Meander
log
Meander >

Meander Magazine >

Klassiekers >

 
  Publiceer je gedicht in Meander en bereik duizenden lezers
 
Gedicht van de maand juli: 'Vogel' van Simon Horsten
alle bijdragen
reageer!
directe link voor dit item:
meandermagazine.net/l/?txt=574
door Herbert Mouwen op 29-06-2005
Vogel

Wat als het woord op de wind wacht en wankelt
als zuchtend de lucht lacht om het woord 'wind'.
That which we call a name by any other wind
would be blown away, so what's in a world?
Wij synonoemen roofwoorden en sturen hen op jacht
in de jachtige, wild-winderige wereld van daad en dood.
Roofwoorden: roofwoorden.

Wie zou nou een woord willen wezen – woord:
utopische werkelijkheid met tijdloze nagalm.
Ik neem een naam en noem een ding en niemand
die zich daaraan stoort, niemand die zich vragen stelt.
Ik neem een woord als napalm en ik bombardeer het
met letters, ketters en verklinkers, klikkers en tactiek.
A-A-a-a- lapman die een lap nam, pan mal.

Ik sta buiten in de cow loeit van woordeloos genot.
Waaien wil wel wind en wee en weer
verbaas ik mij om meer vervlieging.

Zonder water ben Demosthenes.
Wij woorden waaien weg.
Mijn woorden waaien weg en over weg en heg en wei
vergoten zij de voorsprong op de wereld en op mij.
Woorden waaien opgelucht in urenlange wind
en worden dan toch opgepikt, weer en wederom.

Iemand pikt mijn woorden op
en vliegt er dan mee weg.

De vleugel spreekt voor zich.

De woorden wieken klap.

Simon Horsten

Woorden kunnen van alles: op de wind wachten, wankelen en er kan om woorden gelachen worden. We sturen de woorden weg, als roofwoorden, we sturen ze op jacht of laten ze een andere taal binnen: so what's in a world? Het gedicht 'Vogel' van Simon Horsten is opgebouwd uit woorden, die moeiteloos over het papier vliegen, alle kanten uit, met het doel de wereld te veroveren of misschien wel te bestoken 'in de jachtige, wild-winderige wereld van daad en dood.' Het leven is geen pretje.
Elke keer wanneer ik de eerste strofe van dit gedicht lees,
   
 
 
  Publiceer je gedicht in Meander en bereik duizenden lezers
 
Barwoutswaerder * Draadloos
alle bijdragen
reageer!
directe link voor dit item:
meandermagazine.net/l/?txt=571
door David Troch op 29-06-2005
Twee muzikale helden van Barwoutswaerder kwamen op zondagavond 12 juni met hun instrumenten naar het Brusselse Vorst Nationaal. Zo had Tom McRae een akoestische gitaar rond zijn schouders gedrapeerd en een cellist met een cello tussen de benen naast zich neergepoot. Tori Amos snelde dan weer heen en weer tussen vier piano's, om af en toe op twee daarvan tegelijkertijd te tokkelen. Faut-le faire.
Barwoutswaerder keek van op de tribune neer op zijn helden. Bij enkele nummers kon hij het niet laten om de wonderlijke jongedame op te bellen zodat ze even mee kon genieten, zo tussen het studeren door. Dat hij dat deed, daarvan stond Barwoutswaerder wel een beetje te kijken. Als hij festivalgangers hetzelfde zag doen, deed hem dat steevast de wenkbrauwen fronsen. Het kan verkeren.
Na een avond met een vergadering van een cultuurraad en na een avond met een krukjeshereniging, zochten Barwoutswaerder en de wonderlijke jongedame zich op zaterdag 18 juni de pleuris naar Krakeel in Gentbrugge.
   
 
 
