Meander
log
Meander >

Meander Magazine >

Klassiekers >

 
  Publiceer je gedicht in Meander en bereik duizenden lezers
 
Optreden Edith de Gilde
alle bijdragen
reageer!
directe link voor dit item:
meandermagazine.net/l/?txt=1727
door Rob de Vos op 17-11-2005
Op de presentatie van de bundel 50 dichters - het beste uit tien jaar Meander las Edith de Gilde vijf gedichten uit die bundel.

Luister naar de voordracht van Edith de Gilde.

Ze leest gedichten van Daphne Buter, Jan Doornbos, Kees Klok, Alfred Schaffer en Atze van Wieren.

Edith de Gilde in gesprek met Joop Leibbrand.
   
 
 
  Publiceer je gedicht in Meander en bereik duizenden lezers
 
Optreden Philip Hoorne
alle bijdragen
reageer!
directe link voor dit item:
meandermagazine.net/l/?txt=1724
door Rob de Vos op 16-11-2005
Afgelopen zondag, 13 november, werd in Boekencafé Schrijvers in Eindhoven de bundel 50 dichters - het beste uit tien jaar Meander gepresenteerd.
Er trad een aantal dichters op, waaronder Philip Hoorne.

Hij las voor uit zijn nieuwe bundel Het ei in mezelf.


Zijn voordracht is hier te beluisteren.


Links op de foto Joop Leibbrand, die het programma rondom de presentatie presenteerde.

Van Simon Korthout (rechts op de foto) zal binnenkort een interview met Hoorne in Meander verschijnen.
   
 
 
  Publiceer je gedicht in Meander en bereik duizenden lezers
 
Oktoberdagen
alle bijdragen
reageer!
directe link voor dit item:
meandermagazine.net/l/?txt=1718
door David Troch op 14-11-2005
Oktober telt 31 dagen. Dat weet ook Barwoutswaerder. Toch probeerde hij er de wonderlijke jongedame van te overtuigen dat het er maar dertig zijn. Een dag meer of minder, zowat de helft van de oktoberdagen kwam Barwoutswaerder, al dan niet samen met de wonderlijke jongedame, het huis uit voor wat hij min of meer cultuur noemt.
De eerste oktoberdag was al meteen raak toen Barwoutswaerder naar Menen reed. De cd van Chemical Brothers onderweg leek te helpen, hij won er de eerste voorronde van de plaatselijke poetry slam. Medefinalist Rita De Pita wist net niet de jury te overtuigen, maar wist desondanks de meeste koppen in het publiek voor zich te winnen.
Twee dagen later. Geen prijs, wel een uitnodiging van VT4 voor een avant-première. Als Barwoutswaerder zo'n uitnodiging krijgt, lijkt Nicole Kidman steeds in de film mee te spelen.
   
 
 
  Publiceer je gedicht in Meander en bereik duizenden lezers
 
Gedicht van de maand november 2005
alle bijdragen
reageer!
directe link voor dit item:
meandermagazine.net/l/?txt=1713
door Herbert Mouwen op 03-11-2005
Logos

Vandaag heb ik een woord gered
het lag versteend
verlaten in een groeve

Bij toeval liep ik langs
hoorde een gekerm
van kalk en kiezelzand
kantelde een blok

Het kwam vrij
de echo, de geuren
de slierten ademhaling
een transparante mantel

Het wikkelde zich
verliefd haast om mijn hals
het woord dat daar begraven lag


Ard Boeke

Dichters kunnen woorden redden, soms moeten dichters woorden redden. Woorden gaan immers nooit verloren, ook al worden sommige woorden niet meer gebruikt en liggen ze onder het stof. Soms komen die oude woorden ineens weer op de proppen, omdat de dichter iets te zeggen heeft en zo'n oud woord nodig heeft. De dichter moet altijd oplettend zijn, je weet maar nooit. De dichter als redder.
Nu heeft Ard Boeke in zijn gedicht 'Logos' een woord gered dat verlaten en versteend in een groeve lag. Het moet dus een heel oud woord geweest zijn.
De ik-figuur hoorde bij toeval het gekerm van een woord in nood en besloot handelend op te treden: de ik-figuur kantelde een blok en het woord kreeg zijn vrijheid terug. Sterker nog, niet alleen het woord an sich kwam vrij, maar vooral zijn echo, de geuren en de slierten ademhaling. De dichter als schatgraver.
   
