Meander
log
Meander >

Meander Magazine >

Klassiekers >

 
  Publiceer je gedicht in Meander en bereik duizenden lezers
 
Barwoutswaerder * Draadloos
alle auteurs
reageer!
directe link voor dit item:
meandermagazine.net/l/?txt=571
door David Troch op 29-06-2005
Twee muzikale helden van Barwoutswaerder kwamen op zondagavond 12 juni met hun instrumenten naar het Brusselse Vorst Nationaal. Zo had Tom McRae een akoestische gitaar rond zijn schouders gedrapeerd en een cellist met een cello tussen de benen naast zich neergepoot. Tori Amos snelde dan weer heen en weer tussen vier piano's, om af en toe op twee daarvan tegelijkertijd te tokkelen. Faut-le faire.
Barwoutswaerder keek van op de tribune neer op zijn helden. Bij enkele nummers kon hij het niet laten om de wonderlijke jongedame op te bellen zodat ze even mee kon genieten, zo tussen het studeren door. Dat hij dat deed, daarvan stond Barwoutswaerder wel een beetje te kijken. Als hij festivalgangers hetzelfde zag doen, deed hem dat steevast de wenkbrauwen fronsen. Het kan verkeren.
Na een avond met een vergadering van een cultuurraad en na een avond met een krukjeshereniging, zochten Barwoutswaerder en de wonderlijke jongedame zich op zaterdag 18 juni de pleuris naar Krakeel in Gentbrugge.
   
 
 
  Publiceer je gedicht in Meander en bereik duizenden lezers
 
Bartwoutswaerder * 10.000
alle auteurs
reageer!
directe link voor dit item:
meandermagazine.net/l/?txt=568
door David Troch op 16-06-2005
Een week met de trein van station naar station, het weerhield Barwoutswaerder er niet van de teller van zijn inktblauwe Ford Fiesta nu al voorbij de 10.000 kilometer te jagen. Hij doorkruiste dan ook weer een heel deel van Vlaanderen. Ja, zelfs de Nederlandse snelwegen moesten het ontgelden.
Zo zaten er in het vakje aan de passagierskant, met dank aan VT4, twee gratis tickets voor de avant-première van The Interpreter. Omdat die film van Sydney Pollack met Nicole Kidman in de hoofdrol in de Kinepolis bioscoop van Hasselt werd vertoond, betekende dat kilometers malen. Niet in het minst omdat Barwoutswaerder en de wonderlijke jongedame die avond weer naar de andere kant van het land moesten.
Die andere kant van het land heet Gent. Daar trokken de twee twee avonden later naar het Nieuwpoorttheater voor Nachtelijk Symposium van Ceremonia. Dat was wel goed. Dat was wel goed. Dat was wel goed. Vierentwintig uur later stond er alweer toneel op het menu. Ditmaal in Mechelen voor de zwijnenparel Indie van Abattoir Fermé.
Om van dat alles te bekomen en omdat hij de deadline angstwekkend zag naderen voor een politieke satire die hij nog te schrijven had, had Barwoutswaerder nog eens een onvervalst schrijfweekend gepland. Van vrijdag- tot zondagavond rammen op het toetsenbord van zijn laptop en nauwelijks de deur uit, alleen voor brood in de ochtend. Dat betekent dat.
Helaas. Daar kwam niet veel van in huis.
   
 
 
  Publiceer je gedicht in Meander en bereik duizenden lezers
 
Barwoutswaerder * De wonderlijke jongedame
alle auteurs
reageer!
directe link voor dit item:
meandermagazine.net/l/?txt=562
door David Troch op 03-06-2005
Wat een tweeweekse maakte Barwoutswaerder weer mee. Het was al poëzie en literatuur en theater dat de klok sloeg. Het was al wonderlijke jongedame dat de klok sloeg. De wonderlijke jongedame heeft met Sylvie De Coninck een naam. Onthoud die naam.
De tweeweekse begon met het onderuitzakken in een niet zo comfortabele zetel voor het bekijken van de miniserie Balzac, waarin Gérard Depardieu gestalte geeft aan Honoré de Balzac. Dat het epos drie uur duurde en het daardoor wel eens moordend laat voor een doordeweekse weekdag zou worden, dat zagen Barwoutswaerder en de wonderlijke jongedame gemakshalve over het hoofd. Of door de vingers, dat kan ook.
Lange dagen, korte nachten, de rest van de tweeweekse trokken de twee de lijn door. Wat moesten ze anders?
Zo nam Barwoutswaerder op de verjaardag van zijn vader de trein naar Gent, in plaats van de bij zijn verwekkers aan te schuiven voor taart. Toch kreeg hij een heerlijk toetje voorgeschoteld toen de wonderlijke jongedame hem vertelde dat haar gedicht Spiegelbal binnenkort in Meander zou verschijnen. Men kan zich afvragen waar de wonderlijke jongedame de inspiratie haalde voor zulk een gedicht.
Wat niet in vraag gesteld moet worden, is het feit dat op de publicatie rode wijn gedronken moest worden. Barwoutswaerder en de wonderlijke jongedame deden dat voor en na de theatervoorstelling De Queeste in het Publiekstheater.
   
