

zo bloot
dit blijft er over
als je steeds verder doorloopt
een stille stad, duizend lichtjes in de verte
lagen we ooit zo bloot op de bergtop?
misschien ligt het aan je navel
aan mijn oor op je buik
maar ik hoor kleine
eenzame geheimen
in je rondzwemmen
vissen die nog niet ontdekt zijn
ik sluit mijn ogen, duik naar de bodem
van je lichaam, naar een diepzee
in een vissenkom
we hadden het bed
nooit naar boven hoeven dragen
hoe noemen we dit lichaam
we gooiden onze namen in het dal en hoopten
dat het dal iets mooiers terug zou gooien
maar er kwam niets
we stopten bij een bergmeer, keken
elkaar oog in oog uit elkaars kleren
hingen onze spullen aan een tak en lieten
ons langzaam in het water zakken
je dreef op je rug alsof het water het gewicht uit je lichaam had gezogen
pas toen ik mijn vinger
aan een rotspunt opensneed
steeg uit de vallei een koor op
begon het uit volle borst onze naam te zingen
onze naam
zoals we die nooit
eerder hadden gehoord
Vaste vormen
Als ik mijn handen rond je middel leg
kruipt er in plaats van een vlinder
een bij uit je navel.
We zoeken altijd naar dingen
die ons bang maken. We zingen
wilde dieren naar de tent. Drukken de
angel dieper en dieper in de huid.
Het liefst breken we de blauwe
lucht met onze woorden open
knippen we onszelf
tot vaste vormen
figuren die voor eeuwig
en eeuwig in verhalen wonen.
Tot dan geven we de bijen
vrij spel op onze polsen
wachten we op onverwachte
zwarte wolken in de zomer.
Met dit gedicht haalde Jordi een gedeelde derde/vierde plaats in de tweede ronde van de Meander Dichtersprijs 2017.

zonen van steen
de zonen van steen houden hun moeders
met geweren vast en hun vaders buiten beeld
verdwijnen achter de schilden
die hun gezichten zijn geworden
de zonen van steen slepen
hun broers door het hete zand
en hun zussen op het dak
zijn voor de vijand
geen gevaar
echo!
de moederhand op een voorhoofd
gewassen vingers, troostgezang
van duizend bekende stemmen
rook van zwart vlees en sigaretten
een diepe vaderkuch, een spervuur
van stekend bekende klanken
stenen schieten wild
door sponzige harten
de zonen van steen proberen
de projectielen af te weren
maar absorberen alles
de ontdekking van M.
soms ververst een seizoen zich verkeerd
jonge sla groeit van het zonlicht af de grond in
hagelvachten belemmeren de lammeren
van boomstammen bladderen bladzijden af
aangedreven door M.
de bron van mijn eigen gedachten
en de kracht van mijn eigen dwarse aard
zag ik onlangs pas dat M. een natuurverschijnsel was
een mosnest dat groeit waar het zich geroepen voelt
zich daar om aderen wikkelt en erin wortelt
en ik ben maar een lichaam - niet meer dan dat
ik ben mijn eigen dochter - en daarvan in de war
houd mij in mijn armen vast en knijp te hard
M. is een onmeetbare kracht
een seizoen is een onbedwingbaar gevaarte
ik ben niet meer dan een keuze die is gemaakt
M. is ondanks tegendraadse krachten
een verschijnsel dat in je opgaat en je draagt
barst
er loopt een lijn langs het kozijn
waarin ik het een en ander kwijt kan
een kam, theezakjes, lijsten met getallen
of een van mijn smalle gedachten
ik herken mezelf niet in een rij verdachten
etalagepoppen keren zich van me af
er is één buurman in de straat
die in staat is mij naar huis te slepen
daar is een raam dat als tolk fungeert
een gordijn dat sussend mijn mond toedekt
in het licht dwarrelt een sneeuwsterrenstelsel
door de hoekige schaduwen sluipt de tocht
ik duw mijn lichaam tegen het kozijn
leg een hand in mijn huis
en voel het kloppen
het een en het ander
ik vind mezelf even mooi als het geluid van een glas
dat over een houten tafel naar je toe geschoven wordt
even mooi als hoe je bovenbenen voelen bij thuiskomst
als je hebt gewandeld en het buiten rond het vriespunt is
even mooi als je neus in een kledingstuk steken
dat je op zolder bewaarde voor het juiste moment
even mooi als een mond vol Skittles tot het niet meer past
en het kleurenmengsel dat je uitspuugt in een servet
nee, even mooi als de eerste wintersneeuw zien vallen
over een gladde sneeuwweg lopen en wegzakken
met natte sokken over de deurmat wrijven
de tocht onder de deur naar je voelen grijpen
Met dit gedicht haalde Michelle een gedeelde derde/vierde plaats in de tweede ronde van de Meander Dichtersprijs 2017.
Nieuwe Klassieker
De tegenstelling kon niet groter zijn. Het aanstormend talent van de Meander Dichterswedstrijd en de klassiek geworden woorden van Bloem. De eindeloze zonnige junidagen, vol belofte van de komende zomer, en de altijd terugkerende regen in november. August Agasi blaast voor ons het stof van de regels, en vraagt zich op het eind af, in hoeverre de regels van Bloem navolging hebben gevonden. We zijn benieuwd.
November
Het regent en het is november:
Weer keert het najaar en belaagt
Het hart, dat droef, maar steeds gewender,
Zijn heimelijke pijnen draagt.
En in de kamer, waar gelaten
Het daaglijks leven wordt verricht,
Schijnt uit de troosteloze straten
Een ongekleurd namiddaglicht.
(...)
J.C. Bloem (1887 - 1966)
Uit: Media Vita (1931)
Uitgeverij: Joh. Enschedé en Zonen, Haarlem
Deze bespreking en alle eerdere afleveringen zijn te lezen op de site van de Klassiekers.
Verzekerd zijn van maandelijkse toezending? Ga naar abonneren.

