Meander
log
Meander >

Meander Magazine >

Klassiekers >

 
  Publiceer je gedicht in Meander en bereik duizenden lezers
 
De stilte na gedichtendag.
alle auteurs
reageer!
directe link voor dit item:
meandermagazine.net/l/?txt=1791
door Yves Joris op 04-02-2006
Gedichtendag, donderdag 26 januari. Het hele land staat op zijn kop. Mensen schrijven zich te pletter en je kan de straat niet op zonder een gedicht of dichter tegen het lijf te lopen. Iedereen slooft zich uit om slecht afgebroken proza op vuilnis-, brood- en andere zakken te plaatsen. De huis-aan-huisbladen, het periodiekje van de boerinnenbond of het parochievakblad, alle roemen ze deze hoogdag van het woord. Ja, mensen het gaat goed met de poëzie. Verdomd goed. Alleen spijtig dat er meer wordt uitgegeven dan gelezen.

Dinsdag 31 januari. Plaats van het gebeuren: Bozar (voormalige Paleis voor Schone Kunsten in Brussel). Op het programma twee coryfeeën van de Nederlandstalige poëzie: Geert Buelens en Erik Spinoy. Twee dichters voor de prijs van € 2,50, zeg nu nog eens dat poëzie elitair is. Bij de ingang tref ik Clara Haesaert, éminence grise van de Vlaamse literaire wereld. 'Het zal maar een magere opkomst worden, het zijn 'moeilijke' dichters.' Moeilijk? Moet het dan allemaal weer eens zo klaar als een klontje? Als een 8-jarige de wedstrijd van Radio 1-huisdichter kan winnen, dan kan poëzie toch helemaal niet zo moeilijk zijn?
Om 12.45u stipt worden de twee sprekers ingeleid met excuses. Excuses voor het zo weinig talrijk opgekomen publiek. Ik tel 20 aanwezigen. Een strak grijs podium, hier en daar opgesmukt met een plukje groen. Dezelfde aanblik in de zaal. Veel grijze haardossen en mijn groene trui om het monotone coloriet te doorbreken.
Eerst is Spinoy aan het woord. De man die in een adem genoemd wordt met Van Bastelaere heeft zich degelijk voorbereid. Het is te zien dat hij gewend is voor een menigte te spreken. Nu ja, menigte. Geert Buelens werkt al improviserend, maar daarom niet minder sterk. Ze spraken over hun poëtica, lazen voor uit oud en recent werk en toonden overeenkomsten en verschillen in hun poëtisch werk. Mooi, maar te weinig mensen om het geheel overtuigend te maken. Op het einde worden er naar aloude gewoonte een aantal dichtbundels verloot. De aanwezigen hadden op één na geluk: iedereen won een bundel.
Gedichtendag en de nadagen. Het lijkt me een nieuwe Allerheiligen te worden. Een dag per jaar wordt er aandacht besteed aan de dierbare overledene. De rest van het jaar staan de chrysanten weg te kwijnen op de eenzame grafzerken.
   
 
 
  Publiceer je gedicht in Meander en bereik duizenden lezers
 
Tussen afwijzing en debuut
alle auteurs
reageer!
directe link voor dit item:
meandermagazine.net/l/?txt=1744
door Yves Joris op 30-11-2005
Emmy van Dantzig - Ik wil schrijver worden

Wie een gedicht instuurt naar Meander, vindt soms volgend bericht in zijn mailbox: 'Onderstaande inzending werd door de redactie van Meander niet geselecteerd. Er zijn per maand tegen de honderd inzendingen, de selectie is streng. Een volgende keer heb je misschien meer succes....'.
Frustratie en onbegrip alom. Waarom heeft een onbekende niet meer gezien in het gedicht waarin jij de hele wereld wilde leggen? Op dergelijke mail kan men op twee manieren reageren: ofwel gaat men op zoek naar een ander publicatiekanaal, ofwel begint men opnieuw.

