Meander
log
Meander >

Meander Magazine >

Klassiekers >

 
  Publiceer je gedicht in Meander en bereik duizenden lezers
 
Gedicht van de maand mei: 'Primavera' van Karin Beumkes
alle bijdragen
reageer!
directe link voor dit item:
meandermagazine.net/l/?txt=545
door Herbert Mouwen op 04-05-2005
Primavera

Vier zusters ademen
dronken de lucht in
van het narcissenveld
krakerige ramen worden heropend
de noordenwind slaat met zijn blote handen
oude geuren uit het ondergoed

Boreas heeft een voorliefde voor naakt
maakt tepelhoven stijf tot kleine spitse bergen
met damesnagels kras ik landen in mijn huid

in de lente wordt er diep
en heftig gesnoven, ruiken
wij elkanders menstruatievocht
ook vrouwelijk zweet
komt los uit oksels
wanneer wij het oude kleed
met een rauwe kreet
aan de jonge aarde toevertrouwen
waar de madelieven bloeien op de bleek.


Karin Beumkes (1960)



De lente is bij uitstek het seizoen waarbij de zintuigen geprikkeld worden, of misschien wel: opnieuw geprikkeld worden. Het is het jaargetijde van nieuwe geuren en smaken, van een nieuwe wereld om aan te raken, van nieuwe geluiden, gezichten en vergezichten. In 'Primavera' van Karin Beumkes wordt de lente als een verlosser door vier zusters binnengehaald. Wie die vier zusters precies zijn, dat vertelt het gedicht ons nog even niet, maar de symboliek van het getal vier geeft aan dat we met een hechte, volmaakte eenheid te doen hebben. De nieuwe lucht die het koubestendige narcissenveld – de vroege lentebloemen bij uitstek – ons biedt, lijkt adembenemend. Zij veroorzaakt duizelingen, dronkenschap, zij geeft energie aan de vier. De ramen, die blijkbaar altijd al een krakend geluid maakten – er staat 'krakerig' en niet 'krakend' – gaan wederom open en de wintergeuren worden door de noordenwind uit het ondergoed gedreven. De lucht die de vier zusters inademen is een voorbode van wat komen gaat, de noordenwind is het laatste overblijfsel van de winter die nog even het achterste van zijn tong laat zien.

Nu de 'ik' het ondergoed uitgetrokken heeft, zorgt hij voor seksuele prikkeling. Ondergoed is niet alleen de onderkleding, maar ook de winterse beschermlaag die afgedaan wordt. En naakt richt het lichaam zich op een verlangen dat vervuld moet worden. Letterlijk, met tepels die zich spitsen!
   
 
 
  Publiceer je gedicht in Meander en bereik duizenden lezers
 
De tweede ronde van: Odile
alle bijdragen
reageer!
directe link voor dit item:
meandermagazine.net/l/?txt=541
door Rob de Vos op 02-05-2005
hoe ze dichter

of ze nog wist hoe ze daar lagen.
zij tweeën, voor het eerst alleen. daar
in dat vingerhoge gras, dronken van
de hitte, terwijl de zon hun glimmende vel
nog sneller deed verlangen naar dat
wat hij pas de volgende dag durfde.

haar te kussen in de eenvoud van het gedicht
waarvan ze die dag de eerste verzen schreven.

liefde is een werkwoord, grapte hij
alvorens zijn ivoren toren te verlaten.
op weg naar beneden riep hij nog: haast
je niet, we hebben alle tijd. maar ze struikelde
over een paar geschrapte woorden en viel
- toeval of niet - in zijn bedreven armen.

nog voor de tweede dag ten einde was,
hadden ze alle regels overtreden.


Odile


  Zie ook: interview met Odile en haar gedicht in de eerste ronde
   
 
 
  Publiceer je gedicht in Meander en bereik duizenden lezers
 
De tweede ronde van: Sander Meij
alle bijdragen
reageer!
directe link voor dit item:
meandermagazine.net/l/?txt=537
door Rob de Vos op 30-04-2005
Geen stilleven

naast Calimero met de tong van een bitch
die haar keel schraal schraapt met schuurpapier
en trouwens mijn vriendin is
lachen maten laveloos
om wat ze noemen mijn propkop etc.

de rust is soms ver te zoeken hier

en als ik viltjes hap dus
lillend per tong een bar afga
-alles moet altijd maar in beweging blijven-
dan komt zoals in heldere nachtmerries
de kennis van de bn’er binnen
je ziet hem denken:

'geef me de tieten om mee te doen
in plaats van dit roze rukcolbert helaas
draag ik sluipende ziektes met me mee'

als ze rustig is gelooft ze in ET
toont me haar kleine meisjesact
waar ik steevast intrap intrap
ik doe niets liever dan
me laten belazeren


Sander Meij


  Zie ook: Zie ook: interview met Sander Meij en zijn gedicht in de eerste ronde
   
 
 
  Publiceer je gedicht in Meander en bereik duizenden lezers
 
De tweede ronde van: Daniëlle
alle bijdragen
reageer!
directe link voor dit item:
meandermagazine.net/l/?txt=533
door Rob de Vos op 30-04-2005
Lazarus

Laten we
weer lazarus worden.
En laten we
alles laten voor wat het is
en even alles achter ons laten.
Later zien we wel weer verder.