ALEPPO AAN ZEE
Ze vroegen om een vuurtje
om de vrede te richten
twee Syrische AZC jongens
in de winderige namiddag
van een verlaten badplaats
Ik kon ze
als verstokte niet roker
helpen door
een kuchende Duitser
naar een aansteker
in zijn jaszak te laten zoeken
een krans van rook
verhulde het herdenkingsbeeld
voor de drie dood
aangespoelde vliegers
van een Britse bommenwerper
vijf en zeventig jaar terug
zo kon
met nieuw geleerde woorden
de beschietingen
van de recente geschiedenis
beginnen
de ogen
losgeslagen van hun verbrande schepen
verzonken in hun blik
bleven uitkijken
op het nog aanwezig verleden
in de verwaaiende woorden
de mortiergaten in de flat
gapend van ontbeerde slaap
het puinzand in hun straten
die in de met kinderlijken
gevulde granaatkraters woei
nu kan er weer
van het stuivende leven
een huis gemaakt worden
als een kasteel
vormen de golven
geen barricaden meer
de IS woestijn
met een zee aan mijnen
verandert
in een veld van verordeningen
als dichter dicht je
met gedachten
de dag
dat helden een fantasie zijn
voor sterfelijke gelovigen
in alle paradijselijke staten
van het numaals
welk bloed doet mij
deze oorlog begrijpen
SCHAAFKLEUR
het wordt avond
een schrijver schreef
over het rozerood
als brug
naar de schemering
een dichter dacht
is roodroze iets anders
in de spiegeling van
het boezemwater
is het belangrijk
roodroze of rozerood
met zicht
op vervallend wit
voor een vleermuis
als vlakgum
in een verder
stil je de nacht
onder het flonkeren
van sterlicht
als de lucht
zijn kou spreidt
je met adem schrijft
Colofon
| meandermagazine.net * ezine.meandermagazine.net | |
|
Abonneren, opzeggen of e-mailadres wijzigen?
Dat gaat het eenvoudigste op meandermagazine.net/service. |
|
|
Schrijf je zelf gedichten en wil je een keer in Meander staan? Bied ons dan je werk aan via het formulier op contact.meandermagazine.net/kopij.php.
Dan bekijkt de redactie of we je werk interessant genoeg vinden voor publicatie in Meander. |
|
|
Ken je iemand anders die wel eens in Meander zou mogen staan? Een dichter die echt de moeite waard is en die we bij Meander tot nu toe over het hoofd hebben gezien?
Vertel het ons op contact.meandermagazine.net/tip.php. |
|
|
In het colofon op de site staat, wie er meewerken aan Meander.
Wil je ook meewerken aan Meander? Bijvoorbeeld als schrijver van recensies, als interviewer of als ontdekker van nieuwe talenten? Laat het ons weten via contact.meandermagazine.net/meewerken.php |
|
|
Een vraag of opmerking over Meander? Gebruik het formulier op contact.meandermagazine.net.
|
|
|
Meander wordt uitgegeven door en financieel mogelijk gemaakt door de Stichting Literatuursite Meander.
Wil je Meander financieel steunen? Dat kunnen we goed gebruiken! Maak een gift over of word voor twaalf euro per jaar Vriend van Meander. steun.meanderstichting.info. |
|
|
Adverteren in Meander? Niet duur en je bereikt aardig wat mensen die in poëzie geïnteresseerd zijn.
Vraag informatie via contact.meandermagazine.net. |
|
| ISSN 1871-1820 * Verdere verspreiding van de in deze uitgave opgenomen teksten is alleen toegestaan met voorafgaande en uitdrukkelijke toestemming van de auteur(s) of rechthebbenden. | |