  Publiceer je gedicht in Meander en bereik duizenden lezers
 
Bartwoutswaerder * 10.000
alle bijdragen
reageer!
directe link voor dit item:
meandermagazine.net/l/?txt=568
door David Troch op 16-06-2005
Een week met de trein van station naar station, het weerhield Barwoutswaerder er niet van de teller van zijn inktblauwe Ford Fiesta nu al voorbij de 10.000 kilometer te jagen. Hij doorkruiste dan ook weer een heel deel van Vlaanderen. Ja, zelfs de Nederlandse snelwegen moesten het ontgelden.
Zo zaten er in het vakje aan de passagierskant, met dank aan VT4, twee gratis tickets voor de avant-première van The Interpreter. Omdat die film van Sydney Pollack met Nicole Kidman in de hoofdrol in de Kinepolis bioscoop van Hasselt werd vertoond, betekende dat kilometers malen. Niet in het minst omdat Barwoutswaerder en de wonderlijke jongedame die avond weer naar de andere kant van het land moesten.
Die andere kant van het land heet Gent. Daar trokken de twee twee avonden later naar het Nieuwpoorttheater voor Nachtelijk Symposium van Ceremonia. Dat was wel goed. Dat was wel goed. Dat was wel goed. Vierentwintig uur later stond er alweer toneel op het menu. Ditmaal in Mechelen voor de zwijnenparel Indie van Abattoir Fermé.
Om van dat alles te bekomen en omdat hij de deadline angstwekkend zag naderen voor een politieke satire die hij nog te schrijven had, had Barwoutswaerder nog eens een onvervalst schrijfweekend gepland. Van vrijdag- tot zondagavond rammen op het toetsenbord van zijn laptop en nauwelijks de deur uit, alleen voor brood in de ochtend. Dat betekent dat.
Helaas. Daar kwam niet veel van in huis.
   
 
 
  Publiceer je gedicht in Meander en bereik duizenden lezers
 
Bezette stad – Vlaams Radio Koor
alle bijdragen
reageer!
directe link voor dit item:
meandermagazine.net/l/?txt=565
door Yves Joris op 12-06-2005
Veel onbezette plaatsen

Zestig jaar na het beëindigen van de Tweede Wereldoorlog wil het Vlaams Radio Koor een cross-over bieden waarin muziek, woord en kunst versmelten tot een pleidooi tegen deze waanzin. Aan de ticketbalie werd ons verteld dat de genummerde plaatsen vervangen waren door 'free seating' omdat men dan beter van het geheel kon genieten. In vaktermen is dit meestal een eufemisme voor heel veel lege plaatsen. De zaal liep bij mondjesmaat halfvol (ook dit is een eufemisme) en we konden ons niet van de indruk ontdoen dat er dan nog heel veel familie en vrienden van het koor en de performers in de zaal zaten.

Stipt om 20.15 uur begon het concert met de leden van het Vlaams Radio Koor die volledig in het wit gekleed plaats namen op hun stoelen. We waren op slag gerustgesteld: het aantal mensen in de Arenbergzaal was bijna verdubbeld. Het volgende uur werden we ondergedompeld in een feestelijk spektakel dat afwisselde tussen muziek en woord en waarbij we tegelijkertijd konden genieten van de kinetische schilderijen van Norman Perryman.
   
 
 
  Publiceer je gedicht in Meander en bereik duizenden lezers
 
Barwoutswaerder * De wonderlijke jongedame
alle bijdragen
reageer!
directe link voor dit item:
meandermagazine.net/l/?txt=562
door David Troch op 03-06-2005
Wat een tweeweekse maakte Barwoutswaerder weer mee. Het was al poëzie en literatuur en theater dat de klok sloeg. Het was al wonderlijke jongedame dat de klok sloeg. De wonderlijke jongedame heeft met Sylvie De Coninck een naam. Onthoud die naam.
De tweeweekse begon met het onderuitzakken in een niet zo comfortabele zetel voor het bekijken van de miniserie Balzac, waarin Gérard Depardieu gestalte geeft aan Honoré de Balzac. Dat het epos drie uur duurde en het daardoor wel eens moordend laat voor een doordeweekse weekdag zou worden, dat zagen Barwoutswaerder en de wonderlijke jongedame gemakshalve over het hoofd. Of door de vingers, dat kan ook.
Lange dagen, korte nachten, de rest van de tweeweekse trokken de twee de lijn door. Wat moesten ze anders?
Zo nam Barwoutswaerder op de verjaardag van zijn vader de trein naar Gent, in plaats van de bij zijn verwekkers aan te schuiven voor taart. Toch kreeg hij een heerlijk toetje voorgeschoteld toen de wonderlijke jongedame hem vertelde dat haar gedicht Spiegelbal binnenkort in Meander zou verschijnen. Men kan zich afvragen waar de wonderlijke jongedame de inspiratie haalde voor zulk een gedicht.
Wat niet in vraag gesteld moet worden, is het feit dat op de publicatie rode wijn gedronken moest worden. Barwoutswaerder en de wonderlijke jongedame deden dat voor en na de theatervoorstelling De Queeste in het Publiekstheater.
   