Het dunne boekje dat Emmy van Dantzig publiceerde onder de titel Ik wil schrijver worden kan vele debutanten een hart onder de riem steken. Ook bekende schrijvers werden in het begin van hun schrijversbestaan geconfronteerd met een negatieve reactie op het werk waarmee ze dachten een plaats aan het literaire firmament te verwerven. 'Renate Dorrestein schrijft zeven romans die zij met geen mogelijkheid gepubliceerd krijgt.' Of wat te denken van de reactie die Rascha Peper te horen kreeg bij de aanbieding van haar roman Oesters bij Querido: Het is onrijp. Ga er maar flink mee aan de slag en stuur het volgend jaar nog eens.'

Literatuur is 99% transpiratie en 1% inspiratie, als ik me even een platitude mag veroorloven. In negen hoofdstukjes, met namen als daden, fantasie, bron en magie worden de verschillende stadia doorlopen waarmee een beginnend auteur te maken krijgt bij zijn zoektocht naar een uitgever. Hafid Bouazza, Renate Dorrestein, Joost Zwagerman, Connie Palmen en andere coryfeeën van de Nederlandse literatuur geven hun succesrecept voor een geslaagd debuut. Aan de hand van vele anekdotes krijgt de lezer al snel door dat een boek publiceren niet van de ene op de andere dag gebeurt, maar een combinatie is van verschillende factoren, waarbij het vooral blijkt aan te komen op doorzettingsvermogen.

Het leukste hoofdstuk was voor mij Ontvangst, waarin Van Dantzig bekende auteurs aan het woord laat over literatuurrecensenten. Zo zegt Adriaan van Dis over kritiek op zijn werk het volgende: 'Er zijn maar twee mensen die het onthouden: de recensent en de auteur. De rest van de lezers vergeet het onmiddellijk.' Gelukkig - over de houdbaarheid van deze kleine recensie hoef ik me dus geen illusies te maken! In ieder geval: het boekje is leuk geschreven en toont op bijna schematische wijze de manier waarop auteurs omgaan met hun zoektocht naar publicatie. Dertien mensen en evenveel verschillende manieren. Spijtig genoeg grossiert het boekje af en toe in de traditionele clichés waarmee de literaire wereld worstelt. Zo staat hier voor de zoveelste keer het verhaal van de mussen, het dak en W.F. Hermans.

Voor de meer dan één miljoen schrijvende Nederlanders die op dit moment een literaire carrière ambiëren, kan dit werkje misschien een aanmoediging zijn als het allemaal even niet wil lukken. Voor mij was het boekje niet meer dan een goede samenvatting van wat ik uit interviews met de desbetreffende schrijvers al wist.

Emmy van Dantzig - Ik wil schrijver worden
Conserve, Schoorl 2005; 120 blz.;€ 16,95
ISBN 90 5429 206 7
   
 
 
  Publiceer je gedicht in Meander en bereik duizenden lezers
 
Vaarwel wat lelijk is
alle auteurs
reageer!
directe link voor dit item:
meandermagazine.net/l/?txt=1696
door Yves Joris op 19-10-2005
Bijzondere stukken uit de collectie van het Poëziecentrum
Niet alleen Meander heeft iets te vieren dit jaar. Ons tienjarig bestaan is een kleine verjaardag ten opzichte van 30 jaar Poëziekrant en 25 jaar Poëziecentrum. In Gent lieten ze de champagnekurken knallen en brachten ter gelegenheid van het jubileumjaar de catalogus Vaarwel, wat lelijk is uit. 75 bijzondere stukken uit het archief van het centrum worden niet alleen via deze catalogus aan het grote publiek voorgesteld. Een reizende tentoonstelling, die al te bezichtigen was in Gent en Brussel, zal in de loop van januari 2006 Middelburg aandoen. Reden genoeg om deze catalogus en tentoonstelling onder de aandacht te brengen.

Ik had het geluk op toevallig tijdens de tentoonstelling binnen te lopen in het internationaal literatuurhuis Passa Porta te Brussel. De een eeuw lang verzamelde poëtische woorden lagen op me te wachten.
   
