Gedichten

door Gerard Scharn (1946)
vals!

je speelt viool zeg je
en voelt je zigeunerin
je speelt met verve
zwarte ogen
en wat Roma pop

ben je ooit vaginaal gevisiteerd
door geile douaniers
en teruggestuurd naar waar
je niet welkom bent
draag jij ook het lood
van een kampverleden
hoor je nog het
dichtslaan van de deuren
van de veewagons?




in plaats van de Heer

somber tuurt hij in zijn glas
en kijkt mij daarna vorsend aan
geen mens, zo zegt hij donker
met een stem doorrookt en hees
moet zo lijden als ik nu lijd
hij neemt een slok
en nog een tweede

de Boze is in mij
ik ben door de drank bezeten




In zeven Japanse kleuren

een getatoeëerde roos laat langzaam los
als ze boven water komt
haar lichaam uit de modder losgezogen
haar identiteit blijft daar beneden
het is slechts een naamloos lijk
dat aan komt drijven