|
<>
|
Gedichten |
.................................................. |
| |
Kooplust
op daken spleet de ruige mist in tweeën
en droop langs regenpijpen naar omlaag
het duurde even voor we haar ontdekten
het meisje uit de ruimte met een kraag
van kleine sterren op haar mantel;
bezoek vanuit de kosmos had vandaag
onaangekondigd zijn première kwam het
door schuchterheid soms dat het meisje graag
een mistdag uitzocht voor haar winkelwoede
en kooplust in het centrum van den haag?
ik heb haar hand gezien en ook de lijnen
daarop dat is de grond van deze vraag.
Deen Engels
Zijn titels
hebben geen gedichten;
vraag niet hoe hij woont:
de kale huur is erg gehorig,
muren zijn
voortdurend stoned
en om coherent te kunnen denken
de hele dag door veel te hoog.
Alleen
als het naar binnen regent
is het bij de dichter droog.
Het behang:
banen terugrollend licht,
een patroon
dat zich in de tijd vergist.
Allang
is het verdriet er af,
maar nog iedere keer als iemand
iets van hem leest, draait hij
zich om in een graf.
Jan Glas
Dode dichters
Niets is zo bederfelijk
als goede poezie.
Eenmaal canoniek
in dundruk uitgegeven,
aan correctiepen
en critici ontheven,
smaakt alles naar papier.
Want met de dichter
sterft ook het plezier.
Leo Mesman
Echo
Ik had het afgelegd. Iets blijvends
weerhield me je nog langer te zien
als de hommel van Proust die mij
weergaloos zocht en bekende.
Het was iets wat weg was en ik niet
wilde missen, een verkeerde inversie,
een incongruentie van tongriem en stem,
een echo die niet zwart klonk maar grijs.
Zo is nu ons omgaan. Vandaag
zagen we twee keer een ekster verjaagd,
door een heldere meeuw in het duin,
in de tuin door nog dapperder merel.
Je stopte het gat in de muur in het jaar
van de hommels, sloot ze niet alleen af.
Lang voelden we zoemen, we trilden ervan,
verkenden het zijpad en dwaalden.
Frieda Snel
|
|
advertentie
verbeter je schrijftalent via e-mail bij
WRITERS @T HOME
thuis in literatuurworkshops
klik hier voor meer informatie
|
|
<>
|
Recensie |
.................................................. |
| |
De aanvaarde wreedheid van het (over)leven
Zeestenen, Mischa de Vreede
Door Edith de Gilde
Mischa de Vreede (1936) heeft na haar succesvolle debuutbundel 'Met huid en hand' uit 1959 en de bundel 'Binnen en buiten' uit 1969 lange tijd geen poëzie meer gepubliceerd; wel verscheen nog een selectie uit beide bundels ('In plaats van praten', 1987) en verhalend proza in diverse genres. Nu is er de bundel 'Zeestenen', waarin ze onmiskenbaar zichzelf is gebleven. Misschien hebben de jaren de wereld iets minder verontrustend gemaakt: heette het in 'Met huid en haar' nog "(....) de kraan slurpt het water op / de lampen geven donker / de spiegels zien uit op de dood" (uit 'Over een huis'), in 'Zeestenen' hebben de dingen zich geplooid: "respectvol hanteer ik / de dingen / die me trouw zijn gebleven / ik gebruik ze / herdenk hun geschiedenis / als de mijne" (uit: 'De dingen').
