Uit de recensie van Joris Lenstra:
Als ik menig publicatie mag geloven, is Poetry Slam een nieuw fenomeen dat het publiek meesleept. Maar er klinkt ook kritiek. Uitgevers zijn lange tijd niet happig geweest om werk van slamdichters te publiceren. En zijn er dichters die betere gedichten schrijven, muzikanten die betere performances geven en cabaretiers die hun publiek beter weten te bespelen. Kortom, wat is de meerwaarde ervan?
De ontnuchterende waarheid is dat iedere vorm van verbale communicatie voor 55 % bepaald wordt door de lichaamstaal, dat 38 % ervan wordt bepaald door het stemgeluid, en dat slechts 7 % tot stand komt door de inhoud. Dit maakt poŽzie in zekere zin ongeschikt als voordrachtskunst. Ook blijkt hieruit dat de kracht van een goede Poetry Slam-voordracht noch in de woorden, noch in het stemgebruik ligt. Non-verbale signalen bepalen of een voordracht succesvol wordt gevonden of niet.
Het is daarom op z'n minst verrassend te noemen, dat gedichten van Slamdichters in boekvorm uitgegeven worden. Opmerkelijk is ook de recent verschenen CD Zingo! Poetry Slam, met teksten van Slamdichters op muziek gezet. Het gaat hier immers om alleen maar de merchandising van een fenomeen. Het essentiŽle element ontbreekt: de dichter fysiek aanwezig op het podium. Een video of DVD zou bijvoorbeeld veel logischer zijn.


Lees de hele recensie