 
 
  Publiceer je gedicht in Meander en bereik duizenden lezers
 
Bartwoutswaerder * Veelvraat
alle auteurs
reageer!
directe link voor dit item:
meandermagazine.net/l/?txt=548
door David Troch op 19-05-2005
Toen Barwoutswaerder jong was dacht hij wel eens dat de wereld niet ronddraaide, maar dat de wereld zich in de meest onmogelijke bochten wrong en zo rond iedereen draaide waardoor niemand zich hoefde te verplaatsen om waar dan ook naartoe te gaan. Zichzelf verplaatsen gebeurde enkel en alleen dankzij de kracht van de gedachte. Het was een aardig ingewikkelde theorie voor een jong jongetje, maar voor Barwoutswaerder hield die theorie toen wel steek.
Ondertussen is Barwoutswaerder erachter gekomen dat een mens zich wel degelijk eigenhandig van punt A naar punt B moet verplaatsen en dat die mens daar wel eens aardig vermoeid van wil worden ook.
De kilometers die hij de laatste maanden al met zijn inktblauwe Ford Fiesta heeft afgelegd, zijn niet in zijn koude kleren gekropen. Barwoutswaerder haalde dan ook enigszins opgelucht adem toen zijn achterzakagenda verried dat hij meerdere avonden in één week in Bonheiden kon blijven, het knusse dorpje waar zijn riant rijtjeshuis staat.
Zo vond er op donderdag 5 mei in het gemeenschapscentrum 't Blikveld één van de voorstellingen van Een doosje dolle dialogen plaats. De voorbereidingen van dat toneelstuk had de energievoorraad in Barwoutswaerder kleine lijf zowat volledig leeg gevreten.
   
 
 
  Publiceer je gedicht in Meander en bereik duizenden lezers
 
Barwoutswaerder * Spreekwoordelijk
alle auteurs
reageer!
directe link voor dit item:
meandermagazine.net/l/?txt=516
door David Troch op 23-04-2005
Noem mij Barwoutswaerder. Het is een geschikte naam voor een sprookjesfiguur. Niet dat ik een rol in een vertelling van Grimm ambieer, het is dat wildvreemden wel eens de neiging schijnen te hebben om in die of vergelijkbare termen over mij te keuvelen. Ik neem die wildvreemden dat niet kwalijk. Kind of kabouter, we moeten allemaal een naam hebben. Deze kabouter heet Barwoutswaerder. Aangenaam.

Jaren was het geleden, dat Barwoutswaerder nog eens een aanmaning van de plaatselijke bibliotheek in de brievenbus van zijn riant rijtjeshuis gevonden had. Onlangs was het weer van dat. De bibliothecaris verzocht hem met de nodige aandrang om drie boeken terug te brengen: Hond bijt hond van Edward Bunker, De geschiedenis van mijn kaalheid van Marek van der Jagt en Terug naar Killary Harbour van Guido van Heulendonck.
Hond bijt hond had Barwoutswaerder al enige tijd met de spreekwoordelijke smaak achter de spreekwoordelijke kiezen gepropt. De geschiedenis van mijn kaalheid had hij definitief dichtgeslagen de avond voor hij de aanmaning ontving. Over dat laatste boek had hij wel bijzonder lang gedaan.
   
 
 
  Publiceer je gedicht in Meander en bereik duizenden lezers
 
Bartwoutswaerder * poëtisch Pasen
alle auteurs
reageer!
directe link voor dit item:
meandermagazine.net/l/?txt=474
door David Troch op 06-04-2005
Noem mij Barwoutswaerder. Het is een geschikte naam voor een sprookjesfiguur. Niet dat ik een rol in een vertelling van Grimm ambieer, het is dat wildvreemden wel eens de neiging schijnen te hebben om in die of vergelijkbare termen over mij te keuvelen. Ik neem die wildvreemden dat niet kwalijk. Kind of kabouter, we moeten allemaal een naam hebben. Deze kabouter heet Barwoutswaerder. Aangenaam.