Wat gebleven is, is een taal die eenvoudig is, maar vrijwel nergens simpel, met beelden die - op een enkele te zeer voor de hand liggende woordspeling na - nergens gezocht zijn, maar vanzelfsprekend als zeestenen lijken te zijn opgeraapt. Poëzie die op straat ligt (maar vaker in huis of tuin) of langs de vloedlijn als het zo uitkomt. Maar pas op: wat Adriaan Morriën indertijd over haar debuutbundel opmerkte ("Achter de eenvoud en duidelijkheid gaan dingen schuil die worden aangeduid en gesymboliseerd. Dit spelen met het woord is tegelijk een spel met de lezer, waarin hij door een dichter op een intieme wijze wordt betrokken") gaat ook op voor deze bundel. De dichteres lijkt zich hiervan bewust te zijn als ze in het eerste gedicht een beginselverklaring annex 'leesinstructie' geeft:
Luister
luister
dat wat ik vertel is het schuim
hoe schoon ook en wit en bewegend:
het moet weg
daaronder wordt alles helder
daar schuilt het geheim
en kan ik in mijn diepten zien
dat wil ik
dus
hier heb je mijn handen
handen vol schuim
ik vertel je
ik moet je vertellen
mijn woorden zijn zacht
aan mijn geheim ontstegen
en levend
dus luister
en zuiver mijn zwijgen
Dezelfde dichteres dus, maar in een andere levensfase. Zich bewust van de onvolkomenheden van het leven en die tegelijk aanvaardend:
(....)
de voeten deden het goed
de een zette zich voor de ander
met wisselende zekerheid
maar doelmatig
waar zij neerkwamen boog zich het gras
tedere blaadjes gingen groen bloeden
stengels knakten of braken
bloemen legden zich plat
het was een ramp die zijn gang ging
(....)
het gras staat voor altijd gebogen
het gekwetste blad heeft zich niet meer hersteld
geplette stengels zijn tot matje vervlochten
en bloemen bloeien waar het veilig lijkt:
langszij dus
de weg wijst zich vanzelf
(....)
een bruikbaar litteken
in ruimte en tijd
(uit: 'Niet betreden')
De bundel bestaat uit vijf afdelingen: een persoonlijke geschiedenis met onder andere een aantal terugblikken op een jeugd waarin de Tweede Wereldoorlog een rol van betekenis heeft gespeeld ('Persoonlijk'), het leven met mensen, dieren, dingen ('In en om het huis'), liefdesverzen ('Gedroomde dialogen'), twee gedichten waarin de zee respectievelijk 'gefeminiseerd' en 'gemasculiniseerd' wordt ('De zee v/m') en een aantal gedichten over de dood ('Ingeslapen').
In 'Persoonlijk' is nog sprake van de harde, niet terug te draaien consequenties van doorstaan leed:
(....)
door omstandigheden
altijd geneigd
om naast mezelf te staan
dit ben ik niet
dat was ik niet
mij raakt het niet
mij kunnen ze schoppen en slaan
ik voel er niks van
zelfs als ik meetel
ben ik er niet bij
en toch
moet ik me steeds laten gelden
daarom juist
Maar ook daar al wordt die ervaring uiteindelijk in positieve zin omgebogen:
door omstandigheden
- laat ik zo die oorlog maar noemen -
werd ik genoodzaakt een tuin mee te dragen
een kleine tuin
misschien niet zo'n fraaie
maar vol van geheime plekken
die ik als enige ken
een tuin waar ik de baas ben
en kind gebleven tegelijk
waar ik buig voor mezelf
en voorovergebogen
mijn bloemen zie staan en geniet
(uit: 'Omstandigheden'; eerder in het gedicht is sprake geweest van gedwongen buigen voor de overheerser)
Gaandeweg de bundel wordt het leven geleefd en ten slotte wordt de laatste levensfase niet met angst, maar met hoop tegemoet gezien:
(uit 'Laatste wens')
(....)
zo hoop ik dat ooit
lijf en leden me duidelijk maken
wat mijn brein niet weten wil
ik mag dan denken: Dit is niks meer,
het leven wordt lastig,
ik lijd
maar:
mijn handen willen de poes nog strelen
mijn voeten genieten van verse lakens
en wrijven zich warm aan elkaar
mijn neus door aan een roos te ruiken
roept duizend rozen voor me op
ik zie ze ontluiken
oh zuiverste schoonheid
en dankzij de muziek die ik altijd al mooi vond
houden mijn oren me bij de les
een stem zingt mee binnenin me
het is mijn kinderstem
Een boeiende, aardse bundel van een zeer volwassen kind.
