Gedichten

 Wanorde

De wanorde
in boekenkasten.

Rust:
de ongelezen rechte rug.

Leg terug!

Twee millennia
aan cultureel verleden
willen structureren
is een tic.

Hoe rangschik je je erfgoed?

De inhoud conform
inhoud of vorm?
Kleur van de kaft
of wie het werk doet?

En zo ja,
alfabetisch
of op jaar?
Op persoonlijke waardering
of per thema bij elkaar?

En wat doen we met de grensgevallen?

Wat doen we met de grensgevallen?

Want die heb ik wel een paar.

VACATURE

Gezocht:
Denktank – schrijver – rapper – coach – webdesigner – programmeur – persvoorlichter –
boekingsagent – spindoctor – acquisiteur – tour- en projectmanager – penningmeester – directeur –
merchandiseverkoper – editor – vertegenwoordiger – videobewerker – chauffeur – redacteur.

Liefst zonder salaris,
voor tachtig uur per week
(zonder gezeur)
,
om mijn eenmanszaak te ondersteunen.

LUCY II

Ooit vlochten onze vingers als vanzelf in elkaar,
maar na verloop van tijd zijn ze gaan wijzen.

Meestal als er sores is dan heb ìk het gedaan,
want ze begrijpt niet dat ik probeer haar te begrijpen.

We moeten lijmen, kopen bloemen,
hebben spijt en praten uit
om te vermijden, te verbloemen,
kennen pijn en slapen thuis.

We delen uit en incasseren,
 draaien kundig om de kern.

Tot de nacht wordt ingezet
en onze echo langzaam sterft.