/ literair e-zine, sinds 1995
Home  DichtersDe DichterWereldpoëzieRecensiesInterviewsWedstrijdColofonBundelE-zineEerderKlassiekers

Meandermagazine per e-mail



Neem een abonnement op ons gratis e-zine per e-mail. Meer dan 5000 abonnees.

Zie: ezine.meandermagazine.net

(advertenties)







In de 168e aflevering van de Klassiekers een bespreking van Rien ne van plus van Menno Wigman
lees de Klassieker

Meander maakt gebruik van Wordpress 2.8 * Thema Meander versie 1.64 door Rob de Vos.
Verdere verspreiding van de op deze site opgenomen teksten is alleen toegestaan met voorafgaande en uitdrukkelijke toestemming van de auteur(s).
Gedichten
> lees het bijbehorende interview

TABEH MARINIER

Soms draaide hij muziek
Walste met haar de kamer door
Fluitte met opzet hard en vals
De man die zich op schilderles
Afzijdig hield bij het pauzeren

Zij bracht de stille kunstenaar
Dan altijd koffie

Met verbazing zag ik
Hoe hij tijdens reünies
Kleurrijk en met open blik
Tapijten conversatie knoopte

Voor mij bleef hij gesloten boek
Batik om magerte, mijn vader




BRILLANT DE LUMIÈRE

Wat was dat toch met ons
Onze wegen kruisten elkaar geregeld

Mijn verlangen werd dan een beker
Die ik niet ledigen kon
Ik raakte verdwaald tussen Gethsémane
En Calvarie, wilde mijn geest in je handen
Bevelen, mij

Ik noemde mijn eerstgeboren zoon naar je
Hoewel je niet zijn vader was en al die tijd
Bleef het bevatten uit

Ik ging verder, jij ging verder, je bleef
Op de achtergrond aanwezig, van je zevende
Tot acht maal dat getal, tot ik je hoorde zingen

I love an angel instead

Toen wist ik het weer, hoe we hand in hand
De sprong in het diepe waagden, onze vleugels
Verloren, hoe ons volmondig ja uit ons geheugen
Werd gewist




GEBOORTE COLLEGE

Ook ik uit het donker
Krijsend op een buik van leem
Sappho, die de navelstreng doorknipt

Zo fel het licht, zo hevig de honger
Gaia’s borsten lekken inkt
Verkrampt wacht ik op ontspanning

Hoe angstaanjagend de ruimte
Hoe nieuw mijn longen vol lucht

En, hoe gaat het kind nu heten?
Socrates’ moeder meent het oprecht

Tuesdays with Morrie zegt vader Tijd

Kijk, zegt hij vertederd, ze heeft hem nu
Al op haar schouder, de kleine vogel met
Telkens zijn vraag wat als je nu zou sterven




MADE IN MIND

Met lichamen van Ming
En harten van China
Paarden we ons aan scherven
We probeerden elkaar en onszelf
Te lijmen
Er ontstond een vreemd mozaïek

Een rozig herderinnetje
Op een blauw VOC schip
Een Rus in Worcester
Een feniks op een bok
Napoleon tussen fuchsia’s
En een tafelbelvlinder
Op een ruiterklok

Aan een Hongaars asbakje kleefde
De trekharmonica van een hummeltje
Mohammedaans blauwe schilfers
Lagen tussen flinters kerstdorp

Slechts de set Leestijd Accessoires
Bleef in tact



> lees het bijbehorende interview

Auteur: Anneke Haasnoot
Gepubliceerd op 30 mei 2009 in de rubriek Dichters Gedichten | | Stuur een reactie aan Anneke Haasnoot | pdf-bestand