Meander
log
Meander >

Meander Magazine >

Klassiekers >

 
  Publiceer je gedicht in Meander en bereik duizenden lezers
 
Barwoutswaerder * Koffieafkickverschijnselen
alle bijdragen
reageer!
directe link voor dit item:
meandermagazine.net/l/?txt=311
door David Troch op 28-12-2004
Noem mij Barwoutswaerder. Het is een geschikte naam voor een sprookjesfiguur. Niet dat ik een rol in een vertelling van Grimm ambieer, het is dat wildvreemden wel eens de neiging schijnen te hebben om in die of vergelijkbare termen over mij te keuvelen. Ik neem die wildvreemden dat niet kwalijk. Kind of kabouter, we moeten allemaal een naam hebben. Deze kabouter heet Barwoutswaerder. Aangenaam.

Al is Barwoutswaerder een kabouter, zonder koffie is hij geen mens. Of dat medisch verantwoord is of niet, liters lust hij ervan. Bovendien gelooft hij graag dat het een remedie is tegen allerlei kwaaltjes. Bijvoorbeeld tegen keelpijn.
En keelpijn had hij, de avond voor en de ochtend van zaterdag 18 december. Die dag was het Winterwoordennacht in de met prachtige lusters behangen Mustang te Waregem. Als hij daar alleen maar meubilair had moeten zijn, viel er met dat Gestapogekriebel in zijn keel nog te leven. Maar, omdat hij tijdens de Poetry Slam die 's middags plaatsvond ook zelf woorden in de microfoon zou moeten spuwen, zocht Barwoutswaerder naar een bondgenoot om de hinderlijke kriebelkereltjes te verdrijven.
Die bondgenoot vond hij in het zwarte vocht. In enkele uren tijd klokte hij zowat een halve kan naar binnen. Een guerrillaoffensief dat bleek te werken, klokslag middag sprong Barwoutswaerder enigszins genezen in zijn flashy Kia Pride.
Dat de keelpijnklerelijer en diens trouwste trawanten ook een heleboel andere dichters te pakken had, bleek toen van de 29 ingeschrevenen voor de eerste Waregemse Poetry Slam slechts tien titaantjes opdoemden.
   
 
 
  Publiceer je gedicht in Meander en bereik duizenden lezers
 
Barnas en Absint hoogtepunten van 2004
alle bijdragen
reageer!
directe link voor dit item:
meandermagazine.net/l/?txt=308
door Annette van den Bosch op 22-12-2004
Dit jaar vond 'Spraakmakers' plaats in de Stadsschouwburg. De kleine zaal in Vredenburg werd te klein voor het evenement dat steeds wat verder uitgroeit. In de foyer bij de Blauwe zaal werden we onthaald met een glas (felgroene) absint. Deze anijslikeur met een alcoholpercentage tussen 45 en 80 procent is sinds 23 juli dit jaar weer vrij verkrijgbaar in Nederland. Een aantal kunstenaars zoals Van Vincent van Gogh, Oscar Wilde, Arthur Rimbaud en Paul Verlaine stond bekend om hun gebruik van deze destijds in Frankrijk bij kunstenaars populaire drank. Tijdgenoot en dichter Alfred de Musset schreef een ode aan de absint en overleed ten gevolge van alcoholmisbruik op 47-jarige leeftijd. De absint bracht de schouwburgbezoekers al voor het begin in een lichte beneveling.

Het spits van de avond werd afgebeten door cabaretier/dichter Frank van Pamelen die de eerste twee rijen van de zaal handenschuddend welkom heette.
   
 
 
  Publiceer je gedicht in Meander en bereik duizenden lezers
 
Kruisbestuiving tussen poëzie en essayistiek
alle bijdragen
reageer!
directe link voor dit item:
meandermagazine.net/l/?txt=305
door Annette van den Bosch op 21-12-2004
Wat was het uitgangspunt bij het samenstellen/schrijven van De Volksverheffing?
De Volksverheffing is een jaarboek voor poëzie. Dichtbij de poëzie. Voor lezers. Voor liefhebbers van poëzie. Wij hebben geen vooraf bepaald dogmatisch standpunt over poëzie. Geen in- en vooral geen uitsluitingen. Natuurlijk laten wij ons bij onze keuzes voor dichters en essayisten leiden door wat wij goed, mooi, belangrijk en interessant vinden in poëzie. Als daar een poëtica uit te destilleren valt moeten anderen dat maar proberen; wij zijn benieuwd!

