Gedichten

lichaam

ik wil jouw lichaam leeghalen en
vullen met alles wat ik maar wil

je navel
lijkt op een handig beginstukje
om een mandarijn te schillen
dat je er alleen maar je duim onder hoeft te zetten
en de schil bijna al in zijn geheel met je mee beweegt

maar nee, dat is fantasie
ik leg je op de grond
armen en benen gespreid
dan begin ik met een mes
van boven naar beneden
dan je armen
dan je benen
eigenlijk precies zoals een kind een poppetje tekent

dan haal ik alles wat ik ooit lief heb gehad uit je
niet dat ik een bepaalde connectie voelde met
bijvoorbeeld je lever maar het hield jou in leven

als ik het laatste beetje snot
uit je neus heb geschraapt
raap ik je op en kus ik de plek
waar jouw lippen ooit zaten

ik vraag me af of mensen het raar vinden
of mensen het raar vinden
dat ik je hart er ook uit heb gehaald
alsof je ziel daar voor altijd in blijft zitten

nee

ik zal je lichaam vullen met
tunneltjes en gangetjes
dat als ik even verdwalen wil
ik alleen maar in je hoef te stappen

ik zal je boeken in je bewaren
of nee, enkel de bladzijden
die jij honderd keer gelezen hebt

ik zal je lichaam vullen met alle
spullen waar jij naar gekeken hebt
aan gedacht of op gewacht hebt
die jij aangeraakt, geproefd,
gespoeld, gespuugd, gehoord,
geroken, gesnoven

ik wil jouw lichaam leeghalen en
vullen met alles wat ik maar wil en
hopen dat er niemand is
die me ooit zal geloven

let op
hier volgt een waarschuwing
dit gedicht kan geweld en grof taalgebruik bevatten

laten we het dit keer vooral niet hebben
over tijdloze dingen
zoals oorlogen die voorbij vliegen
als vleugels die olie dragen

maar laten we het even hebben over mij
zodra ik geboren werd, begon ik
met doodgaan

mijn ingewanden schimmelden als kaas
en mijn huid trok alles glad want het gaat
om de buitenkant

ik ga om de buitenkant

dus smeer ik graag mijn ogen zwart
lippen rood en longen grijs, want
organen gaan niet over leven geven
maar over leven rekken en uittrekken

ik ben werkelijk de meest verrotte mens die je ooit
niet bent tegengekomen
kom mij maar liever niet tegen

let op
hier volgt een waarschuwing

ik ben niet geschikt voor alle leeftijden
en zeer verantwoordelijk voor alle mogelijke gevolgen

naam

vannacht heb je
mijn naam gestolen
naast me, in bed

je hebt er kaartjes
en een zwarte stift 
voor in de plek gelegd

mijn adem heb je laten liggen
mijn gezicht niet aangeraakt
maar mijn handen heb je
zo zacht laten bloeden dat
ik er niet van wakker worden zou

je hebt mijn naam gestolen
’t was mijn waardevolste bezit
nu lig ik naakt op de vloer
namen op mijn muur te schrijven

Gedichten

Jelmer van Lenteren (1987)
Winnaar jaarfinale van de U-slam in Utrecht

DINGEN DIE JE KUNT LEREN VAN EEN KOFFIECAFÉ:

Buiten is het koud maar binnen weer te heet. Hipsterness
gaat aan zichzelf tenonder. Werken aan een hoge tafel is kut,
bovendien is naar voren hangen om je poëzie te lezen slecht
voor het blijven staan van je kruk. Koffie wordt heter geschonken
dan noodzakelijk maar koelt sneller af dan je wilt. Vrouwen van zestig
willen tatoeages. Moeders van schreeuwende koters lachen hun kind
de verdoemenis in. Koffiecafépersoneelmeisjes zijn lief.

Max Greyson (1988)
Winnaar Poetry Slam Maastricht

Uitgelekt

wat had je in gedachten voor mij

waarom word ik je opgelegd
brak je mijn botten voor het plezier

met je sobere glimlach
je verborgen agenda
je warme rug

ik ben afhankelijk
omdat wij vergankelijk zijn

ik heb iets in gedachten voor jou

je haar afknippen
je blinddoeken en leugens inspreken
mijn initialen in je schaambeen krassen

laat maar

ik lek wel uit
op papier, kom hier
zodat ik je kus

Jonathan Griffioen (1987)
Tweede bij de Festina Lente Poëzieslag

Mijn gezicht zit vol gaten van kleine kogels
door een klein wapen (van enige afstand) afgevuurd.

Ze vormen een patroon van letters
zoals in de schriften die ik op zolder tegenkwam

en voor de spiegel naast mijn wangen hield.
In de stad zit een museum waar ze je betalen

om urenlang in een expositiezaal op je buik te liggen
in kleine groepen, blauw, naakt en vol spierverslappers.

Het publiek heeft objecten meegekregen,
ze mogen van ons een persoonlijk canvas maken.

Door het wielvormige bovenraam schijnt de zon
in mijn ogen en alles onder mijn kin jeukt of gloeit op.

Ik hoor achter mij iemand zeggen dat het net linoleum lijkt,
hij zuigt het laatste beetje frisdrank door een rietje op.
Ik heb de neiging om het geluid met ontstoken longen te vergelijken

of nee, het ceremoniële leeglopen van het oude zwembad,
waar we feesten hielden met fusten en gebroken neuzen,

bang voor wat er zonder mij gebeurt,
voor wat ik morgen van zolder op mijn rug terugvind.

Nathalie van Meurs (1986)
Winnaar jaarfinale van Podiumvlees in Tilburg

een man die spijkers sloeg
in hutten van hooi
paarden die dravend
land omploegden

gras tussen treinrails en
een meisje met een tas
het gaf niet

de achterbank van jouw auto
waar we aten en sliepen
en sloten tijdelijk
tot we weer iets nodig hadden

alles stil, waar we stonden
minder rauw, als vlees
in namiddagzon

Sannemaj Betten (1995)
Tweede in jaarfinale van de U-slam in Utrecht

schoon

ik schaaf de schaamte van mijn huid
laat het bij de kaas in de koelkast

ik knip het zwart uit mijn ogen
laat het drogen aan de waslijn

ik snij mijn pinken in plakjes
prop ze in het stopcontact

ik rasp het rood van mijn gezicht
doe het met de deksel dicht

zeef de leegte uit mijn haren
bleek het spuug uit mijn keel

ik sluit het bloed op dat
uit mijn lichaam kruipt

ik ben heel schoon
ik ben heel
kapot


Coen Cornelis (1988)
Komt uit voor de NoorderZlam in Groningen

Aasgier van de kosmos

Verlaten botten, vertedert vlees
In splinters, vergeten gereten
Langgerekte gedachten als schaduwen
Die blijven schuiven op kale grond
Huid van zoutvalleidelijke vlakte
Een droge boom, geknakte nek
Handen die hun bladeren allang
Allang nog nog langer kwijt kwijt
Als takken, bloot, verkoolde kootjes
Gerimpelde palmhand, puntend naar
Vergeelde oogschijven, als gaten
Die zuchten slaken, de laatste
Botjes afschrapen, tot
Stof, tot stof, tot wind
Schroeit, in leegtes
Knoeit, damp dag
Zwaai, breek af
Wacht, waai
Verschraal
Straf