Krasjes op mijn onderarm:
tuberculinetest. Een witte
non met een pennetje. Ik

een jongen met een bultje,
jeukend rood, mijn longen
op de foto zeven of pas zes.

Een prik onder mijn huid:
test van Mantoux. De milva
met een naald. Soldaat ik

met een bultje, jeukend rood,
mijn longen negentien, twintig,
dapperder dan ooit. Boven

ons in zijn huis woonde mijn
opa met zijn silicose. Silicose
geeft een verhoogde kans

op open tuberculose, lees ik
veertig jaar later, met op elke
onderarm een jeukend bultje,

spontaan ontstaan, alsof mijn
lichaam met mijn lichaam praat
over wie ik ben en wie het was

die, alsof hij in de verste verte
lag, zijn opa niet mocht naderen
om hem te horen, hem te ademen.


Wiel Kusters, 2007

'Papier bijvoorbeeld
is gemaakt van doorzichtige
vezels en is alleen maar wit en on-
doorzichtig
om dezelfde reden
dat glaspoeder wit en ondoor-
zichtig is:

olie het papier, vul de poriën
tussen de vezels met olie,
zodat er geen breking of weerkaatsing
meer is, behalve aan de oppervlakte,

en het wordt doorzichtig als glas.

En niet alleen papier, maar
katoenvezels,
linnenvezels,
wolvezels,
houtvezels,
en been,
Kemp,
vlees,
Kemp,
haar,
Kemp,
nagels en zenuwen,
Kemp,

alles waaruit een mens
is samengesteld,
behalve de rode delen

van zijn bloed
en het donkere haar-
pigment,
is gemaakt van
doorzichtige stof.

Zo weinig is genoeg
om ons voor elkaar
zichtbaar te maken.'

(In memoriam Jo Peters)

Uit: Zielverstand (2007),
Wiel Kusters