Hoe is De Volksverheffing ontstaan?
Koen Vergeer: De Volksverheffing is eigenlijk ontstaan uit bezorgdheid. Wij zien, in een tijd dat de Nederlandstalige poëzie rijkelijk bloeit, het denken over poëzie nogal verschralen. Poëzierecensies worden korter, essays schaarser. Bekende poëziebladen, maar ook kranten, nemen steeds meer hun toevlucht tot het gemakkelijker genre van het interview of laten het bij eenvoudige aankondigingen waar de dichters gaan optreden. Of poëziebladen storten slechts ladingen poëzie over hun lezers uit.
Ons streven kun je samenvatten als: inhoud èn reflectie. Wij willen poëzie brengen, maar ook essays over poëzie. Essays die dicht bij de poëzie blijven. Liever geen interviews of literaire geschiedschrijving of rubricering, maar inleving.
   
 
 
  Publiceer je gedicht in Meander en bereik duizenden lezers
 
Driek van Wissen: 'De DdV-verkiezingen zijn niet oneerlijk'
alle bijdragen
reageer!
directe link voor dit item:
meandermagazine.net/l/?txt=302
door Klarijn, de kantinejuffrouw van Meander op 16-12-2004
Dichter des Vaderlands klinkt zo vaderlijk. (Daarom vind Bart FM Droog zich ook te jong voor die functie, neem ik aan.)
Bent u vaderlijk? Heeft u kinderen?

Nee, ik heb geen kinderen en zelfs na mijn dood zullen er geen onechte kinderen boven water komen. Maar Dichter des Vaderlands klinkt helemaal niet zo vaderlijk, Vader des Dichterlands dat wel.

Is het u als leraar Nederlands gelukt uw leerlingen voor poëzie te interesseren? Ook voor niet vormvaste poëzie?
Of eigenlijk heb ik wel kinderen, maar dan in tijdelijk beheer in het onderwijs. Die kun je heel goed warm maken voor poëzie. Enige uitleg is daarbij noodzakelijk, maar ik laat ze vooral zelf gedichten lezen. En het accent ligt eerst wel op de vormvaste gedichten, maar dan komen ook de andere gedichten aan bod. Sommige daarvan zijn trouwens ook heel toegankelijk (Campert, Kopland enz.)

Stemt u op uzelf?
Of ik op mijzelf stem is natuurlijk geheim, maar er is geen enkel bezwaar tegen. Het staat niet in de reglementen dat het niet mag en elke stem telt tenslotte.

Voor nederlands.nl schreef u honderden gedichten. Het gaat u gemakkelijk af, gedichten schrijven. Lopen we nu niet het risico dat u als DDV te veel en te vaak aan het woord zal zijn? Zodat de mensen zullen zeggen zodra ze u zien: "Nee, alsjeblieft nu even geen poëzie!" Zou toch jammer zijn hè.
   
 
 
  Publiceer je gedicht in Meander en bereik duizenden lezers
 
Barwoutswaerder heeft heimwee
alle bijdragen
reageer!
directe link voor dit item:
meandermagazine.net/l/?txt=299
door David Troch op 16-12-2004
heimwee naar die tijd

Noem mij Barwoutswaerder. Het is een geschikte naam voor een sprookjesfiguur. Niet dat ik een rol in een vertelling van Grimm ambieer, het is dat wildvreemden wel eens de neiging schijnen te hebben om in die of vergelijkbare termen over mij te keuvelen. Ik neem die wildvreemden dat niet kwalijk. Kind of kabouter, we moeten allemaal een naam hebben. Deze kabouter heet Barwoutswaerder. Aangenaam.

Dat er van Barwoutswaerder best wat meer rock 'n' roll in de letteren mag, en vooral dan de literaire prijsuitreikingen, wist u al. Het zal u dan ook niet verbazen dat Barwoutswaerder de wat alternatieve rockscene een warm hart toedraagt, zeker als er poëzie schuilt in wat de zangers en zangeressen uit dat wereldje uit hun keel knijpen. Of, als de naam van de keler op zich al poëzie is.
Neem nu een naam als David Poe. Als je zo'n naam hoort, waan je Edgar Allan Poe nooit ver weg. Niet dat beide Amerikaanse heren ook maar enigszins familie zouden zijn, maar dat ze allebei op een meesterlijke manier verwoorden wat ze willen verwoorden, niemand die het kan ontkennen. Wie dat wel zou willen doen, krijgt met Barwoutswaerder te maken.
   