 
 
  Publiceer je gedicht in Meander en bereik duizenden lezers
 
Mandarijnen
alle auteurs
reageer!
directe link voor dit item:
meandermagazine.net/l/?txt=855
door Yves Joris op 07-09-2005
Zelden zal ik met lege handen een boekwinkel verlaten. Ik hou van de geur van letters die wachten om gelezen te worden. Zo liep ik vorig weekend in Antwerpen één van de betere onafhankelijke boekhandels binnen. Ik struinde door de rekken: Hemmerechts vijftig jaar, aanklachten tegen het Amerikaanse beleid, poëzie, literaire kritiek, woordenboeken.
Ik liep langs kleurrijke ruggen, las achterflappen van boeken die allemaal steevast beweerden dat dit de nieuwe Dan Brown was, of dat dit boek zeker mijn leven zou veranderen. Zelfs Da Vinci wordt tot een Brown-epigoon verwerkt. De wereld op zijn kop. Koop me; lees me. Neen, echt, ik ben veel beter dan die pocket die je nu vasthebt. Voor de eerste maal in mijn leven verliet ik een boekhandel met lege handen en een overvol hoofd titels en voorwoorden. Ik nam me voor om eerst via de gespecialiseerde pers mijn mening te vormen om beter voorbereid de winkelrekken aan te vallen.
   
 
 
  Publiceer je gedicht in Meander en bereik duizenden lezers
 
Bezette stad Ė Vlaams Radio Koor
alle auteurs
reageer!
directe link voor dit item:
meandermagazine.net/l/?txt=565
door Yves Joris op 12-06-2005
Veel onbezette plaatsen

Zestig jaar na het beëindigen van de Tweede Wereldoorlog wil het Vlaams Radio Koor een cross-over bieden waarin muziek, woord en kunst versmelten tot een pleidooi tegen deze waanzin. Aan de ticketbalie werd ons verteld dat de genummerde plaatsen vervangen waren door 'free seating' omdat men dan beter van het geheel kon genieten. In vaktermen is dit meestal een eufemisme voor heel veel lege plaatsen. De zaal liep bij mondjesmaat halfvol (ook dit is een eufemisme) en we konden ons niet van de indruk ontdoen dat er dan nog heel veel familie en vrienden van het koor en de performers in de zaal zaten.

Stipt om 20.15 uur begon het concert met de leden van het Vlaams Radio Koor die volledig in het wit gekleed plaats namen op hun stoelen. We waren op slag gerustgesteld: het aantal mensen in de Arenbergzaal was bijna verdubbeld. Het volgende uur werden we ondergedompeld in een feestelijk spektakel dat afwisselde tussen muziek en woord en waarbij we tegelijkertijd konden genieten van de kinetische schilderijen van Norman Perryman.
   
 
 
  Publiceer je gedicht in Meander en bereik duizenden lezers
 
Koningsblauw, of de kinderen van Herman de Coninck
alle auteurs
reageer!
directe link voor dit item:
meandermagazine.net/l/?txt=556
door Yves Joris op 26-05-2005
Koningsblauw, de literaire hommage aan Herman De Coninck trekt weer door Vlaanderen. Dinsdag 24 mei deed de literaire caravan Berchem aan, de stad waar de dichter tot zijn dood woonde, reden om eens een kijkje te gaan nemen.
Er circuleert momenteel een grapje in Antwerpen waarin een leider van Al-Qaida de sinjorenstad bezoekt met het doel mogelijke doelwitten te identificeren. Na de nodige files op de ring, de talloze omzwervingen langs bouwputten en opengebroken straten, stuurt hij een telegram naar Osama: 'vergeet het maar, iemand is ons voor geweest'. Ik weet niet dat de werken de reden waren dat de zaal maar voor 2/3 gevuld was, maar de afwezigen hadden echt ongelijk.

Wat me dadelijk opviel, was de Nederlandse overheersing op het podium.
   