|
Zeestenen
Mischa de Vreede
De Prom, Baarn 2001
ISBN 90 6801 756 X
|
Edith de Gilde
|
|
|
<>
|
Nieuws |
...................................... |
| |
De poëtische ziel van Bin Laden
In het begin van de jaren '90 probeerde Osama Bin Laden de wereld te veroveren met zijn verzen. Of hij een negatieve reactie gekregen heeft van zijn uitgever weten we niet. In ieder geval heeft hij zich op andere bezigheden toegelegd. Oordeel zelf of zijn poëzie de moeite is op http://www.battl.nl.
"Aan het einde van de Overtoom"
Theater de Cameleon heeft in samenwerking met Aja Waalwijk en Bart Brey zeventien dichters op cd gezet. Dinsdag 11 december vindt de presentatie van de CD plaats. Tijdens deze avond zullen de dichters een toelichting op hun werk geven.
Aanvang: 20.00 uur
Entree: gratis
Locatie: Theater de Cameleon, 3e Kostverlorenkade 35, Amsterdam
Tel.: 020 489 46 56
E-mail:
Wintertuinfestival 2001
Echte poëzieliefhebbers hoeven er niet meer aan herinnerd te worden: vrijdag 16 november ging het "Wintertuinfestival 2001" van start. Alle informatie vindt u op http://www.wintertuin.nl.
Lopend Licht
Zaterdag 24 november organiseert de Groene Waterman, Wolstraat 7, Antwerpen een poëtische namiddag. In de cultuurkelder is dan te gast Mark Van Tongele, van wie onlangs de bundel "Lopend licht" verscheen.
Aanvang: 16.00 uur
Entree: 100 Bef
Info: 03 232 93 94
Url: http://www.groenewaterman.be
Reve-dagen
Sinds Reve de Prijs der Nederlandse Letteren 2001 in ontvangst mag nemen, is de schrijver nog niet uit het nieuws verdwenen. In samenwerking met de Jan Campertstichting organiseert het Letterkundig Museum in het kader van de grote overzichtstentoonstelling op 14, 15 en 16 december de "Grote Reve- dagen".
Kaarten kosten 145 NLG voor alle drie de dagen, of afzonderlijk voor vrijdag 75 NLG, zaterdag 45 NLG en zondag 45 NLG.
Reserveren is verplicht en kan op nummer 070 333 96 66
http://www.letmus.nl
Twee voor taal
Zondag 25 november presenteren Boekencafé Restaurant Schrijvers en Stichting Plankenkoorts Literair de literaire show "Twee voor Taal", een wervelende programma waarin literatuur centraal staat. Speciale gast die middag is Magnus Weller.
Locatie: Boekencafé Restaurant Schrijvers, Dommelstraat 24, Eindhoven
Aanvang: 14.00 uur
Entree: gratis
E-mail:
Tel: 040 244 69 91
Het nieuws wordt samengesteld door Yves Joris
|
|
|
Artikelen
Op de site van Meander staat een ruime selectie uit de artikelen over literaire onderwerpen die de afgelopen jaren in Meander zijn gepubliceerd.