De Nekkanacht zat bij Barwoutswaerder nog fris in de kleren of hij stond voor de tweede keer in een week tijd in het Antwerpse Sportpaleis. Een mens zou haast gaan denken dat hij er kabouter aan huis is. Dat is niet zo, hij stak er nog maar voor de vierde keer zijn neus binnen. Ditmaal op maandag 21 maart voor Humo's Pop Poll. Het was alweer het derde jaar op rij dat Barwoutswaerder van zijn lijfblad een uitnodiging voor de populariteitspol gekregen had.
Ook nu was hij maar matig benieuwd naar wie er zoal een medaille om de nek gehangen zou krijgen. Een avondje genieten van humor en muziek, meer moest dat voor Barwoutswaerder niet zijn. Voor de humor zorgden onder andere presenator Guy Mortier, tekenaar Kamagurka en cabaretier Wim Helsen. Van de muziek onthoudt Barwoutswaerder vooral Admiraal Freebee, Daan, Gabriel Rios en De Dolfijntjes. Al dan niet in die volgorde.
Maar, Barwoutswaerder en de pakweg vijftienduizend anderen kregen ook iets dat ze de vorige jaren niet gekregen hadden.
   
 
 
  Publiceer je gedicht in Meander en bereik duizenden lezers
 
Barwoutswaerder * Kabouterkreetjes
alle auteurs
reageer!
directe link voor dit item:
meandermagazine.net/l/?txt=436
door David Troch op 24-03-2005
Noem mij Barwoutswaerder. Het is een geschikte naam voor een sprookjesfiguur. Niet dat ik een rol in een vertelling van Grimm ambieer, het is dat wildvreemden wel eens de neiging schijnen te hebben om in die of vergelijkbare termen over mij te keuvelen. Ik neem die wildvreemden dat niet kwalijk. Kind of kabouter, we moeten allemaal een naam hebben. Deze kabouter heet Barwoutswaerder. Aangenaam.

Barwoutswaerder kon een klein opgewonden kreetje niet onderdrukken, toen hij onlangs zijn e-mail checkte. De redactie van kOrt Literair liet hem weten dat hij hun verhalenwedstrijd Onbekommerd kort gewonnen had. Omdat de jury enigszins besluiteloos geweest bleek te zijn, moet Barwoutswaerder die prijs met Joop van Duin delen. De winnende verhalen en het bijbehorende juryverslag zullen in kOrt 5 verschijnen dat eind maart in de winkels ligt.
Een iets kleiner kreetje, zeg maar een kabouterkreetje, slaakte Barwoutswaerder toen hem niet veel later via dezelfde elektronische weg het bericht bereikte dat hij een vrijkaart voor de Nekkanacht in zijn brievenbus mocht verwachten.
   
 
 
  Publiceer je gedicht in Meander en bereik duizenden lezers
 
Domme, dode dingen
alle auteurs
reageer!
directe link voor dit item:
meandermagazine.net/l/?txt=408
door David Troch op 09-03-2005
Noem mij Barwoutswaerder. Het is een geschikte naam voor een sprookjesfiguur. Niet dat ik een rol in een vertelling van Grimm ambieer, het is dat wildvreemden wel eens de neiging schijnen te hebben om in die of vergelijkbare termen over mij te keuvelen. Ik neem die wildvreemden dat niet kwalijk. Kind of kabouter, we moeten allemaal een naam hebben. Deze kabouter heet Barwoutswaerder. Aangenaam.

Nee, een professionele afscheidsnemer zoals Xavier De Baere in Het Huis van Wantrouwen lang, lang geleden zal Barwoutswaerder nooit worden. Dat hij geen krak is in het afscheid nemen van personen, dat wist hij al. Maar, dat hij ooit hetzelfde zou kunnen meemaken met een voorwerp, een dom, dood ding, dat had hij nooit voor mogelijk gehouden. En dat het kan, het werd onlangs pijnlijk duidelijk.
Na ruim vier jaar deed Barwoutswaerder zijn flashy Kia Pride van de hand. Al die uren dat hij in dat appelblauwzeegroen autootje gesleten had, al die plaatsen waar dat appelblauwzeegroen autootje hem naartoe hadden gebracht. Barwoutswaerder kan er ontzettend lyrisch over worden. Toch blijft dat appelblauwzeegroen autootje een dom, dood ding. Punt.
Hij houdt het dan ook graag stil, dat laatste klopje op de kofferbak, die tussen de tanden geprevelde afscheidswoordjes. Daar hoeft niemand van te weten. Het mag wel geweten zijn dat Barwoutswaerder voortaan van her naar der tuft in een inktblauwe Ford Fiesta. Flashy is inktblauw niet, maar laten we toch voor alle zekerheid Barwoutswaerder op het hart drukken dat ook die Fiesta een dom, dood ding is. Voor hij weer al te lyrisch wordt.
Met zijn spiksplinternieuw dom, dood ding reed Barwoutswaerder op zaterdag 5 maart naar de eerste editie van het Poëziefestival Gent, dat zowel plaatsvond in het Poëziecentrum aan de Vrijdagsmarkt als in de Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en Letterkunde.
   
