malsgroen_klein (6K)


 Annelein Pompe

 
chorus

muziek wordt kleur gedraaid
ik doe het om de nacht
toch, ik bloot
jij hard
ik schrijn
jij stoot
je slaapt, maar je schopt

ik deins als een rond instrument
in je vijgenbladmuzieksleutel

sesam open u
ontvlam in nachten van klank
en sluit
sluit me in je armen van blues
want ik doe het om de nacht

vlammen, kleuren, noten, sleutels, slot,
liefdeslijk,
avondklok
en naar huis

ik ben zo ongelukkig gelukkig
toch, gemengde kleuren worden grijs








De eerste dag

ik sla een spijker krom op deuren van de kamers in je hart
de zoetste zuchten zijn er verdwenen als sneeuw in de stad
alles gaat van binnenuit als je de zon wilt beminnen

maar als je schaduw je niet eens trouw is
staart je ziel zich blind op
halve manen
halve dromen
halve tranen

vouw je handen bij elkaar voor zelfs je smeekbeden koud worden
en kniel voor elke straal die jou beschijnt
dan wacht op de kleuren van het licht
tot je blindelings van je bestaan geniet
en kijk me nu eens want laat me je in godsnaam voelen!

sta op en voel! zeiden stemmen in de nacht
en ik hoorde dat het goed was.








pmschocoladezepmaand

klontje bank met pluis!
bonbon met nooit marsepein

nat prikwol
best wel zout

kijk me kijken
kijk onzichtbare wereld
in mijn hoofd ben ik zelf
een zwarte doos met glazen blik
kijk,
ik schrok
eetbaar geluk
naar binnen
drie repen

ik schrok
maar blijf kijken
zelfde maand
zelfde zender

naar
oprecht verdriet om
alles in dat doosje
werkelijk alles
wat mij zo'n meisje maakt








Beet

is aanbidden zo verkeerd?!

wijnwiegend in een kringetje
van meer moois en zalm met toast
en al die tijd had je krullen
had geen idee
van zoveel garnering in een ogenblik
en je lachte champagne en ja ik wil


papaya's nee nooit gehad
ik krab je van de trap en vis
naar oneindig zwemmen in je wier
en nog meer zeevruchtvlees!


haha nee dat kan niet
haha ik vind alles wat je zegt
waarschijnlijk nooit meer terug te zien
behalve het haakje voor je jas
dan pak ik je eventjes beet

sorry ik dacht dat je op me viel
al die jassen ook
nooit aan de haak geslagenů





 


Annelein Pompe (1988)