 
 
  Publiceer je gedicht in Meander en bereik duizenden lezers
 
Astrid Lampe
alle auteurs
reageer!
directe link voor dit item:
meandermagazine.net/l/?txt=241
door Yves Joris op 08-10-2004



aan de manier waarop mijn tas lag
    kon ik zien dat ik zo'n kutje was:              rumspringa

slingerend over het zonat nog.gekuiste promenadedek
de tering naar de nering- bóft maar
(zo'n stoel in alle standen)

gratuit aan de voet van dit
spookachtig.aandoende guanofabriekje:
anna karenina
                      in betekenisvol handelen
                      in genuanceerde blanken:      Purser! one...

(trekt subtiel alle aandacht hier)                   Superbock

het winbare
het mofje van anna



   
 
 
  Publiceer je gedicht in Meander en bereik duizenden lezers
 
Zelfs liefde telt voor 'Jeugd en PoŽzie'
alle auteurs
reageer!
directe link voor dit item:
meandermagazine.net/l/?txt=160
door Yves Joris op 13-06-2004
Yves Joris sprak met de voorzitter, Herman Vander Straeten

Als in de media steeds beweerd wordt dat de jeugd niet meer leest, wat moet ik me dan voorstellen bij 'Jeugd en PoŽzie'? Is dat dan niet een beetje achter de feiten hollen?
Dat de jeugd niet meer leest is pertinent onwaar; uit mijn eigen schoolervaringen weet ik dat leerlingen zelfs naar dikke boeken grijpen omdat ze dan langer ondergedompeld blijven in een spannend verhaal. Dit verklaart onder meer het succes van boeken van Thea Beckman. Voor wat het lezen van poŽzie betreft ervaren we dat het juiste aanbod er moet zijn. Ons boek je stilte ademt zo zacht, een verzamelbundel over relaties, wordt zeer gewaardeerd, zelfs door jongeren die niet, nooit of zelden Ė zoals ze zelf beweren Ė naar een boek grijpen. PoŽzie van jongeren sluit veel beter bij hun leefwereld aan; er treedt heel snel herkenning op.

Is 'Jeugd en PoŽzie' alleen een platform waar jongeren hun ontluikende gevoelens kunnen deponeren in de vorm van een gedicht? Of zit er meer achter?
Achter 'Jeugd en PoŽzie' zit inderdaad meer: het is een vzw (een soort stichting - YJ) die zich richt tot jongeren en hun begeleiders. Op aanvraag komen we naar scholen, culturele centra en bibliotheken, maar ook steden of gemeenten, vormingsinitiatieven richten zich tot ons voor poŽzieateliers of navormingen. Door poŽzie 'dichter bij' de doelgroep te brengen raakt die ook geboeid en uitgedaagd om zelf aan de slag te gaan. Ook het schrijfproces wordt door ons begeleid; jongeren of hun begeleiders kunnen hun werk opsturen.
De internationale Soetendaellewedstrijd, maar ook meer plaatselijke initiatieven als onze Hoofdstedelijke PoŽziewedstrijd en dit jaar voor het eerst de Provinciale PoŽzieprijs voor het basisonderwijs (Antwerpen) zijn kanalen om talent te ontdekken en te ondersteunen via talrijke publicaties. Even surfen naar onze website en je werpt een blik op een indrukwekkende lijst uitgaven, onder meer de individuele bundels van talentrijke jongeren.
Bij 'Jeugd en PoŽzie' reiken de eindtermen van muzische vaardigheden elkaar de hand, want tijdens optredens op de Antwerpse Cultuurmarkt, maar ook tijdens het Groot Beschrijf en op onze verschillende proclamaties in binnen- en buitenland krijgen jongeren een forum op expressief (muzikaal) vlak. Verschillende opvoeringen van straks wordt beertje nat, een totaalspektakel rond pesten, ging de publicatie van het gelijknamige boek vooraf en kreeg een zeer goede kritiek.
Welke soort gedichten sturen de meeste inzenders in?
We spreken in dat verband liever over thema's. Bij kinderen is dit zeer divers: gedichten over ouders en grootouders, dieren, natuur, school, vrienden, oorlog en geweld... scoren zeer hoog. Jongeren schrijven over vriendschap en liefde, maar ook over problemen die hen diep raken: echtscheidingen, dood, liefde, in de knoei zitten met zichzelf... , natuurlijk worden er in deze reeks ook mooie natuurgedichten geschreven die multi-interpreteerbaar zijn. Bij de oudsten (tot dertig jaar) wordt al meer geŽxperimenteerd: we treffen alternatieve sprookjes aan, gedichten bij schilderijen of beeldhouwwerken, maar evident heel veel teksten rond liefde, vriendschap en maatschappij.
Het valt op dat het begrip rijm gelukkig steeds meer wordt vervangen door klankrijkdom. Jongeren spelen met woorden en laten gedachten klinken; woord- en klankspelingen nemen de plaats in van eindrijmen.