 
 
  Publiceer je gedicht in Meander en bereik duizenden lezers
 
Gedicht van de maand juni: 'Alsof je lood verhandelen moet' van Jan van meenen
alle bijdragen
reageer!
directe link voor dit item:
meandermagazine.net/l/?txt=559
door Herbert Mouwen op 02-06-2005
Alsof je lood verhandelen moet

Alsof je lood verhandelen moet, weegt alles
zwaarder dan het doet. Je jonge overmoed
heeft je weer koppig uitgesloofd

Je ligt geveld. Je glimlach zachtjes uitgedoofd
je haar een kussen naast je hoofd. Een lichaam
danig leeggeroofd dat het niet eens meer bloedt
Omdat het moet

Alsof je keerde, weer in het gewijde van je meisjeslijf

Geen kracht meer voor geweld,
hoogstens een droge schoolslag in het laken
Je ligt steeds meer naast mij te waken
en aarzelt, of je angst hebt te bezeren

En toch,
de teerste tederheden wil je niet verleren
Je handen haast te licht voor strelen,
ze blijven dapper weemoed helen

Zolang er lichaam is, wil jij het delen.


Jan van meenen (1951)


Ik geef het toe, ik las de eerste maal de eerste versregel verkeerd: 'Als je lood verhandelen moet,...' Maar dat staat er niet, er staat:' Alsof je lood verhandelen moet,...' Het kwaad was al geschied. Ik was ogenblikkelijk begonnen met me af te vragen, wat het betekent wanneer je lood verhandelt. Ben je dan een loodgieter, een sloper, een handelaar in allerlei rommel, een bouwvakker? Lood brengt veel geld op, zeker voor iemand die handig is. Iemand, die lood verhandelt, is meestal een linke jongen met een vlotte verkoopbabbel. Het is een opvallend begin van een gedicht en omdat de eerste versregel ook als titel gekozen is, wordt de aandacht er extra op gevestigd en wordt het gedicht 'loodzwaar' ingezet.
   
 
 
  Publiceer je gedicht in Meander en bereik duizenden lezers
 
Koningsblauw, of de kinderen van Herman de Coninck
alle bijdragen
reageer!
directe link voor dit item:
meandermagazine.net/l/?txt=556
door Yves Joris op 26-05-2005
Koningsblauw, de literaire hommage aan Herman De Coninck trekt weer door Vlaanderen. Dinsdag 24 mei deed de literaire caravan Berchem aan, de stad waar de dichter tot zijn dood woonde, reden om eens een kijkje te gaan nemen.
Er circuleert momenteel een grapje in Antwerpen waarin een leider van Al-Qaida de sinjorenstad bezoekt met het doel mogelijke doelwitten te identificeren. Na de nodige files op de ring, de talloze omzwervingen langs bouwputten en opengebroken straten, stuurt hij een telegram naar Osama: 'vergeet het maar, iemand is ons voor geweest'. Ik weet niet dat de werken de reden waren dat de zaal maar voor 2/3 gevuld was, maar de afwezigen hadden echt ongelijk.

Wat me dadelijk opviel, was de Nederlandse overheersing op het podium.
   
 
 
  Publiceer je gedicht in Meander en bereik duizenden lezers
 
De Windroos wijst poëzie aan
alle bijdragen
reageer!
directe link voor dit item:
meandermagazine.net/l/?txt=553
door Tine Moniek op 24-05-2005
Wat me voor te stellen bij het 'Louis Hartlooper Complex'? Deze vraag hield me bezig op zondag 22 mei op de heenweg naar Utrecht voor de presentatie van de tweede Windroos-reeks. Eenmaal daar aangekomen, kon ik mijn aandacht volledig op de poëzie richten. Alhoewel...

Het café zat goed vol en alle mooie plaatsen waren bezet, zodat ik uiteindelijk de voordracht kon volgen met ogen op mijn rug. Die zagen in de eerste plaats billen, maar daartussen kon ik af en toe een gezicht ontwaren van een dichter. Dat poëzie letterlijk in het zonnetje werd gezet, had ook negatieve gevolgen op de klamheid van de geest. Daarnaast zorgden cappuccino's en geroezemoes op de trap vaak voor onnodige afleiding, maar goed: daar ging het niet om!

