in de hoofdstad, maar ook in kleine steden, dorpen, gaten, en zelfs in tenten in de Gobi woestijn werd gehouden.
lees alles

In de ogen van de god - Henk van der Waal
Een dichter als filosoof, een filosoof als dichter
Meander
In In de ogen van de god zit de filosoof Van der Waal de dichter vaak in de weg. Hij heeft een boodschap: je kunt alleen een volledig mens zijn als je het ‘onbestemde’ in je toelaat. De filosoof bepleit dat in zijn boek Denken op de plaats rust (2012) en daar is natuurlijk niets mis mee. Ook de dichter draagt die boodschap uit en dat is jammer, want dat gaat ten koste van zijn poëzie - ondanks zijn onmiskenbare talent.
Het onderzoek en het ervaren van dat onbestemde is het centrale gegeven in de bundel, die bestaat uit tien afdelingen met telkens een cyclus van drie gedichten.
lees alles

Licht van mijn leven - Remco Campert
Toen tijd nog toekomst had
Meander
Wie Remco Campert in zijn columns in de Volkskrant volgt (na zijn herneming van Somberman is hij daar zelfs zelfs twee keer per week aanwezig), weet dat hij vaker dan vroeger terugkijkt en regelmatig zomaar wat in eigen werk bladert en dan naar aanleiding van wat hij opdiept, herinneringen ophaalt. Het zijn vaak aardigheidjes, anekdotes, maar hoe pretentieloos hij ze ook presenteert, ze hebben altijd een ondertoon van ernst en melancholie. Precies wat je ook aantreft in het eerste gedicht van de nieuwe bundel Licht van mijn leven.
lees alles

Lawaai!! - Louis Radstaak
De trommelende pissebedden van een stijlcorrector
Meander
Louis Radstaak schrijft in Lawaai!! poëzie; die sterk beınvloed is door het futurisme. Maar Radstaak verliest zich in de veelheid van interessante, van internet geplukte fenomenen die zijn uiterlijke leven behelzen. Wat ontbreekt is 'binnenkant'.
lees alles

naar begin
Colofon

http://meandermagazine.net * http://ezine.meandermagazine.net

ISSN 1871-1820

Meander wordt uitgegeven door http://meanderstichting.info

Abonneren, opzeggen en uw adres wijzigen gaat het eenvoudigst op het adres: http://meandermagazine.net/service

Reageren op of vragen over de inhoud van Meander? http://contact.meandermagazine.net

Medewerkers: zie het colofon op de site.
Wil je ook meewerken aan Meander? Klik dan hier en vul je gegevens in.

Centraal staan in de rubriek Dichters? Zie http://kopij.meandermagazine.net

Financiën:
Meander is gratis, maar krijgt geen subsidie. Dus ook uw financiële bijdrage is nodig!
Voor maar 12 euro per jaar bent u Vriend van Meander!
Zie http://meanderstichting.info/steun.html hoe u zich als Vriend aan kunt melden.

Losse bijdragen zijn uiteraard ook welkom. Kijk hier hoe u ons kunt steunen.

Verdere verspreiding van de in deze uitgave opgenomen teksten is alleen toegestaan met voorafgaande en uitdrukkelijke toestemming van de auteur(s) of rechthebbenden