Gedichten Ruud Offermans

door Ruud Offermans (1966)

Lente

Limburgs landschap in het ginder
plukjes wit tegen een helling
de eerste bloesem van het jaar

ze versieren het landschap
bloemen doen me denken aan thuis
aan overal waar we zijn gebleven

Aubel

in de verte ligt Aubel
rustpunt op de weg
die we moeten gaan

om van hier naar
daar te komen, omdat
daar wat is wat hier

allang verloren is gegaan

Stilte

het zien en het inzien
dat het landschap
zichzelf zal blijven

in kleine bossages
rechthoekige percelen
verder alleen de stilte

die je hoort als je fluistert