Dichters van het eerste Windroosuur Guillaume van der Graft en Bergman openden de middag.
   
 
 
  Publiceer je gedicht in Meander en bereik duizenden lezers
 
Uitslag Poëziewedstrijd voor jongeren 2005
alle bijdragen
reageer!
directe link voor dit item:
meandermagazine.net/l/?txt=551
door Rob de Vos op 20-05-2005
Meander's poëziewedstrijd voor jongeren van 16 t/m 29 is dit jaar gewonnen door Sander Meij.
Er waren 250 deelnemers, waaruit een aantal medewerkers van Meander de tien besten kozen. Deze tien deelnemers deden elk met drie gedichten mee aan de tweede ronde. De jury, bestaande uit Erik Jan Harmens, Ivo van Strijtem, Vrouwkje Tuinman en Mirjam Delen (de winnares van vorig jaar) vond Sander Meij de beste van de tien.
In het juryrapport staat:
Sander Meij is wervelend, origineel en vlot.
Hij is iemand die de taal actief omwoelt, wild om zich heen trapt, boeh en bah roept en intussen ook nog weet te ontroeren, al moet je daar als lezer wel je best voor doen. Wat hij schrijft is romantisch, maar dan alleen in de klassieke betekenis van het woord.
Hij prikkelt de lezer zijn verwachtingspatronen los te laten. Zijn gedichten zijn de meest compacte van alle deelnemers, er zit weinig ruis in.
Misschien is hij iets te gewild waar het de straattaal en het rauwe betreft. Wat dat betreft kan hij nog iets meer eigenheid nastreven. Als Meij leert doseren, kan hij een nog betere dichter worden.



Geen stilleven

naast Calimero met de tong van een bitch
die haar keel schraal schraapt met schuurpapier
en trouwens mijn vriendin is
lachen maten laveloos
om wat ze noemen mijn propkop etc.

de rust is soms ver te zoeken hier

en als ik viltjes hap dus
lillend per tong een bar afga
-alles moet altijd maar in beweging blijven-
dan komt zoals in heldere nachtmerries
de kennis van de bn’er binnen
je ziet hem denken:

'geef me de tieten om mee te doen
in plaats van dit roze rukcolbert helaas
draag ik sluipende ziektes met me mee'

als ze rustig is gelooft ze in ET
toont me haar kleine meisjesact
waar ik steevast intrap intrap
ik doe niets liever dan
me laten belazeren


Sander Meij
(een van zijn gedichten in de tweede ronde)


De tweede prijs is voor Odile (Valerie Tack)
Daniëlle Bakhuis krijgt de derde prijs.


  Lees alles over de wedstrijd op meanderwedstrijd.info/2005
   
 
 
  Publiceer je gedicht in Meander en bereik duizenden lezers
 
Bartwoutswaerder * Veelvraat
alle bijdragen
reageer!
directe link voor dit item:
meandermagazine.net/l/?txt=548
door David Troch op 19-05-2005
Toen Barwoutswaerder jong was dacht hij wel eens dat de wereld niet ronddraaide, maar dat de wereld zich in de meest onmogelijke bochten wrong en zo rond iedereen draaide waardoor niemand zich hoefde te verplaatsen om waar dan ook naartoe te gaan. Zichzelf verplaatsen gebeurde enkel en alleen dankzij de kracht van de gedachte. Het was een aardig ingewikkelde theorie voor een jong jongetje, maar voor Barwoutswaerder hield die theorie toen wel steek.
Ondertussen is Barwoutswaerder erachter gekomen dat een mens zich wel degelijk eigenhandig van punt A naar punt B moet verplaatsen en dat die mens daar wel eens aardig vermoeid van wil worden ook.
De kilometers die hij de laatste maanden al met zijn inktblauwe Ford Fiesta heeft afgelegd, zijn niet in zijn koude kleren gekropen. Barwoutswaerder haalde dan ook enigszins opgelucht adem toen zijn achterzakagenda verried dat hij meerdere avonden in één week in Bonheiden kon blijven, het knusse dorpje waar zijn riant rijtjeshuis staat.
Zo vond er op donderdag 5 mei in het gemeenschapscentrum 't Blikveld één van de voorstellingen van Een doosje dolle dialogen plaats. De voorbereidingen van dat toneelstuk had de energievoorraad in Barwoutswaerder kleine lijf zowat volledig leeg gevreten.
   
 
 
< vorige pagina   1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22    volgende pagina >