Leve de poëzie ! - Gerard Beentjes * Een Indische bladzijde - Alfred Birney * De lessen van Couperus Hoe Couperus bijna ongemerkt een schrijver beïnvloedde - Alfred Birney * Haiku - Jan Bontje * Antoine de Saint-Exupéry - Jan Bontje * Hier mijn Gorter - Jan Bontje * Het schrijven van een oratorium - Marijke de Bruijne * Dichtung & Wahrheit - Rutger H. Cornets de Groot * Definitie's definitie - Rutger Cornets de Groot * Schrijfgroepen: waarom en hoe? - Edith de Gilde * DRUKsel [2001] - Geert Goeman * Koen Peeters, Robert Marchand en hun relatie tot K. - Geert Goeman * Pol Hoste: "Nederlands zijn een vreemde talen" - Geert Goeman * Fabrieksstad Aalst - Geert Goeman * J.M.H. Berckmans - Geert Goeman * Ik begrijp er geen barst van, maar ik vind het prachtig - Hans Hamburger * Clem Schouwenaars: miskend poëet - Hans Hamburger * Meer dichterlijk vrijheid met een pseudoniem - Hans Hamburger * Parlando-poëzie. De kracht van spreektaal. - Hans Hamburger * Auteursrechten en bescherming van auteursrechten - Jeannine Janssens * Light verse - Jeannine Janssens * De Geesten Spreken - Jeannine Janssens * Roger Wastijn - Jeannine Janssens * The blue poet - Arjen J. Kloppenburg * De jeugdliteratuur in Vlaanderen: in de zevende hemel ... - Geert de Kockere * De ondraaglijke lichtheid van het bestaan in de moderne maatschappij - Caro Lankwaarden * De wording van een gedicht - Matthias Mas * Lezen is leuk - Arthur Rooke * Milieuverveling en de geëngageerde dichter - Henk Ruijsch * Vergeten Poëten - Henk Ruijsch * "Lank lewe die poëet!" - Alfred Schaffer * Haikots - Martin Schoemaker * Dante - Vincent Scholze * Indiaanse Poëzie - Vincent Scholze * Leo Vroman, Wetenschap en Poëzie - Vincent Scholze * Chinese poëzie - Vincent Scholze * William Blake - Vincent Scholze * De troost van een vergelijking - Sophie van Schouwen * Jotie T'Hooft de uitersten van een Vlaamse poète maudit ? - Betje Vangheluwe * etc.
|
advertentie
tijdschrift
SCHRIJVEN
tussen fascinatie en publicatie |
|
Op vakantie?
Nu een spoedcursus reisverhaal schrijven.
Klik hier voor meer informatie. |
|
|
<>
|
Artikel |
.................................................. |
| |
VISIONAIRE DICHTERS (3): RUMI
Door Vincent Scholze
INLEIDING
Het Soefisme vertegenwoordigt binnen de Islamitische traditie de mystieke richting van de Islam. Het Soefisme stelt zich tot doel het geloof te versterken en zelfs te overstijgen door middel van een uit de directe kennis van God voortvloeiende liefde en zekerheid. De weg van deze eeuwenoude mystieke richting kent een schat aan cultuur van buitengewone schoonheid, die nog altijd voortleeft. De symboliek spreekt tot het hart en de geest niet alleen in allerlei verhandelingen, maar vooral in de literatuur (met name in de poëzie), in de muziek en in de beeldende kunst. Wie zich in het Soefisme verdiept, zal al snel op de naam van de Perzische dichter Mevlana Djelal al-din Rumi stuiten. Rumi is de stichter van één van de bekendste Soefi-orden, de Mevlevi-orde genaamd.
Mevlana Djelal al-din Rumi werd geboren op 30 september 1207 te Balkh in het huidige Afghanistan, dat toen een onderdeel van het Perzische rijk was. Ook toen waren de tijden onrustig, want de legers van Djengis Khan trokken hun vernietigend spoor door het Perzische rijk. Maar in deze donkere tijden kwam de Perzische dichtkunst tot grote bloei. Op de vlucht voor het moordende Mongoolse leger vestigde Rumi zich na omzwervingen in Konya, in het Anatolië van het huidige Turkije. Rumi, inmiddels bekwaam in de religieuze wetenschappen, volgde in 1231 zijn vader op als professor. Kort daarna werd hij geïntroduceerd in de mystiek door een oud-leerling van zijn vader. Na een tijd geleefd te hebben onder de zware lasten van het ascetisme, veranderde zijn leven volledig toen hij in 1243 Shams Tabriz ontmoette. Het verhaal gaat dat Rumi zijn leraar Shams Tabriz tegenkwam bij een waterput. Shams gooide Rumi's boeken in de put en stelde hem voor de keuze: de boeken terug of verlichting. Rumi liet de boeken in de put - wat hem, omdat de boekdrukkunst was nog niet uitgevonden, een fortuin kostte - en wijdde zich aan de studie van de mystiek. Waar of niet, het verhaal stelt de kennis van het hoofd duidelijk tegenover de kennis van het hart. In Rumi's eigen woorden: "Vroeger zocht ik kopers voor mijn woorden, kon nu iemand me maar wegkopen van woorden."
