Gedichten

GLAZEN KOOI

Je hangt tussen hemel en aarde.
Op jacobsladders stijgen
dames en heren
gevangen in hun eigen sores
op naar klaroengeschal en plastic Petrus.

Je denkt aan dood en eeuwigheid,
maar je kunt beter verbinding zoeken
met de sleuteldrager.

ACHTERUITGANG

De eerste herfstdag teistert het lege huis.
De kinderen voeden zichzelf, de honden blaffen niet meer.
De sleutel onder de vuilnisbak is ingeslikt door de jaren.

Als wielen doelloos stil staan, wacht alleen het huis.

FEIERABEND

De wind is gaan liggen,
zon en regen hebben het hoogste woord.

Fietsers stappen af,
auto’s zoeken een vluchtplaats,
wisselgesprekken verstommen,
vingers wrijven niet langer over het glas.

Al wat kijken kan, ziet aan de horizon
het dubbeltoetje van de dag.