 
 
  Publiceer je gedicht in Meander en bereik duizenden lezers
 
14e Plantage Poëzieprijs voor Inge Boulonois
alle bijdragen
reageer!
directe link voor dit item:
meandermagazine.net/l/?txt=1710
door redactie Meander op 30-10-2005
Op zaterdag 29 oktober werd in Artis de Plantage Poëzieprijs 2005 uitgereikt, een jaarlijkse landelijke gedichtenwedstrijd georganiseerd door de Vereniging Vrienden van de Plantage te Amsterdam. Het thema van 2005 was Dieren in de stad. De plechtigheid werd opgeluisterd door de dichteres Patty Scholten en de dichters Jan Baeke en Ko van Geemert die eigen werk voordroegen. Daarna brachten de drie genomineerden hun ingezonden gedichten ten gehore. De jury bestond uit Patty Scholten, de oud-directeur van Artis Maarten Frankenhuis en Ko van Geemert, voorzitter van de vereniging tevens jury-voorzitter. Laatstgenoemde maakte bekend dat het gedicht Dierendag van Inge Boulonois uit Heerhugowaard was bekroond met de eerste prijs: een prachtige gouache van de Amsterdamse kunstenaar Theo de Feyter, die ook bij de plechtigheid aanwezig was. De tweede prijs kreeg Eelke Krol voor zijn gedicht De Knarf en de derde was voor De kristallijnen pelikaan van Michiel Stout Vuurland. Het geheel eindigde met een informeel en gezellig samenzijn.

Poëzie van Inge Boulonois, die vaste medewerkster is van Meander Klassiekers, kunt u ondermeer vinden op haar auteurspagina van Meandermagazine. Van de winnares verscheen vorig jaar een eerste bundel, getiteld Ooglijke tijd, te bestellen bij (de letters X uit dit adres verwijderen!) of via www.gigaboek.nl

Hieronder het winnende gedicht.

DIERENDAG

Oktober en je loopt je te vergapen
aan cobra's, papegaaien, hagedissen,
aan vogelspinnen, panda's, blitse vissen,
flamingo's, gnoes en vanzelfsprekend apen.

't Is dierendag en dus gezellig druk.
Geen mens loopt hier een ander voor de voeten,
de sfeer lijkt wel ontdaan van mens'lijk moeten.
De beesten blijven boeien, stuk voor stuk.

Ineens denk je aan Noach's megaboot,
ook aan degene die de bouw gebood
opdat het dierenrijk niet zou vergaan
en, net als in een zoo, kon voortbestaan.

We weten dat natuur bij vlagen hard is.
Hier nooit: je voelt je even God, in Artis -
   
 
 
  Publiceer je gedicht in Meander en bereik duizenden lezers
 
Vaarwel wat lelijk is
alle bijdragen
reageer!
directe link voor dit item:
meandermagazine.net/l/?txt=1696
door Yves Joris op 19-10-2005
Bijzondere stukken uit de collectie van het Poëziecentrum
Niet alleen Meander heeft iets te vieren dit jaar. Ons tienjarig bestaan is een kleine verjaardag ten opzichte van 30 jaar Poëziekrant en 25 jaar Poëziecentrum. In Gent lieten ze de champagnekurken knallen en brachten ter gelegenheid van het jubileumjaar de catalogus Vaarwel, wat lelijk is uit. 75 bijzondere stukken uit het archief van het centrum worden niet alleen via deze catalogus aan het grote publiek voorgesteld. Een reizende tentoonstelling, die al te bezichtigen was in Gent en Brussel, zal in de loop van januari 2006 Middelburg aandoen. Reden genoeg om deze catalogus en tentoonstelling onder de aandacht te brengen.