Op een gegeven moment moest Shams Konya verlaten, maar hij kwam weer terug om nog enige maanden bij Rumi te blijven. In december 1248 verdween Shams voorgoed: hij werd vermoord door zijn vijanden. Door de eerste scheiding van zijn leraar en grote voorbeeld ontplooide Rumi zich als een dichter die verlangde naar zijn verloren vriend. De tweede scheiding van Shams was voor Rumi een diepe schok en transformeerde zijn hele wezen volledig in poëzie en muziek, zodat hij zijn dagen doorbracht in een rondtollende dans, verzen vol van liefde en verlangen reciterend. Uiteindelijk realiseerde Rumi de volle spirituele eenwording met zijn overleden vriend: hij vond hem in zichzelf.
Na het overlijden van Shams keerde Rumi zich tot een andere geliefde mysticus die al een lange tijd tot de kring van zijn meest intieme vrienden behoorde: de ongeletterde goudsmid Salahuddin Zarkub, bij wiens stilte en spiegelende reinheid van het hart Rumi spirituele vrede vond na de verrukking van liefde en verlangen. Uiteindelijk keerde Rumi terug naar het wereldse leven: zijn jongste vriend en discipel, Husamuddin Chelebi, vroeg hem nadrukkelijk een gedicht te schrijven voor zijn volgelingen opdat zij niet langer alleen afhankelijk waren van de didactische gedichten van Sanai en Attar die de kunst van mystiek-didactische poëzie in de Perzische taal hadden geïntroduceerd. Zodoende ontstond Rumi's hoofdwerk "Mathnavi".
Op 17 december 1273 blies Rumi te midden van zijn vrienden zijn laatste adem uit: niet alleen Moslims uit Konya - van hoge regeringsambtenaren tot simpele werklieden en verkopers - maar ook de Christelijke geestelijkheid en de Joden uit de streek bewonderden hem en hadden hem lief. Rumi's graftombe staat nog steeds in Konya en is tot op heden een bedevaartsoord voor velen binnen en buiten de Islam. Na Rumi's dood organiseerde zijn oudste zoon, Sultan Veled, zijn volgelingen in een ware mystieke broederschap, de Mevlevi-orde, en werden Rumi's rituelen in vaste vormen gearrangeerd die bewaard zijn gebleven als het ritueel van de "Dansende Derwisjen". Nu nog leeft Rumi voort in de Mevlevi-orde der dansende derwisjen: een stroming binnen het Soefisme die extase zoekt, gevoed door muziek, zang, dans en poëzie.
POËZIE
De invloed van Rumi's poëzie kan haast niet overschat worden, dat is duidelijk te zien in de literatuur van Iran, Turkije en (Islamitisch) India. Het hoofdwerk van Rumi is zijn zes boeken beslaande "Mathnavi" waaraan hij in 1257 begon te schrijven. Het begin van het tweede deel is gedateerd rond 1262 en Rumi bleef dicteren tot aan zijn dood. Hij slaagde er echter niet meer in het laatste gedicht van het zesde deel af te maken. In het Midden-Oosten wordt de "Mathnavi" ook wel "de kleine Koran" genoemd en lang gold het als leidraad naast de moeilijke Koran. Dit neemt niet weg dat Rumi's werk soms lastig te lezen is, want de zijwegen die hij zo graag inslaat, worden ook weleens tot hoofdwegen die niet naar het oorspronkelijke onderwerp terugvoeren. Zelf zegt hij in de "Mathnavi": "Denk je dit boek te kunnen begrijpen zonder er veel aandacht aan te besteden? Het lijkt een verzameling verhalen, maar dat is de oppervlakte en niet de kern." Het volgende gedicht is een eenvoudige illustratie:
Iemand ging naar de deur van de Beminde
en klopte aan.
