/ literair e-zine, sinds 1995
Home  DichtersDe DichterWereldpoëzieRecensiesInterviewsWedstrijdColofonBundelE-zineEerderKlassiekers

Meandermagazine per e-mail



Neem een abonnement op ons gratis e-zine per e-mail. Meer dan 5000 abonnees.

Zie: ezine.meandermagazine.net

(advertenties)







In de 190e aflevering van de Klassiekers een bespreking van Kwallen van Frans Kuipers
lees de Klassieker

Meander maakt gebruik van Wordpress 2.8 * Thema Meander versie 1.64 door Rob de Vos.
Verdere verspreiding van de op deze site opgenomen teksten is alleen toegestaan met voorafgaande en uitdrukkelijke toestemming van de auteur(s).
Interview met Nathalie van Meurs
Poëzie als vlekken op een schilderij
> lees de bijbehorende gedichten

Dichteres Nathalie Van Meurs vertelt over Gerrit Kouwenaar, Kanye West en de wereld die verborgen ligt in goede poëzie.

Nathalie van Meurs‘Ik moet even mijn bril opzetten,’ zegt Nathalie als ik haar wijs op de schilderijen aan de muur van het café. ‘Ik zie maar veertig procent anders, wist je dat?’ Er gaat een halve wereld verborgen aan Nathalie Van Meurs (28), die alleen met behulp van een bril duidelijk wordt, zoals ook poëzie een wereld kan openen voor een lezer.

‘Als ik woorden als deze lees van Gerrit Kouwenaar, mijn favoriete dichter,’ zegt ze bevlogen, ‘dan voel ik het in mijn maag. Even is er een scheiding tussen deze wereld en de wereld waarin je meegenomen wordt door een gedicht. Misschien is dat wel de belangrijkste functie van literatuur: het creëren van een andere wereld. Het laat je dingen voelen die je anders niet voelt, dingen zien die je anders niet ziet. Dit wil ik zelf ook bereiken met mijn schrijven. Al kan ik als maker niet bepalen in hoeverre mijn gedichten iemand meenemen naar een andere wereld. Mijn wereld, de wereld die ik probeer te creëren met mijn gedichten, is anders dan de wereld van de lezer.’’

De student Taal en Cultuurstudies – hoofdrichting: moderne letterkunde –  is na winst in de voorrondes van Festina Lente, Podiumvlees Tilburg en de Leiden Poetry Slam een graag geziene slammer in het dichtwereldje. ‘Een slam is confronterend,’ zegt ze. ‘Ik wil altijd de beste zijn. Ik bedacht me een jaar geleden: je bent 27, je moet iets doen! Ik wilde al zo lang schrijven, meedoen aan Poetry Slams was mijn ingang in het wereldje. Ik wilde iets maken, iets creëren; iets waar mensen naar luisteren en vervolgens een mening over hebben, iets waar ze vragen over stellen.’

We zitten in café Dwaze Zaken in Amsterdam op een vrijdagmiddag en Van Meurs houdt van poëzie zoals Kanye West van hiphop houdt, als Jackson Pollock houdt van vlekken op een schilderij. ‘Dichters scheppen met een paar woorden een hele wereld,’ heeft ze even daarvoor gezegd. Een half uur later vergelijkt ze Kouwenaar met de muziek van Kanye West en Bon Iver, de schilderijen van Jackson Pollock en de film Eternal Sunshine of the Spotless Mind. ‘Allemaal poëzie. Allemaal kunst. ‘Wat maakt iets poëzie? Gelaagdheid. Zie de verwijzingen naar kunst, cultuur en geschiedenis van Kanye West. Kunst moet controversieel zijn, tegen regels ingaan, grenzen verleggen. Zo helpt het om de wereld ruimer te maken.’

De vraag hierna is: hoe? ‘Discipline. Inspiratie. Ik heb een boekje waarin ik alles opschrijf wat me opvalt. Het zijn flarden van gedichten. Als ik ga zitten om een gedicht te schrijven, dan werk ik altijd vanuit dat boekje. Vervolgens herschrijf ik heel veel. Je moet het schrijven ook leren. Als je nooit feedback krijgt, dan weet je niet hoe het beter kan. Literatuur, poëzie; het gaat over bewustwording, over verdichting. Natuurlijk kun je een vlaag van inspiratie hebben en in een keer tien pagina’s schrijven die briljant zijn, maar mij gebeurt dat nooit. De kern is dat ik gewoon iets wil maken wat goed is. Als ik iets schrijf wat goed ontvangen wordt, betekent het dat ik iets doe wat goed bij me past. Alleen een goed gevoel hebben is niet genoeg, tijdens optreden krijg ik meer. Al moet je niet denken dat ik continu op zoek ben naar bevestiging.’

Als je Van Meurs kent, ken je haar waarschijnlijk van een Poetry Slam. ‘In maart won ik de voorronde bij Festina en daarna een paar andere dingen. Ik word opeens gevraagd en het gaat heel snel. Het is mooi, want ik wil dit al lang, en nu het ineens lukt, ben ik me ervan bewust dat het ook opeens over kan zijn. Het is over als ik me niet blijf ontwikkelen en aan het eind van mijn kunnen raak. Nu is dat nog niet, ik heb nog niet genoeg feedback en niet genoeg tijd gehad. Ik ben er zelf nog niet klaar mee. Ik wil iets maken en daar mijn geld mee verdienen.’


> lees de bijbehorende gedichten

Auteur: Luuk Imhann
Gepubliceerd op 14 september 2014 in de rubriek Dichters | | Stuur een reactie aan Luuk Imhann | pdf-bestand