Laten we weer
wrijven
hijgen
zweten.
Kussen, bijten, huid en haren vreten
En laten we doen
dat wat we doen
niet telt,
helemaal niets voorstelt.
Niemand hoeft ervan te weten



  Zie ook: Zie ook: interview met Daniële en haar gedicht in de eerste ronde
   
 
 
  Publiceer je gedicht in Meander en bereik duizenden lezers
 
De tweede ronde van: Hannah Cockx
alle bijdragen
reageer!
directe link voor dit item:
meandermagazine.net/l/?txt=529
door Rob de Vos op 30-04-2005
Hart-s-
tochtig zet je het raam
op een kier zodat ik
- geheim -
zinnig de nacht kan
doorbrengen met jou
je hebt op me ge-
wacht ik ben nog niet
klaar-
wakker als je de kiezels
tegen je raam hoort
tikken onze harten van
verlangen naar
het uur dat ik weer
zal gaan zodat je
weer kan aftellen
tot het uur dat ik
terug zal komen.


Hannah Cockx



  Zie ook: Zie ook: interview met Hannah Cockx en haar gedicht in de eerste ronde
   
 
 
  Publiceer je gedicht in Meander en bereik duizenden lezers
 
Duinker en Ter Balkt waren favorieten op het podium
alle bijdragen
reageer!
directe link voor dit item:
meandermagazine.net/l/?txt=525
door Annette van den Bosch op 29-04-2005
Het was een fantastische avond die werd geleid door interviewer Ivo Smits. Smits kwam bijzonder sympathiek over en had een prettige stem. Maar helaas was Smits niet zo bedreven in het interviewen en nogal gepreoccupeerd met zijn eigen vragen. Hij kon lastig omschakelen als een dichter niet voldeed aan het beeld dat de interviewer blijkbaar vooraf had bedacht. Opvallend vond ik dat hij sommige dichters tutoyeerde en andere dichters niet. Of dat met afprijzen of goedkeuren of persoonlijke vriendschap te maken had kon ik niet inschatten.

De uitblinkers in voordracht waren voor mij onbetwist Ter Balkt en Arjen Duinker.
Ter Balkt wist bijzonder te boeien met zijn sonore basgeluid. Hoewel zijn gedichten overstromen van beelden, ideeën en associaties en de lezer zich nog wel eens verward afvraagt in welke verwijzingenmaalstroom hij terecht gekomen is, zijn de gedichten bijzonder goed te volgen als de meester zelf voordraagt. Zijn lange witte haar uit de ogen strijkend kijkt hij het publiek ernstig en met overwicht aan en steekt van wal.Uniek.

Arjen Duinker is volkomen tegengesteld aan deze man.

  www.vsbpoezieprijs.nl
   
 
 
  Publiceer je gedicht in Meander en bereik duizenden lezers
 
Barwoutswaerder * Spreekwoordelijk
alle bijdragen
reageer!
directe link voor dit item:
meandermagazine.net/l/?txt=516
door David Troch op 23-04-2005
Noem mij Barwoutswaerder. Het is een geschikte naam voor een sprookjesfiguur. Niet dat ik een rol in een vertelling van Grimm ambieer, het is dat wildvreemden wel eens de neiging schijnen te hebben om in die of vergelijkbare termen over mij te keuvelen. Ik neem die wildvreemden dat niet kwalijk. Kind of kabouter, we moeten allemaal een naam hebben. Deze kabouter heet Barwoutswaerder. Aangenaam.

Jaren was het geleden, dat Barwoutswaerder nog eens een aanmaning van de plaatselijke bibliotheek in de brievenbus van zijn riant rijtjeshuis gevonden had. Onlangs was het weer van dat. De bibliothecaris verzocht hem met de nodige aandrang om drie boeken terug te brengen: Hond bijt hond van Edward Bunker, De geschiedenis van mijn kaalheid van Marek van der Jagt en Terug naar Killary Harbour van Guido van Heulendonck.
Hond bijt hond had Barwoutswaerder al enige tijd met de spreekwoordelijke smaak achter de spreekwoordelijke kiezen gepropt. De geschiedenis van mijn kaalheid had hij definitief dichtgeslagen de avond voor hij de aanmaning ontving. Over dat laatste boek had hij wel bijzonder lang gedaan.
   