Een stem vroeg: "Wie is daar?"
Hij antwoordde: "Ik."
De stem zei:"Er is geen plaats voor Mij en U."
De deur werd gesloten.
Na een jaar van eenzaamheid en gemis
keerde hij terug en klopte aan.
Een stem van binnen vroeg:"Wie is daar?"
De man zei: "U."
De deur ging voor hem open.
In het Soefisme is het principe van het aardse voorbijgaan bekend als 'sterven voor je doodgaat'. Het sterven komt soms letterlijk in Rumi's poëzie naar voren, zoals in dit gedicht:
Gaarne zou ik je kussen
De prijs van kussen is je leven
Nu loopt mijn liefde mijn leven tegemoet
en schreeuwt het uit:
Wat een koopje, laten we het doen!
Soms liggen Rumi's woorden als een sluier over het principe heen of werkt onze eigen interpretatie versluierend. Bij het lezen van deze bekende woorden uit de 'Mathnavi' over de verschillende stadia der evolutie is men bijvoorbeeld al te snel geneigd om aan reïncarnatie te denken:
Ik stierf als mineraal en werd een plant.
Ik stierf als plant en werd een dier.
Ik stierf ook als plant om mens te worden.
Waarom zou ik bang zijn voor de dood,
als ik er nooit iets door verloor,
doch enkel erdoor won?
Mijn volgende stap zal zijn
dat ik mij verhef
naar de staat van engel.
Ook als engel zal ik sterven,
om te ontwaken in een staat
die alle bevatting te boven gaat.
Rumi's wetenschap is de wetenschap van de Islam en daarin past geen reïncarnatie. Beter is het bovenstaande regels te lezen als ontwikkelingsstadia om te beseffen hoeveel tijd wij verslapen en hoezeer wij ons laten leiden door onze (dierlijke) driften.
Rumi was een dichter die schreef om zijn mystieke ervaringen over te dragen en te uiten. Mystiek is nooit volledig uit te drukken in woorden; voor de immense gevoelens die het verstand overstijgen, schieten woorden eenvoudigweg te kort. Maar poëzie kan in het pogen het onzegbare te verwoorden ook een soort magie zijn. Dikwijls zijn gedichten niet volledig met het verstand te doorgronden, maar ze kunnen ons hart wel diep raken. Voor Rumi was poëzie in ieder geval de meest geschikte vorm om zijn visionaire kennis over te brengen, zoals te lezen is in zijn gedicht "Kunst":
In uw licht leer ik hoe te minnen.
In uw schoonheid hoe te dichten.
U danst binnenin mijn hart,
waar niemand u kan zien.
Maar soms vang ik een glimp op.
Uit die glimp ontstaat mijn kunst.
Uit het volgende gedicht valt af te lezen dat Rumi als het ware uit pure noodzaak gedichten schreef. Uiteindelijk was hij dan ook begonnen met dichten na zijn scheiding met Shams om zijn gevoelens van verlangen te uiten. Zijn innerlijk weten dwong hem als het ware te dichten.
"Vragen"
De hele dag kan ik aan niets anders denken,
elke nacht vraag ik mezelf af:
waar kom ik vandaan
en wat moet ik doen?
Ik zou het echt niet weten.
Mijn ziel komt van een andere wereld,
dat weet ik zeker.
Even zeker als ik voel,
Dat ik daar ook eindigen zal.
Ik werd dronken in de
een of andere kroeg,
maar als ik weer ben teruggekeerd,
zal ik helemaal nuchter zijn.
