/ literair e-zine, sinds 1995
Home  DichtersDe DichterWereldpo√ęzieRecensiesInterviewsWedstrijdColofonBundelE-zineEerderKlassiekers

Meandermagazine per e-mail



Neem een abonnement op ons gratis e-zine per e-mail. Meer dan 5000 abonnees.

Zie: ezine.meandermagazine.net

(advertenties)







In de 190e aflevering van de Klassiekers een bespreking van Kwallen van Frans Kuipers
lees de Klassieker

Meander maakt gebruik van Wordpress 2.8 * Thema Meander versie 1.64 door Rob de Vos.
Verdere verspreiding van de op deze site opgenomen teksten is alleen toegestaan met voorafgaande en uitdrukkelijke toestemming van de auteur(s).
Gedichten
> lees het bijbehorende interview

Als het regent op zondag
regent het bij ons anders dan bij anderen
de lucht is droger en de kat laat zich niet aaien

Vroeger hadden we een kijkgat in de schutting
daarachter gebeurde het

Vanuit de achtertuin zie je waar de vaat zich opstapelt
wat de afstand is tussen geliefden
als ze elkaar net niet raken

Intimiteit is erachter komen dat je met iemand
naar hetzelfde punt staart
zoals naar mijn ouders
die voor de zoveelste keer de muren witten




Oogsten

De tijd gaat sneller als je af en toe een plant verschuift
in de winter heb ik beweegredenen nodig
niets is hier voorbestemd
maar alles gaat geleidelijk

dit ben ik in het oudst van de nacht
en ik waarschuw je alvast, ik word vaak verliefd

ik herken je voordat je jezelf herkent
(je past goed bij mijn behang)
er zijn huizen waarin je beter gedijt

we roken gaten in het bankstel
als je er nog bent als ik me omdraai

dan ga je niet meer weg




Wie neemt het licht mee

1

In de winter zitten Finnen onder een spaarlamp
zo zijn generaties grootgebracht
ze groeiden niet als kool maar kregen wel een dikke huid
in elke badkamerkast ligt een wapen tegen duisternis
(de apotheker is coulant)


2

Kinderen stelen bonbons met alcohol uit de boom
de kerstman is laat dit jaar, zijn adem ruikt
naar sterk schoonmaakmiddel
hij geeft zijn rendier de schuld
terwijl buiten dagen
dunner worden
tak voor
tak


3

De kerstman houdt graag dingen voor zichzelf
vroeger was de wereld zo groot dat het soms weken
duurde voordat hij iemand zag

Als het licht zich eindelijk door de lucht drukt
ziet hij mensen uit de sneeuw komen
als verzopen standbeelden
slaan elkaar met takken, huilen op elkaars rug


> lees het bijbehorende interview

Auteur: Kira Wuck
Gepubliceerd op 30 september 2012 in de rubriek Dichters Gedichten | | Stuur een reactie aan Kira Wuck | pdf-bestand