Ik had het geluk op toevallig tijdens de tentoonstelling binnen te lopen in het internationaal literatuurhuis Passa Porta te Brussel. De een eeuw lang verzamelde poëtische woorden lagen op me te wachten.
   
 
 
  Publiceer je gedicht in Meander en bereik duizenden lezers
 
Barwoutswaerder * Slaapkamerboekenkast
alle bijdragen
reageer!
directe link voor dit item:
meandermagazine.net/l/?txt=1687
door David Troch op 07-10-2005
Ooit stuurde Barwoutswaerder een sms naar de wonderlijke jongedame met niet meer in dan: Ik kocht je leeftijd. Wellicht sloot hij af met een zoen, misschien ook niet. Barwoutswaerder kan het niet meer checken, al schafte hij zich onlangs een nieuw jengelding met een grotere opslagcapaciteit aan, de sms'jes die hij ermee verstuurt, blijven er niet eeuwig in bewaard. Zo ook niet het berichtje over het kopen van leeftijd.
Dat berichtje sloeg op het aantal boeken dat Barwoutswaerder mee naar huis nam na een bezoekje aan het laatste Boekenfestijn in het Bouwcentrum te Antwerpen. Daar waren wel wat dichtbundels bij. Dichters als Vrouwkje Tuinman, Frank Starik, Erik Jan Harmens, Menno Wigman, Ingmar Heytze en Alfred Schaffer mochten daar toen al dan niet tevreden mee zijn. En Dichtertje van Nescio en The Last Poets van Christine Otten leunden al dan niet dicht bij dichtbundels aan. Alleen de verhalenbundel Kort & Goed met de beste verhalen uit de wereld knipoogde niet naar poëzie.
Het duurde wel een tijdje voordat al die boeken bevrijd werden uit de kartonnen doos, Barwoutswaerder vertikte het om ze van de gelijkvloerse verdieping naar de slaapkamerboekenkast in zijn riant rijtjeshuis te verhuizen.
   
 
 
  Publiceer je gedicht in Meander en bereik duizenden lezers
 
Van dichter naar dichter
alle bijdragen
reageer!
directe link voor dit item:
meandermagazine.net/l/?txt=1553
door Edith de Gilde op 04-10-2005
Dichter aan huis, het Haagse festival waarin dichters en dichteressen hun werk voordragen bij mensen thuis, levert het dubbele voordeel van poëzie dichtbij en het gepermitteerd voyeuristisch genoegen te zien wat er achter onbekende gevels verborgen is. Bovendien kun je er een sportief middagje van maken door je per fiets of lopend van het ene adres naar het andere te spoeden.
Je maakt je eigen Dichter aan huis door uit 25 mogelijkheden er vijf te kiezen. Ik begin altijd met de dichters aan te kruisen die me het meest interesseren en kijk dan of ze op adressen zitten die ik te voet kan bereiken. Tot nu toe is het steeds gelukt op tijd bij de dichter of dichteres van mijn keuze te zijn, al ben ik wel eens hijgend op het nippertje komen aanrennen.

Op 1 en 2 oktober was het weer zover. Ik had dit jaar alleen een kaartje gekocht voor 2 oktober, onder het motto dat vrijwillige beperking het genoegen groter maakt. Ik begon bij Hester Knibbe, die onderdak had gevonden in een studentikoos ingericht woonhuis-atelier. Hoewel Knibbe Rotterdamse is, vond ik dit een tamelijk Haags treffen: keurige voordracht, de bekende pijnlijke stilte voor de eerste vraag, een paar nette vragen en op tijd stoppen. Niks mis mee en ik heb genoten van de zorgvuldige woordkeuze en muzikaliteit die Knibbes werk kenmerken, maar het is de afwisseling die Dichter aan huis zo leuk maakt.

Na Knibbe had ik gekozen voor maar liefst drie Vlaamse heren achter elkaar.
   