 
 
  Publiceer je gedicht in Meander en bereik duizenden lezers
 
Annemieke Woudt: kinderboeken en liedteksten
alle bijdragen
reageer!
directe link voor dit item:
meandermagazine.net/l/?txt=513
door Jan Boonstra op 22-04-2005
Citaat van Annemieke Woudt: 'Het fenomeen van literatuur op internet vind ik echt een van de voordelen van dit medium: interessante dingen worden voor grote groepen mensen toegankelijk. Dat brengt een hoop pulp met zich mee, maar als je de pareltjes zoekt kun je ze ook vinden en dat is voor heel wat mensen die snel iets willen opzoeken of de deur niet makkelijk uit kunnen een geweldige verrijking.'

Leeslijn is een leesmethode voor het basisonderwijs. Het geheim van Karlijn en Karlijn als kapitein zijn de titels van twee door Annemieke Woudt geschreven en door Alice Hoogstad geïllustreerde kinderboeken, die nu door uitgeverij ThiemeMeulenhoff zijn heruitgegeven. In 1991 zijn beide boekjes voor het eerst verschenen. De uitgeverij, Meulenhoff Educatief, was toen nog niet gefuseerd met Thieme en zat, als onderdeel van een groter geheel, in hetzelfde Amsterdamse grachtenpand als de literaire uitgeverij J.M. Meulenhoff. In 2001 vonden afscheiding, fusie en verhuizing plaats.
'De methode Leeslijn loopt nog steeds en is onlangs “in een geheel nieuw jasje gestoken” zo deelde de uitgeverij mij mede,' vertelt Annemieke Woudt. 'De vormgeving van omslag en titelpagina en de daarop vermelde gegevens zijn veranderd en aangepast aan de situatie van het moment.'
Ze heeft meer kinderboeken op haar naam staan. In het kader van Sail '85 schreef zij in opdracht van de sponsor Postbank (toen nog Postgiro/Rijkspostspaarbank) Alles in de wind. Dit boekje, met illustraties van Fiel van der Veen, schreef ze samen met een vriendin, Mia Verbeelen. Deze is nu verhalenverteller van door haarzelf geschreven verhalen.
'Samen met haar aan dat boek werken was een van de leukste dingen die ik ooit heb gedaan.
   
 
 
  Publiceer je gedicht in Meander en bereik duizenden lezers
 
De tweede ronde van: Lies van Gasse
alle bijdragen
reageer!
directe link voor dit item:
meandermagazine.net/l/?txt=509
door Rob de Vos op 21-04-2005
17:26 18-3-2005

Schrijven. Boven een wit blad
gebogen zitten. Tasten
naar een pen op het tafelblad.

Soms zoek ik met mijn neus omhoog
naar woorden om te zwijgen.

Ik wandel naar het station
met een zwaar hart. Neem
de trein naar mezelf

en een koffie op het perron.

Een uur later kom ik thuis, uitgeput.
Laat mij door de grond vallen, graaf
mijzelf en mijn hart traag in.

Nee, dan liggen in de zon.
Glimlachen en wolken tellen.


Lies van Gasse




  Zie ook: Zie ook: interview met Lies van Gasse en haar gedicht in de eerste ronde
   
 
 
  Publiceer je gedicht in Meander en bereik duizenden lezers
 
De tweede ronde van: Gijs Paaimans
alle bijdragen
reageer!
directe link voor dit item:
meandermagazine.net/l/?txt=505
door Rob de Vos op 20-04-2005
Nachttrein

De nachttrein kruipt traag als een slang langs de stad.
Van wat net zoveel waard leek is nu niets meer over
dan strepen wit licht, elkaar volgend naar plaatsen
door rood licht verlaten op hetzelfde moment.

Starend naar buiten ben ik heel even god,
met de zinloos krioelende wezens begaan;
tot ik besef voor hen niets meer te zijn dan
een enkele schub op de huid van een slang.

En net als ik denk dat dit duister gevoel, dat
als stroop door mijn ogen mijn hoofd binnendruipt,
zodra de stad achter ons ligt zal verdwijnen,
zie ik heel in de verte een flatgebouw staan.

Geordende ramen steken af tegen sterren:
honderden cellen in een matrix van licht.
Honderden mensen die nooit zullen weten
hoe een vreemde hun vervangbare nietigheid ziet.

Hun levens versmelten tot een verre pilaar
en daardoorheen spiegelt soms vaag mijn gezicht.
IJdelheid heeft haar monument hier gevonden:
een flat door het raam van een trein in de nacht


Gijs Paaimans



  Zie ook: Zie ook: interview met Gijs Paaimans en zijn gedicht in de eerste ronde
   
 
 
< vorige pagina   1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22    volgende pagina >