 
 
  Publiceer je gedicht in Meander en bereik duizenden lezers
 
Barwoutswaerder * Dagboekschrijver
alle auteurs
reageer!
directe link voor dit item:
meandermagazine.net/l/?txt=391
door David Troch op 23-02-2005
Noem mij Barwoutswaerder. Het is een geschikte naam voor een sprookjesfiguur. Niet dat ik een rol in een vertelling van Grimm ambieer, het is dat wildvreemden wel eens de neiging schijnen te hebben om in die of vergelijkbare termen over mij te keuvelen. Ik neem die wildvreemden dat niet kwalijk. Kind of kabouter, we moeten allemaal een naam hebben. Deze kabouter heet Barwoutswaerder. Aangenaam.

Hij smeekt op zijn kabouterknieën om vergiffenis, maar het overkomt ook Barwoutswaerder wel eens dat hij in de eerste plaats aan Kristien Hemmerechts denkt als weduwe van Herman de Coninck. Liefhebbers van de betreurde dichter zouden haast vergeten dat Hemmerechts ook zelf schrijft. En dat wat ze schrijft ook nog eens meer dan te pruimen is, daar herinnerde ze Barwoutswaerder en alle andere aanwezigen aan toen ze uit eigen werk voorlas op 6 februari tijdens Cuba op zondag.
Die exotische zondagochtenden vinden plaats in de Cogels Osylei, dankzij de statige herenhuizen wellicht niet alleen volgens Barwoutswaerder één van de prachtigste straten in Antwerpen. Tijdens de ochtenden komen inwoners van Berchem aan het woord die in de culturele wereld en andere werelden door de jaren heen naam en faam hebben opgebouwd. Zo ook Kristien Hemmerechts.
Al is ze een volbloed Brusselse, de liefde en De Coninck brachten haar naar Antwerpen. En ze lijkt niet van plan om daar meteen weer weg te gaan. Daarvoor vertelde ze te liefdevol over het huis in de befaamde straat waar ze na de dood van De Coninck nog steeds woont.
   
 
 
  Publiceer je gedicht in Meander en bereik duizenden lezers
 
Barwoutswaerder * vroeger, toen ...
alle auteurs
reageer!
directe link voor dit item:
meandermagazine.net/l/?txt=372
door David Troch op 09-02-2005
Noem mij Barwoutswaerder. Het is een geschikte naam voor een sprookjesfiguur. Niet dat ik een rol in een vertelling van Grimm ambieer, het is dat wildvreemden wel eens de neiging schijnen te hebben om in die of vergelijkbare termen over mij te keuvelen. Ik neem die wildvreemden dat niet kwalijk. Kind of kabouter, we moeten allemaal een naam hebben. Deze kabouter heet Barwoutswaerder. Aangenaam.

Barwoutswaerder krijgt stilaan de leeftijd waarop een mens van tijd tot tijd een zin begint met: "Vroeger, toen..." Als hij er zichzelf weer eens op betrapt, ergert hem dat mateloos. Dan denkt hij weer terug aan de dag dat hij zichzelf beloofde dat hij met die twee woorden nooit een zin zou beginnen omdat het betekende dat hij verschrikkelijk oud geworden was. Kortom, vroeger, toen... past alleen bij oude zakken en een oude zak zou Barwoutswaerder nooit worden. Kijk nu.
Barwoutswaerder, de oude zak, moest onlangs terugdenken aan zijn middelbare schooltijd toen hij erachter kwam dat Henry Rollins voor zijn spiksplinternieuwe spoken word, Shock and Awe, naar België zou afzakken. Hij zag zichzelf weer onderuitgezakt zitten op de boot van Dover naar Oostende, naast hem het meisje waaraan iedereen hem wou koppelen en die hij op alle mogelijke en onmogelijke manieren afscheepte.