Ondertussen ben ik als een vogel
van verre oorden,
gekooid in den vreemde.
De dag breekt aan dat ik uitvlieg,
maar met wiens oren hoor ik mijn eigen stem?
Wie spreekt met mijn mond?
Wie ziet met mijn ogen?
Wat is de ziel?
Het zijn vragen die blijven komen.
Zelfs de schim van een antwoord
zou me al verlossen
uit deze kerker vol dronkaards.
Ik kwam hier niet uit vrije wil;
zomaar weggaan lukt me niet.
Degene die me hier heeft gebracht,
zal me ook thuis moeten brengen.
Deze gedichten.
Nooit weet ik wat ik ga zeggen.
Een schema of plan heb ik niet
en als ik ze niet voordraag,
kan ik heel stil worden
en nauwelijks mijn mond open doen.
LINKS
http://www.indranet.com/potpourri/poetry/rumi/rumi.html
http://hcgl1.eng.ohio-state.edu/~hoz/sufism/mevlana.html
http://www.armory.com/~thrace/sufi/
http://people.a2000.nl/melfers/MEVLANA.HTM
http://www.rumi.net/
http://www.zbnet.com/rumi/
REFERENTIES
M. Hofstede (vert.), "Soefisme De alchemie van het hart", Bronnen der filosofie, Uitgeverij Elmar bv, Rijswijk, 1994.
M.D. Rumi (red. en vert. W. van der Zwan), "Gedichten", Uitgeverij Ankh-Hermes bv, Deventer, 1998.
Prof. A. Schimmel, "Rumi A biographic sketch", in: "The Wirling Derwishes A commemoration", International Rumi Committee (U.K.), Londen, 1974, z.p.
Vincent Scholze
|
|
|
<>
|
Site |
.................................................. |
| |
Al de vorige afleveringen van Meander op Zondag (MoZ) zijn terug te vinden op onze site:
Alle MoZ's vanaf nummer 109 * Alle MoZ's t/m nummer 108 * Alle woensdagedities * Overige uitgaven
In het archief vindt u de weg naar alles wat in de afgelopen jaren op de site van Meander is gepubliceerd.
Verder op de site: gedichten * verhaal * artikelen * recensies * poëziekaarten * klassiekers * hedendaagse dichters * links |
|
|
<
|
Colofon |
.................................................. |
| |
Redactie
Adelheid Bekaert, Sati Dielemans, Edith de Gilde, Milla van der Have, Yves Joris, Gerard Kool, Joop Leibbrand, Else Marlies Schaftenaar, Vincent Scholze, Marnix Speybroeck, Rob de Vos, Elly Woltjes.
Vrijwillige bijdragen voor Meander zijn vanuit Nederland welkom op Postbank giro 8941864 t.n.v. G.C. Kool te Delft.
Voor bijdragen vanuit België: Rekening 402.2004409.95 ten name van Meander.
Vermeld 'donatie Meander' en uw e-mailadres.
Vragen over Meander? Stuur een
Verdere verspreiding van de in deze uitgave opgenomen teksten is alleen toegestaan met voorafgaande en uitdrukkelijke toestemming van de auteur(s) |
|
Kopij is welkom bij Meander. Zie:
http://meander.italics.net/kopij/
Abonneren: stuur een bericht aan met als inhoud: subscribe meander-l
(het laatste teken is de letter 'l' van lijst)
Opzeggen: stuur een bericht aan met als inhoud: unsubscribe meander-l
(het laatste teken is de letter 'l' van lijst)
Verstuur het bericht vanaf het e-mailadres waarop u de krant ontvangt. Als u van de listserver bericht krijgt dat u niet in de lijst voorkomt ontvangt u de krant op een andere e-mailadres dan waarvanaf u probeerde op te zeggen.
Adres wijzigen: zeg op vanaf uw oude adres en neem een abonnement vanaf uw nieuwe adres. |
|
|