 
 
  Publiceer je gedicht in Meander en bereik duizenden lezers
 
Gedicht van de maand oktober van Theo Monkhorst
alle bijdragen
reageer!
directe link voor dit item:
meandermagazine.net/l/?txt=1548
door Herbert Mouwen op 02-10-2005
In Watou, bij het graf van Eddy van Vliet


De natuur ziet je niet liggen.
In het grensland is jouw gras gruwelijk
gesnoeid en bomen zwaaien stom als gekken.

Jij bent jouw woorden geworden
in mijn hoofd, hoge woorden
die reiken naar de dood.


Theo Monkhorst



Hoe eer je een dichter? Door zijn graf te bezoeken en een gedicht over hem te schrijven. Zo zal Theo Monkhorst het ook gedacht hebben. Op zich is deze gedachte niet zo bijzonder; het wordt anders wanneer het gedicht niet zo zeer over de kwaliteiten van de dichter gaat, maar vooral over het monument dat de herinnering aan deze dichter levend moet houden.

Het grafmonument van de dichter Eddy van Vliet bevindt zich even buiten het kunstenaarsdorp – want zo mag ik het toch wel noemen – Watou, gelegen in het uiterste zuiden van Vlaanderen. Zijn as is daar verstrooid. Het ligt aan de 'schreve' met Frankrijk, zoals de bewoners zelf zeggen. Watou is niet zomaar een dorp, met een marktpleintje met een kerk en een kerkhof ernaast, een paar winkels, wat horecagelegenheden en enkele bierbrouwerijen, zoals er zoveel in Vlaanderen zijn, het is een locatie waar elk jaar poëzie en beeldende kunst elkaar weten te vinden en een paar duizend bezoekers daar komen genieten van de 'poëzie- en beeldenzomer'. Het grafmonument staat bekend als het 'In Memoriam Venster' en bevat een prachtig gedicht van Eddy van Vliet. Het heeft nogal wat voeten in de aarde gehad, voordat het grafmonument er was, omdat de Dienst Ruimtelijke Ordening vond dat het monument niet thuishoorde in dit agrarische deel van West-Vlaanderen. Daar hebben de rechtlijnige ambtenaren van deze Dienst volkomen gelijk in, maar het is precies deze ongerijmdheid tussen natuur en beeld die dit grafmonument zo bijzonder maakt.
   
 
 
  Publiceer je gedicht in Meander en bereik duizenden lezers
 
Presentatie nieuwe Windroosreeks
alle bijdragen
reageer!
directe link voor dit item:
meandermagazine.net/l/?txt=1142
door Edith de Gilde op 27-09-2005
Op zaterdagavond 24 september werd in een met dichters en familie volgepakt, smoorheet Betty Asfalt Complex het eerste viertal Windroosbundels gepresenteerd dat onder het redacteurschap van Henk van Zuiden tot stand is gekomen. Hij koos vier Amsterdamse heren uit het slamcircuit: Sander Koolwijk, Robin Block, Tom Zinger en Pom Wolff.
Van éminence grise Anton Korteweg, die de bundels in ontvangst nam, kwam er naast wat wijze woorden over alleen dichten als je het écht niet kunt laten een terechte opmerking over 'wel heel veel mannen'. Van Zuiden vertelde me dat hij tot nu toe weinig aanbiedingen van vrouwen had gekregen (hoewel er nu twee aan lijken te komen). Grijpt uw kans dus, dames, zolang dit loffelijk initiatief duurt.

Korteweg vond voor zijn aloude ironische Hemagedicht, gekoppeld aan het grimmiger idem van Pom Wolff waardering, maar dat gold niet voor zijn van Aafjes geleende cynisme ('Dichters maken gedichten voor andere dichters en voor vrouwen die ze niet begrijpen'). Hoewel het eerste in elk geval op deze avond niet helemaal onwaar was, gezien de samenstelling van het publiek, ontlokte de opmerking toch gegrom aan de zaal. Het huidige klimaat op de vele dicht- en slampodia in den lande is van alles: flauw en voorspelbaar soms, verrassend en grappig soms, ontregelend en onthutsend een enkele keer.
Van alles, maar cynisch nooit.
   
 
 
< vorige pagina   1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22    volgende pagina >