/ literair e-zine, sinds 1995
Home  DichtersDe DichterWereldpo√ęzieRecensiesInterviewsWedstrijdColofonBundelE-zineEerderKlassiekers

Meandermagazine per e-mail



Neem een abonnement op ons gratis e-zine per e-mail. Meer dan 5000 abonnees.

Zie: ezine.meandermagazine.net

(advertenties)







In de 190e aflevering van de Klassiekers een bespreking van Kwallen van Frans Kuipers
lees de Klassieker

Meander maakt gebruik van Wordpress 2.8 * Thema Meander versie 1.64 door Rob de Vos.
Verdere verspreiding van de op deze site opgenomen teksten is alleen toegestaan met voorafgaande en uitdrukkelijke toestemming van de auteur(s).
Gedichten
> lees het bijbehorende interview

Kakofonie

Leg toch even, als je durft, je oor te luisteren
bij deze kakofonie van miljoenen door elkaar
heenschreeuwende moleculen, overal en uit
alle tijden lukraak vandaan gegeten, gedronken,

geademd. En ondertussen alweer bezig met
afscheid te nemen op weg naar een ander
lichaam, een riool, een boomblad, een rivier.
Vertel mij hoe het kan dat zich in deze chaos

een kern, een zwaartepunt bevindt waarrond
alles wentelt, wemelt als een sterrenstelsel.
Dat door anderen wordt herkend. En hoe elk
van ons dit zootje ongeregeld hardnekkig en

met bedrieglijke kalmte bij elkander houdt.



Openbaring

Niets ooit zo fel en blauw
en adembenemend als hij
in paniek net voor mijn voeten

uit de oever schiet rakelings
over water scheert en louter
door zijn voorbijgaan

alle kleur uit het landschap
wegzuigt, de wereld gedurende
één lange seconde in zwart

en wit achterlaat. Wie dit
heeft gezien weet voortaan
dat openbaringen bestaan.



Kairouan (1914)

Zoekende was je al lang maar in de woestijn
in de bloedhete zon voor de poorten van
Kairuan gebeurde het, dat je verbeten bezig
aan aquarel 1914 216, precies zoals Saulus

die door de bliksem werd getroffen, door zoiets
efemeers als louter kleur van je sokken werd
geblazen waarna je nooit meer dezelfde want
ze had je te pakken: “Ik en de kleur zijn één.

Ik ben schilder.” Zo wordt men dus geroepen,
bij dag of bij nacht, één enkele maal, mag men
niet aarzelen, moet men zijn op die ene plek in de
wereld waar het leven als een vuurpijl ontbrandt.


Uit: Man in het landschap




> lees het bijbehorende interview

Auteur: Marc Tritsmans
Gepubliceerd op 28 november 2008 in de rubriek Dichters Gedichten | | Stuur een reactie aan Marc Tritsmans | pdf-bestand