 
 
  Publiceer je gedicht in Meander en bereik duizenden lezers
 
Ik hoef geen plaatsje op die apenrots
alle bijdragen
reageer!
directe link voor dit item:
meandermagazine.net/l/?txt=295
door Klarijn, de kantinejuffrouw van Meander op 11-12-2004
Hé Ingmar Heytze,

Ik lees op Rottend Staal dat je in het Utrechts Nieuwsblad schreef:
Er kwamen genante feiten aan het licht. Zo bleek dat Elly de Waard, Driek van Wissen en Ilja Leonard Pfeijffer op zichzelf hadden gestemd. Het lijkt me duidelijk dat deze gewaardeerde collega's zich daarmee voldoende belachelijk hebben gemaakt om ongeschikt te worden verklaard voor het Dichterschap des Vaderlands – of belachelijk genoeg om juist er zeer geschikt voor te zijn, daar ben ik nog niet uit.

Nu ben ik niet zo heel erg dom, maar dit snap ik toch niet.
Als je meedoet aan zo'n verkiezing doe je dat toch per definitie met de gedachte dat je zelf de meeste geschikte kandidaat bent. Want als je dat niet zou vinden, zou je jezelf niet beschikbaar stellen.
Nou, en als je jezelf de meeste geschikte kandidaat vindt is het ook logisch dat je op jezelf stemt.
Wat denk je: zou er in Amerika een rel uitbreken als bleek dat Bush bij de laatste presidentsverkiezing op zichzelf heeft gestemd? Nee, daar gaat men immers gewoon van uit. En daarin hebben die rare Amerikanen nu eens een keer gelijk.

Nu omgedraaid: jij stemde op Deelder op het moment dat je zelf nog kandidaat was.
Waarom stelde je je zelf eigenlijk kandidaat als je Deelder een betere DDV vindt?

  Site van Ingmar
   
 
 
  Publiceer je gedicht in Meander en bereik duizenden lezers
 
Een eerste poging
alle bijdragen
reageer!
directe link voor dit item:
meandermagazine.net/l/?txt=291
door Rob de Vos op 10-12-2004
Maakt de naam 'Stichting Schrijven' overal plaats voor 'Club Schrijven'?
Nee, zeker niet. Club Schrijven is alleen de overkoepelende naam voor de grote publieksactiviteiten. Stichting Schrijven blijft daarnaast, daarboven en daarbuiten ook allerhande activiteiten organiseren voor kleinere gezelschappen uit de schrijfwereld - van schrijfdocenten tot lokale open podia. Die kunnen nog steeds voor advies, ondersteuning en uitwisseling bij de stichting terecht.

Waarom is het forum 'Salon' genoemd? Is dat een opzettelijke verwijzing naar de legendarische 'Salon', ook een samenschoolplek voor schrijvenden. (Later -na veel onderling gekrakeel- voortgezet als SchrijfNet.)
Nee. Het is een logische naam als je een 'Club' opent - een salon is immers de plek waar schrijvers met elkaar praten en redetwisten. Net als de Kiosk een plek is om boeken en tijdschriften te kopen, en een Atelier een plek om te werken.

Ik dacht dat het oorspronkelijk de bedoeling was dat het forum alleen toegankelijk zou zijn voor abonnees van het blad. Leek me ook wel verstandig. Waarom is daar vanaf gezien?
Dat gaat ook gebeuren.

  Club Schrijven
   
 
 
  Publiceer je gedicht in Meander en bereik duizenden lezers
 
Is mijn nicht een hackster?
alle bijdragen
reageer!
directe link voor dit item:
meandermagazine.net/l/?txt=288
door Klarijn, de kantinejuffrouw van Meander op 10-12-2004
Op de site van Poetry staat nog steeds dat hackers de site van de Dichter des Vaderlands (willen jullie wel geloven dat ik die uitdrukking amper meer kan aanhoren?) hebben gekraakt en dat daardoor de gegevens van de eerste paar honderd stemmers bekend zijn geraakt. Zo kwam ik bijvoorbeeld te weten dat mijn dikke meanderbaas net als ik op Vinkenoog heeft gestemd.
Nu ken ik die hacker persoonlijk, want het is mijn nicht Jeannine die in Frankrijk woont. Ze houdt zich daar bezig met de teelt van literaire linkies.
Zeg, Jeannine: ik heb horen vertellen dat je je dagelijkse ommetje maakte en 's avonds laat nog licht zag branden in het stemkantoor. Dat kwam uit de reet van een openstaande deur. Men zegt dat je, toen je ogen aan het donker gewend raakten, allemaal stembiljetten op straat zag liggen. Waaronder notabene het biljet waarmee jezelf had gestemd. En dat Vinkenoog er op de grond zat en de stemmen aan het tellen was in het Arabisch.
Zat het zo of was het toch een beetje anders? Je hoort tegenwoordig zoveel hè!