Hoe lang bent u al voorzitter van JP?
Hoe wordt men voorzitter? In mijn geval door het overlijden van stichter-voorzitter Ben Reynders van wie ik al een aantal jaar een medewerker was. Het comitť vroeg me voor twee jaar de fakkel over te nemen...

Hoe rolt men bij dergelijke organisatie binnen?
Men komt er niet echt binnengerold, maar engagement, veel creativiteit en vooral het geloof in de kracht van jongeren verenigt een groot aantal mensen in het comitť van Jeugd en PoŽzie dat veel vrijwilligers verzamelt. Door de steeds groter wordende uitstraling krijgen we ook meer hulp.

Wat is de belangrijkste verandering die je hebt gemerkt sinds u voorzitter bent van JP?
Dit is natuurlijk een moeilijke vraag. In eerste instantie moest ik proberen het bestaande Ė goede contacten met heel veel jonge dichters en scholen, de uitgave van thematische verzamelbundels en didactische uitgaven - te bestendigen. Het is mijn uitdaging meer structuur te brengen in de organisatie, nog meer naar buiten te komen via een goed PR-beleid. Dit laatste lukt ons vrij aardig door heel wat publicaties van uitstekende kwaliteit - ondertussen ook uitgebreid met mooie postkaarten en een hoogstaande cd , door goede contacten met de overheid en samenwerkingsverbanden met onder meer twee Nederlandse stichtingen waarmee we De Gouden Flits organiseren, met jaarlijkse proclamatie in de Amsterdamse Brakke Grond. Ook de naambekendheid bij de scholen van de verschillende netten is de laatste jaren sterk verbeterd: duizenden inzendingen bereiken ons uit alle hoeken van het land; zeker uit die scholen waar we ook een begeleiding opstartten via ateliers. Ons aanbod van navorming wordt in verschillende provincies erg naar waarde geschat.

Op de website zie ik dat jullie je ook richten tot scholen. Is er een grote vraag naar poŽzie-onderwijs?
Er is een steeds meer groeiende vraag naar poŽzieonderwijs. Blijkbaar is het een gegeven waar nog heel wat leerkrachten omzichtig mee omgaan en graag de hulp inroepen van externen: het omgaan met poŽzie raakt immers de diepste gevoelens van jongeren en volwassenen. Ook de vraag vanuit de overheid om in de scholen meer aandacht te besteden aan muzische vaardigheden zorgt ervoor dat poŽzie in de lift zit. Door een constante in de goede resultaten van (oud)leerlingen in poŽziewedstrijden groeit ook het besef dat het aanbod mag/moet worden vergroot.
Onze uitgaven met knappe jongerengedichten vinden steeds beter de weg naar school- en andere bibliotheken. Ook hier geldt 'onbekend is onbemind'.

In de periode toen ik nog mijn broek versleet in het Middelbaar was er een verplichte lectuur van een aantal dichters. Hoe worden de hedendaagse tendensen ervaren?
Verplichte lectuur wordt vaak als een rem ervaren, zeker als er geen gestructureerde voorbereiding aan vooraf gaat. De interpretatiedrempel mag bij het begin ook niet te hoog liggen. Jongeren, maar ook hun begeleiders, moeten leren hoe diep ze op een gedicht mogen ingaan. De confrontatie met verschillende interpretatiemogelijkheden van jongerengedichten wordt als zeer verrijkend aangezien. Jongeren kunnen heel volwassen schrijven en krijgen hiervoor de gepaste (h)erkenning. Niet zelden wint een van onze jongeren een wedstrijd voor volwassen dichters. Leerkrachten kunnen in de loop van het schooljaar 'meer gevestigde waarden' aanbieden en deze met succes laten interpreteren.

