/ literair e-zine, sinds 1995
Home  DichtersDe DichterWereldpo√ęzieRecensiesInterviewsWedstrijdColofonBundelE-zineEerderKlassiekers

Meandermagazine per e-mail



Neem een abonnement op ons gratis e-zine per e-mail. Meer dan 5000 abonnees.

Zie: ezine.meandermagazine.net

(advertenties)







In de 190e aflevering van de Klassiekers een bespreking van Kwallen van Frans Kuipers
lees de Klassieker

Meander maakt gebruik van Wordpress 2.8 * Thema Meander versie 1.64 door Rob de Vos.
Verdere verspreiding van de op deze site opgenomen teksten is alleen toegestaan met voorafgaande en uitdrukkelijke toestemming van de auteur(s).
Gedichten
> lees het bijbehorende interview

In het water kijken

In een heldere vijver in Transsylvanië
aan de voet van een Draculaburcht
zag ik een salamander uit de diepte

omhoogkomen, majesteitelijk traag,
een bel lucht happen en met een nonchalante
beweging weer naar de bodem zakken.

Dinosaurus en ruimtewandelaar tegelijk:
een mens in een salamanderpak verlaat
het zonnestelsel omdat de centrale ster sterft.

Reiziger tussen wier, torren, sterrennevels,
spiegeling van de Draculaburcht.
Steeds beter besef je dat wat je ziet

niet de waterwereld hier beneden is of
het ijle heelal boven, maar de toekomst
van wie zich daartussen bevindt.




Historie van de zuurstof


Vermoedelijk snuif je nu een zuurstofmolecuul op
die ook door de longen van Napoleon ging
tijdens de slag bij Waterloo.

Vrijwel zeker inhaleer je lucht die door de Führer
is uitgeademd in de bunker, Berlijn 1945.
Geharnaste statistici hebben dit uitgerekend.

Bepaalde leiders laten zich niet wegblazen,
al is de bunker verdonkeremaand
en de halfverbrande Hitler, op een kaakbeen na,

bij Moskou begraven. Zodat hij toch zijn doel bereikte.
Wordt de wereld er intussen mooier op? Beter?
Hoe harder we de steen vooruitduwen,

des te verder rolt hij steeds opzij.
Trots betreden we een nieuw tijdperk
maar ademen tweedehands lucht.




Wolventeldag

Vanuit Apennijnen en Karpaten naderen ze,
met fluwelen stap. Gezwind. De grens al gepasseerd.
Schutkleur aangepast aan bankgebouwen

en spiegelende kantoorcomplexen.
Zoals jij je vaste route volgt, volgen zij jou
behalve als je je omdraait. Uitgerekend

nu je net verlost bent van landarbeid,
zweet des aanschijns en pijnlijk bevallen
- een virtueel leven voor je -

valt de oproep voor de wolventeldag op de deurmat:
Ga naar buiten, breng de hand aan de mond en huil…
Registreer de reacties op het formulier.

Geen antwoord vanachter de uitvalswegen?
Ga door. Schaam je niet.
Iemand moet zich als eerste blootgeven.


Uit: Wolventeldag, 2008, Uitgeverij Atlas


> lees het bijbehorende interview

Auteur: Rouke van der Hoek
Gepubliceerd op 21 februari 2009 in de rubriek Dichters Gedichten | | Stuur een reactie aan Rouke van der Hoek | pdf-bestand