Wel Klarijn, eigenlijk is het zo gegaan : ik was, naar aanleiding van het artikel over Simon Vinkenoog dat in Meandermagazine stond

Ja, dat heeft veel ophef gegeven, dat interview.

vorig weekend, even op de website van Simon Vinkenoog, www.simonvinkenoog.nl gaan kijken. Daar zag ik in zijn dagelijkse weblog de URL staan :
   
 
 
  Publiceer je gedicht in Meander en bereik duizenden lezers
 
Nu nog vecht mijn pen
alle bijdragen
reageer!
directe link voor dit item:
meandermagazine.net/l/?txt=284
door Edith de Gilde op 05-12-2004
50 jaar Letterkundig Museum

Ik heb de letteren lief, niet per se de schrijvers. Een letterkundig museum moet er zijn - natuurlijk. En als zo'n museum 50 jaar bestaat, moet dat worden gevierd, je ontkomt er niet aan.

Het museum had zijn best gedaan.
Remco Campert, verklaard tegenstander van jubilea, schreef desondanks een feestgedicht; de titel boven deze impressie is eraan ontleend. Hij las ook gedichten uit de tijd dat het museum opende. Mooi lijkt me dat, zo'n periode poëtisch te kunnen overspannen. Maria Barnas bracht haar sterke gedichten
goed over het voetlicht. Slamkampioen Erik Jan Harmens zette de van hem verwachte slamstem op. Er waren speeches, cadeaus, een feestrede, muziek, hapjes, drankjes. Alles zoals het hoort.
In een toespraak die door falende techniek helaas alleen te horen was door de vijf mensen die direct in de buurt stonden, opende directeur Anton Korteweg de gloednieuwe Nationale Schrijversportrettengalerij. 400 portretten, waarvan 200 verworven in één jaar en daarvan 45 in 2004 vervaardigd, hangen elkaar te verdringen in de gangen boven het museum. In alfabetische volgorde, wat voor aparte combinaties zorgt van zowel schrijvers als schilderstijlen.
Dat schrijvers en schilders bij zo'n opening allereerst zichzelf en hun eigen werk willen zien hangen, verheffend is het niet, maar het zij ze vergeven.

  Letterkundig Museum
   
 
 
  Publiceer je gedicht in Meander en bereik duizenden lezers
 
Barwoutswaerder van Grote Markt naar Grote Markt
alle bijdragen
reageer!
directe link voor dit item:
meandermagazine.net/l/?txt=281
door David Troch op 04-12-2004
Noem mij Barwoutswaerder. Het is een geschikte naam voor een sprookjesfiguur. Niet dat ik een rol in een vertelling van Grimm ambieer, het is dat wildvreemden wel eens de neiging schijnen te hebben om in die of vergelijkbare termen over mij te keuvelen. Ik neem die wildvreemden dat niet kwalijk. Kind of kabouter, we moeten allemaal een naam hebben. Deze kabouter heet Barwoutswaerder. Aangenaam.

Een grote fan van literaire prijsuitreikingen is Barwoutswaerder niet. Gek genoeg prijkte er in zijn agenda verspreid over twee weekends maar liefst zes van dergelijke uitreikingen. Dat werd balen. En kilometers vreten.
Of niet. De donderdag voor het eerste weekend verdween Barwoutswaerder noodgedwongen een tikkeltje eerder van zijn werk naar huis. De details van de ziektesymptomen onthoudt hij u. Voor uw eigen bestwil. De dag erna voelde hij zich nog steeds niet al te best en hij besloot, geheel tegen zijn gewoontes in, zijn huisdokter na jaren nog eens met een bezoekje te verblijden. Die zette Barwoutswaerder prompt een week op ziekteverlof.
Dan had Barwoutswaerder reeds de eerste uitreiking gemist.
   
 
 
< vorige pagina   1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22    volgende pagina >