Welke dichters scoren het hoogste bij jongeren?
In scholen en ook tijdens navormingen werken we uitsluitend met jongerenpo7euml;zie die door alle betrokkenen erg wordt gewaardeerd. In de uitgeverswereld vernemen we dan ook dat poŽzie in de lift zit.

Rap is ook een vorm van poŽzie. Hoe ervaren jongeren deze muziekvorm? En uzelf?
Rap is een vorm van poŽzie: het is een sterk ritmisch en klankrijk geheel. Af en toe slagen jongeren erin een goede rap te maken, maar vaker stellen we vast dat jongeren (met hun leerkracht) muziek maken bij hun gedicht(en). Zo werd ik dit jaar tijdens een terugkommoment in een school in Gentbrugge onthaald door een zingende klas die tekst (een klasgedicht) en zelf gecomponeerde muziek ook op cd had gezet. Knap werk en vooral: wat een enthousiasme!
Dat poŽzie en muziek goed samengaan, bewijst ook onze cd druppels van verdraagzaamheid rond de themaís vriendschap en verdraagzaamheid. Bekende Vlaamse en Nederlandse componisten en zangers brengen werk van jonge Vlaamse en Nederlandse dichters!

In Nederland hebben we Doe maar, dicht maar en Kinderen en PoŽzie Elk heeft volgens mij zijn eigen doelgroep. JP overstijgt de verschillende doelgroepen en richt zich op jongeren tot dertig jaar. Is het de bedoeling om in een (verre) toekomst ook tot een uitsplitsing te komen?
'Jeugd en PoŽzie' is inderdaad een koepel die zich richt op kinderen, jongeren en jonge volwassenen. Meer dan vijf jaar geleden zochten we contact met gelijkaardige initiatieven in Nederland. Zo kwamen we terecht bij 'Stichting Kinderen en PoŽzieí (Drunen), dat zich richt tot kinderen jonger dan 12 jaar, en tot 'Doe Maar Dicht Maar' (Groningen) dat 12 Ė tot 18-jarigen onder haar hoede neemt. Samen organiseren we jaarlijks het Gouden Flits- initiatief dat de beste gedichten van 7- tot 20-jarigen uit de drie wedstrijden bekroont. Aan een 'uitsplitsing' denken we helemaal niet. Wij schakelen zelf jonge dichters in die het werk van anderen begeleiden. Ook ons jurysysteem, met een volwassen- en jongerenjury bewijst deze geÔntegreerde aanpak.

Is er een verschil tussen de poŽzie van 12/18, 18/25, 25+?
Zoals reeds eerder gemeld is er een groot inhoudelijk verschil tussen de verschillende leeftijdscategorieŽn, maar ook de vorm en de stijlfiguren worden steeds meer volwassen naarmate jongeren meer ervaring opdoen in het schrijven van poŽzie. De vrije en experimentele vorm wint het van vaste rijm- en strofeschemas; dit valt al vrij vlug op bij talentrijke jongeren.'

Is JP een commercieel instituut of wordt er een werkingssubsidie uitgekeerd?
Jeugd en PoŽzie is geen commercieel instituut, maar een vzw die door de overheid en onder meer ook door het Fonds der Letteren wordt gesubsidieerd. Enkele firma's leveren ook een substantiŽle financiŽle of materiŽle bijdrage. Omdat onze werk heel veel activiteiten omvat en ook omdat we al onze laureaten (vermeldingen inbegrepen) een mooi prijzenpakket willen bezorgen, zijn we verplicht ook commercieel te denken. De uitgave en de verkoop van boeken, cd, postkaarten en weldra ook een poŽziekalender helpen ons aan extra inkomsten. Ook de ateliers en navormingen zorgen voor de nodige financiŽle armslag.

  www.jeugdenpoezie.be